Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сьюзан А. Клэнси – когнитивтік психолог және INCAE институтындағы тұтынушы мінез-құлқы бойынша доцент, сонымен қатар Гарвард университетінің постдокторанты. Ол "Абдукт" және "Траума мифы" кітаптарындағы жасырылған және қайта жаңғырылған естеліктер туралы көңілді жұмысымен ең жақсы танымал.
Susan A. Clancy is a cognitive psychologist and associate professor in Consumer behaviour at INCAE as well as a post doctoral fellow at Harvard University. She is best known for her controversial work on repressed and recovered memories in her books Abducted and The Trauma Myth.
Білім
2001 жылы Клэнси Гарвард университетінен эксперименталды психология саласы бойынша доктор ғылымының кандидаты дәрежесін алды.
In 2001, Clancy received her PhD in experimental psychology from Harvard University.
Мансап
Сюзан Клэнси 1995 жылы Гарвард университетінің психология кафедрасына аспирант ретінде қабылданды. Ол сол жерде есте сақтау және травма салдарынан туындаған басылған естеліктер идеясын зерттеуді бастады. Бұл саладағы пікір таласы сол кезде өте күшті болды, көптеген клиниктер біздің естеліктерімізді ауыр көтере алмайтын жарақаттан қорғау үшін басып тастаймыз деп сарсанады. Ал көптеген когнитивтік психологтар нағыз травма ешқашан ұмытылмайды, ал жылдар өткен соң гипноз арқылы қайта оятылған естеліктер көбінесе жалған болады деп мәлімдеді. 2003 жылы Клэнси Нью-Йорк Таймс газетінің журналисі Брюс Гриерсонға: "Даудың ортасында тұрған, яғни қайта оятылған естеліктерді баяндаған топты ешкім зерттемеген. Ол топтың есте сақтау қабілеті зертханада ешқашан тексерілген емес" деді. Клэнси жалған естеліктерге бейім адамдар тобы бар екенін және осы бейімділікті стандартты есте сақтау сынақтары арқылы зертханада көрсетуге болатынын болжады. Сынақтарға қатысушыларға байланысты сөздердің тізімін беріп, кейіннен олардан сол тізімдегі сөздерге ұқсас сөздерді тауып, бірінші тізімді еске түсіруді сұрады. Оның алған деректері кейбір адамдардың тізімдегі сөздерге ұқсас, бірақ дәл келмейтін сөздерді есіне түсіруінің ықтималы бақылау тобына қарағанда жоғары екенін көрсетті. Яғни, "контекстік қорытындыдан естелік жасау, сезімнен факт құрастыру". Бұл зерттеулердің нәтижелері 2000 жылы "Психологиялық ғылым" журналында жарияланды. Оның жұмысы кейбір мамандар тарапынан қатты сынға ілікті. Травмалық естеліктерді қайта оятқан адамдардың естеліктері соншалықты ауыр болғандықтан, олар ғана емес, сонымен қатар осы зерттеу сияқты сынақ жағдайында есте сақтау проблемаларын тудыратын когнитивтік бұзылулар түрінде де көрініс беруі мүмкін екені айтылды. Сонымен қатар, ол мұндай зерттеулердің өзі "бала зорлаушыларды қолдап" және балалардың қайғысын қорлайды деген мазмұндағы хаттар алды. 2000 жылы Кембридж ауруханасында сөз сөйлеуге шақырылғанда, психиатрия бөлімінің көптеген қызметкерлері оның лекциясына қарсылық білдіргенін естіді. Осы кезде Клэнси зерттеу үшін жаңа топ табуға шешім қабылдады. Ол шетелдіктер тарапынан ұрланғандарды зерттеуді бастады, олардың әңгімелері әдістемелік тұрғыдан нақтырақ зерттеу нәтижелерін беруі мүмкін еді. Ол 11 ерікті қатысушыны тауып алғанға дейін іздеу жұмыстарын жүргізді. Бұл да өз қиындықтарын тудырды, себебі зерттеуге қатысушылардың көпшілігі басылған естеліктерге сенбей, керісінше, шетелдіктер естеліктерін жойған немесе олардың санасын бір жолмен басқарған деген түсінікке сенеді. 2003 жылы Клэнси Гарвардқа қарасты Манагуа қаласындағы Орталық Америка бизнес-әкімшілік институтында профессор болып жұмыс істеді. Кейін ол Никарагуадағы Гарвардқа қарасты Әйелдерді дамыту және көшбасшылық орталығының ғылыми директоры болды.
Susan Clancy joined the Harvard University psychology department as a graduate student in 1995. There she began to study memory and the idea of repressed memories due to trauma. The debate in this field was strong at the time, with many clinicians arguing that we repress memories to protect ourselves from trauma that would be too hard to bear. Many cognitive psychologists, on the other hand, argued that true trauma is almost never forgotten, and that memories brought up years later through hypnosis are most likely false. In 2003, Clancy remarked to Bruce Grierson of the New York Times that "nobody was doing research on the group that was at the center of the controversy the people who were reporting recovered memories. Memory function in that group had never been examined in the laboratory." Clancy hypothesized that there was a group of people who were more susceptible to false memory creation and that this tendency might be demonstrated in the lab by giving standard memory tests. The tests included giving participants lists of related words and then later asking them to recall the first list by circling words from a second list that included similar words. Her data strongly suggested that some people are more likely to "remember" seeing similar words to those on the lists that weren't an exact match, more so than a control group. Essentially "creating a recollection out of a contextual inference, a fact from a feeling." These findings were published in the journal Psychological Science in 2000. Her work was heavily criticized by some in the community. It was suggested that it could be possible that those with recovered memories of trauma, had such traumatic memories that they were not only repressed, but that they also manifested as cognitive impairment that could cause memory problems in test conditions like this study. Additionally, she received letters suggesting that even conducting this kind of research at all "cheers on child molesters" and ridicules the suffering of children. In 2000 when she was invited to speak at Cambridge Hospital, she was told that many in the psychiatric department protested her lecture. Clancy decided at this point to find a new group to study. She began studying alien abductees, whose stories could produce more methodologically clear study results. She began canvassing for participants until she found 11 willing abductees. This posed its own challenges because many of the study participants do not believe in repressed memories, but rather some kind of extraterrestrial interpretation, such as the aliens erasing their memories or controlling their minds in some manner. In 2003, Clancy took a position as a professor at the Harvard affiliated Central American Business Administration Institute in Managua, Nicaragua. She went on to become the research director at the Harvard affiliated Center for Women's Advancement, Development and Leadership in Nicaragua.