Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Николо Сагредо (18 желтоқсан 1606 – 15 тамыз 1676) – Венецияның 105-ші дожы, 6 ақпан 1675 жылдан, өліміне дейін, екі жылдан да аз уақыт билік етті. Оның билігі кезінде ерекше ештеңе болған жоқ, себебі Венеция әлі де оның алдыңғы дожының кезінде аяқталған Крит соғысының (1645–1669) салдарын басып шығу үстінде болды.
Nicolò Sagredo (18 December 1606 – 15 August 1676) was the 105th Doge of Venice, reigning from 6 February 1675 until his death less than two years later. Little of note occurred during his reign as Venice was still recovering from the Cretan War (1645–1669), which had ended in the reign of his predecessor.
Өмірбаян
Ол Венецияда, Закария Сагредо мен Паола Фоскаридің ұлы болып дүниеге келді. Николоның мансабы бастапқыда әкесінің қорқақ екендігіне байланысты қиындыққа ұшырады. 1630 жылдың мамыр айында Мантуандық мұрагерлік соғысының бір бөлігі болған Валеджьо шайқасында, венециялық әскерлердің толық жеңіліске ұшыраған шайқасының ортасында ақсақал Сагредо дезертирлік жасады. Осыдан кейін отбасының абыройы даққа айналды, Николо сол кезде саяси өмірін бастау мүмкіндігінен айырылды. Сагредо отбасы Крит соғысы барысында Венецияға бірнеше батырлық өлімдер арқылы өз абыройын қайта жаңартты, сонымен қатар отбасының байлығы арта түсті. Сагредо өз байлығы мен жаңадан қол жеткізген құрметін Ең тыныш Республика атынан бірқатар елшіліктерге жұмсады, соңында Санкт-Марк прокураторы болды. Доже Доменико II Контарини 1675 жылдың 26 қаңтарында қайтыс болды. 1675 жылдың 6 ақпанында Сагредо Дож болып сайланды. Ол Дож сайланғанын той-думандар мен сыйлықтар арқылы атап өтті. Оның Дож ретіндегі билігінің жалғыз ерекшелігі осы салтанатты рәсімдер болды: 1675 жылы ол Венецияның теңізбен дәстүрлі одасын Венецияның ұзақ жылдар бойы сән-салтанатымен есінде қалған салтанатты түрде тойлады. Сагредо 1676 жылдың 14 тамызында Венецияда үш күн комада жатқаннан кейін қайтыс болды.
He was born in Venice, the son of Zaccaria Sagredo and Paola Foscari. Nicolò's career was initially hampered by his father's reputation as a coward. In May 1630, at the Battle of Valeggio, a part of the War of the Mantuan Succession, the elder Sagredo had deserted in the midst of a battle that saw Venetian forces thoroughly trounced. His family disgraced, Nicolò was unable to embark on the life of politics he might otherwise have begun at this time. The Sagredo family managed to redeem itself through providing Venice with several heroic deaths during the course of the Cretan War, and meanwhile the family had grown quite rich. Sagredo was able to parlay his wealth and new found respect into a series of embassies on behalf of the Most Serene Republic, before eventually becoming a Procurator of St Mark's. Doge Domenico II Contarini died on 26 January 1675. On 6 February 1675 Sagredo was easily elected as Doge. He celebrated his election as Doge with festivities and gifts. Such ceremony was the only notable characteristic of his reign as Doge: in 1675, he celebrated the traditional marriage of Venice with the sea with a level of pomp and ceremony that was long remembered by Venice for its splendor. Sagredo died in Venice on 14 August 1676, after three days in a coma.