Кіріспе

Джордж Легж, 1-ші барон Дартмут ПК (шамамен 1647 – 25 қазан 1691) – ағылшын корольдік теңіз күштерінің офицері және ақсүйек. 1688 жылдың қыркүйегінде Англия королі Джеймс II оны Флот адмиралы етіп тағайындады. Алайда, ол 1688 жылдың 5 қарашасында Торбейге қонған Вильгельм III басқаратын голланд басқыншылық күштерін тоқтатып алмады және Даңқты революциядан кейін қызметтен босатылды.

Жеке мәліметтер

Джордж Легж шамамен 1647 жылы полковник Уильям Легж бен оның әйелі Элизабет Вашингтонның (1616–1688 жж.) тұңғыш ұлы ретінде дүниеге келді. Рейн князі Руперттің жақын досы, полковник Легж Үш патшалық соғысы кезінде роялист армиясында қызмет етті және Карл II-ні таққа қайта орнатуға қастандық жасағаны үшін Протекторат кезінде бірнеше рет тұтқындалды. 1660 жылы Стюарттардың қайта орнатылуынан кейін ол 1660 жылдан 1670 жылға дейін басқарған артиллерия генерал-лейтенанты болып тағайындалды. Джорджтың кіші інісі Уильям (шамамен 1650–1697 жж.) "жабайы, дінсіз адам" болды, ол жас кезінде адам өлтірген деген айып тағылды, бірақ 1685 жылы Портсмуттен парламент депутаты болып сайланды. Оның қарындасы Мэри (1647–1715 жж.) дипломат және саясаткер сэр Генри Гудрикке (1642–1705 жж.) тұрмысқа шықты. 1667 жылдың қараша айында Джордж Барбара Арчболдке (1650–1718 жж.) үйленді, ол Стаффордширдегі Эбботс-Бромлидегі сэр Генри Арчболдтың қызы; олардың Уильям (1672–1750 жж.) есімді ұлы және жеті қызы болды. Оның қызы Мэри (1753 жылы қайтыс болды) 1682 жылдан 1687 жылға дейін Легждің артиллерия генерал-лейтенанты болып қызмет еткен сэр Филип Масгрейвке (1661–1689 жж.) үйленді.

Мансап

Вестминстер мектебінде және Кембридждегі Король колледжінде білім алған Ледж өзінің теңіз карьерасын Екінші ағылшын-голландия соғысы кезінде бастады, ол 1666 жылғы Төрт күндік шайқаста өзінің туысы адмирал сэр Эдвард Спрадждің қол астында ерікті болып қызмет етті. Осы байланыстардың арқасында, 1667 жылдың сәуір айында жиырма жасында ол 28 зеңбірекке ие, бесінші рангілі HMS Pembroke кемесінің капитаны болды, ол 11 мамырда Торбей жанындағы соқтығысу салдарынан батты. Осы сәтсіз бастамасына қарамастан, 1669 жылы ол болашақ Англия королі Джеймс II-нің жеке бөлмесіндегі күзетші болып тағайындалды, содан кейін 1672 жылдың қаңтарында HMS Fairfax кемесіне командалық тағайындалды. Наурыздың соңында ол Голландияның Левант компаниясына қарасты конвойға шабуылға қатысты, бірақ оны конвойдың күзетшілері кері қайтарды, бұл үшінші ағылшын-голландия соғысының тікелей себебіне айналды. Маусым айында ол Соле-Бей шайқасында шайқасты. Келесі жылы ол Рейн князі Рупертпен бірге Шоунвельд шайқасында қолбасшылық етті. 1683 жылы Ледж адмирал шеніне көтерілді және Сэмюэл Пепистің қасында Танжерге ағылшын колониясын эвакуациялау мен жоюды қадағалау үшін жіберілді. Оның соңғы теңіздік қызметі – 1688 жылы Ұлы революция басталғанда Вильгельм III Оранский бастаған басқыншы әскерін тоқтатуға тырысқан каналдағы флотқа қолбасшылық ету болды. Сол жылы ол Флоттың бірінші адмиралы болып тағайындалды.

Өлім

Джеймс II тақтан бас тарғаннан кейін Дартмут жеңіске жеткен Уильям III тарапынан қызметтен босатылып, 1691 жылдың шілдесінде Лондон мұнарасына қамалды. Ол бірнеше айдан соң, 25 қазанда, сотқа тартылмай-ақ мұнарада қайтыс болды және әкесінің ізімен Лондондағы Миноридегі Қасиетті Ұш Тұғыр шіркеуіне жерленді. Оның жалғыз ұлы Уильям Легг, 1-ші Дартмут графы (1672–1750) оның орнына барон Дартмут атағын алды.