Кіріспе

Питер Эрнст Эйффе (1941 ж., желтоқсанның 1982 ж. шамасында), сондай-ақ "Эйффе, дер Бар" (неміс тілінде "Эйффе, аю") деген атпен де белгілі. Ол Германиядағы алғашқы граффити суретшісі болды деп саналады. 1968 жылғы мамыр айындағы неміс студенттік қозғалысы кезінде ол өзінің үндеулерін Гамбург қаласының барлық жеріне таратты және Гамбургтың орталық вокзалына Fiat 600 көлігімен кіргенімен де танымал болды. Осы оқиғадан кейін ол тұтқындалды және 1970 жылы депрессиядан кейін психиатриялық мекемеде ұсталды. 1982 жылғы желтоқсанда қашып кетуге тырысқанда, суықтан мұз қатқан күйі қайтыс болды. Оның өмірі 1995 жылы "Еффе президент үшін – Alle Ampeln auf Gelb" (Еффе президент үшін, барлық светофорлар сарыға ауыстырылсын) деген атпен фильмге түсірілді, бұл атау оның танымал граффитилерінің бірінен алынған.

Ерте өмір

Эйфе Гамбургтың Дувенштедт ауданында асырап алған ата-анасымен өсті. Оның асырап алған әкесі нацистік кезеңде Берлин істері жөніндегі сенатор болды. Оның әкесінің әкесі Гамбургтегі маңызды көшеге әлі күнге дейін оның атымен аталатын құрылыс сенаторы болған. Абитуриент болғаннан кейін Эйфе Бундесвердегі лейтенант (резерв) болды. Одан кейін ол бизнес-администрацияны оқуға түсті, бірақ бірнеше семестрден кейін оқуын тастап кетті. Бір кезде ол Гамбургтегі мемлекеттік статистика басқармасында жұмыс істеді. Оның басшылары оның қалыптыдан жоғары интеллектісі бар екенін мойындады, бірақ оның мансабы басқа себептерге байланысты тоқтап қалды. Ол жұмыс орнын Бисмарктің портретімен және эротикалық суреттермен безендіріп, әр таңда тазалаушыларды француз тілінде қорлады. Нәтижесінде ол 1968 жылдың сәуір айында жұмыстан босатылды. Сонымен қатар, оның әйелі 18 айлық қызымен бірге оны тастап кетті.

1968 жыл

Осы жеке дағдарыс кезеңінде ол Гамбург қаласында қабырғаларға, пошта жәшіктеріне, билбордтарға, жол белгілеріне және метро станцияларына сызып, жазып, әрі мүмкіндігінше визит карточкасын қалдырып, әйгілі болды: Питер Эрнст Эйффе, Вандсбекер Шауссе 305, 2000 Гамбург 22, телефон нөмірі қоса. Гамбург Хохбань компаниясы оның мүліктеріне келтірген зиян үшін 900 неміс маркасынан астам төлем талап еткенде, ол өзінің өнері үшін 900 маркалық төлем талап ету арқылы жауап берді.

Эйффе студенттік қозғалысқа да қатты қызығушылық танытты. Ол студенттік жиналыстарда ақ көйлек, жең және галстук киіп, микрофонға ұмтылып, әзілдің құпия күші туралы теорияларын түсіндіріп, жиі көрінетін. Досы Фриц Тюфель оны Берлиндегі APO-ның 1 мамырлық науқанына спикер ретінде ұсынды, онда ол мыңдаған адамдардың қолдауымен студенттер мен наразылық білдірушілердің канцлері болуға ниеттенгенін жариялады. Алайда, ол саяси платформасын толықтай баяндамас бұрын микрофон өшірілді. 1968 жылдың 30 мамырында ол "Freie Eiffe Republik" (Еркін Эйффе Республикасы) деген ұранмен Гамбургтің орталық вокзалының бас залына кіріп, плиткаларды үшбұрыштармен безендіре бастады. Ол дереу тұтқындалып, қолғаппен байланып, баспасөз қамтуымен Гамбургтің Охсенцолл психиатриялық ауруханасына жеткізілді. Біраз уақыттан кейін Уве Вандрей мен Питер Шутт оның сюрреалистік граффитилерінің суреттерінен тұратын кітапша жариялады. 3000 данасы сатылып, Эйффеге 500 неміс маркасы сыйлықақы төленді.

Кейінгі өмірі мен мұрасы

1968 жылғы қарашада ол психиатриялық күтімнен босатылып, Дюссельдорфтағы маркетинг агенттігінде жұмыс тапты. Бірақ 1970 жылы ол клиникалық депрессияға шалдығып, Шлезвиг-Гольштейндегі Риклинг психиатриялық ауруханасына жатқызылды. 1982 жылғы 24 желтоқсанда ол қашып кетті. Соңында, оның денесі 1983 жылғы наурыз айында Риклингке жақын батпақ жерден табылды. Дегенмен, Питер Эрнст Айффе – алғашқы неміс граффити суретшісі ретінде танылды. Кристиан Бау оның өмірін "Eiffe для президента, alle Ampeln auf gelb" деген атағы бар, бір сағаттық деректі фильмде көрсетті, ол 1996 жылы тәуелсіз кинотеатрларда көрсетілді. Автор Уве Тимм өзінің "Heißer Sommer" романына Айффеге тиесілі бірнеше сөздерді қосты.