Кіріспе
Корольдік флот адмиралы, 1-ші баронет сэр Питер Паркер (1721 - 21 желтоқсан 1811) – Корольдік флот офицері. Жас офицер ретінде ол адмирал Эдвард Вернон басқаруымен Дженкинс құлағының соғысы басталғанда Уэст-Индияға эскадрильямен жіберілді. Ол Австрия мұрагерлік соғысы кезінде Тулон шайқасында да қатысты. Төртінші рангілі HMS Bristol кемесінің капитаны ретінде ол Жеті жылдық соғыс кезінде Гваделупаға жасалған шабуылға қатысты. Комодор ретінде ол генерал сэр Генри Клинтон басқаратын экспедицияға теңізден қолдау көрсету үшін Солтүстік Америка станциясына жіберілді, бұл Америка Тәуелсіздік соғысының басында Оңтүстік колониялардағы роялистерді нығайтуға бағытталған шара еді. Ол Оңтүстік Каролина штатындағы Чарльстон қаласын қорғаған Салливан аралындағы (кейін қолбасшысының құрметіне Форт Моултри деп аталған) бекіністерге қарсы теңіз шабуылына жетекшілік етті. Бірақ ұзақ және қаһарлы шайқастан кейін Паркер шабуылды тоқтатуға мәжбүр болды, кемелердің біреуін жоғалту және ауыр жарақаттарға ұшырады. Кейін ол лорд Хоудың басшылығымен Нью-Йорк қаласын басып алуға қатысты, Лонг-Айленд және Род-Айлендті басып алған эскадрильяға қолбасшылық етті. Паркер Ямайканың Бас қолбасшысы болды, содан кейін Сифорд және Малдон округтерінен парламент мүшесі болып сайланды. Кейін ол Портсмуттың Бас қолбасшысы болды.
Admiral of the Fleet Sir Peter Parker, 1st Baronet (1721 – 21 December 1811) was a Royal Navy officer. As a junior officer, he was deployed with a squadron under Admiral Edward Vernon to the West Indies at the start of the War of Jenkins' Ear. He saw action again at the Battle of Toulon during the War of the Austrian Succession. As captain of the fourth rate HMS Bristol he took part in the Invasion of Guadeloupe during the Seven Years' War. As a commodore, he was deployed to the North American Station, to provide naval support for an expedition led by General Sir Henry Clinton reinforcing loyalists in the Southern Colonies at an early stage of the American Revolutionary War. He led a naval attack against the fortifications on Sullivan's Island (later called Fort Moultrie after their commander), protecting Charleston, South Carolina. However, after a long and hard fought battle, Parker was forced to call off the attack, having sustained heavy casualties, including the loss of a ship. He subsequently served under Lord Howe in the invasion and capture of New York City and commanded the squadron that captured Long Island and Rhode Island. Parker went on to be Commander in Chief, Jamaica, before being returned as Member of Parliament for Seaford and then as member for Maldon. He later became Commander in Chief, Portsmouth.
Ерте мансап
Контр-адмирал Кристофер Паркердің үшінші ұлы болып туған Паркер жас кезінде Корольдік теңіз күштеріне қосылды. 1735 жылдың 17 наурызында командир дәрежесіне көтерілген ол, 1739 жылы Дженкинс құлағы соғысының басында адмирал Эдвард Вернонның эскадрильясымен бірге Кариб теңізіне жіберілді. Паркер екінші дәрежелі HMS Russell кемесіне, содан кейін Жерорта теңіз флотындағы HMS Firedrake бомба тасу кемесіне ауысты және Австрия мұрагерлік соғысы кезінде қайтадан шайқасқа қатысты. Ұзақ және қиын шайқастан кейін Паркер шабуылды тоқтатуға мәжбүр болды, ол ауыр шығынға ұшырады, оның ішінде алтыншы дәрежелі HMS Actaeon кемесі құлады және тасталып кетті. Осы кезде Паркер Хорацио Нельсонның қамқоршысы және досы болды, ол сол кезде "Бристоль" кемесінде қызмет етіп жүрген, бұл байланыс Нельсонның өмірінің соңына дейін сақталды. 1779 жылдың 29 наурызында вице-адмирал дәрежесіне көтерілген ол, 1782 жылдың тамызында Сент-Санс шайқасында тұтқынға алынған адмирал Де Грасс сияқты түрлі тұтқындармен бірге екінші дәрежелі HMS Sandwich кемесімен Англияға оралды. 1782 жылдың 28 желтоқсанында барондық атағы берілді, Паркер 1784 жылдың мамырында Сейфорд округінен парламент депутаты, ал 1786 жылы Малдон округінен депутат болып сайланды. 1793 жылы Портсмуттың бас қолбасшысы болды. 1799 жылдың 16 қыркүйегінде флот адмиралы дәрежесіне көтерілді және 1806 жылдың қаңтарында Нельсонның мемлекеттік жерлеу рәсімінде бас аза тұрды. Ол 1811 жылдың 21 желтоқсанында Лондондағы Веймут көшесіндегі үйінде қайтыс болды және Вестминстердегі Сент Маргарет шіркеуіне жерленді.
Отбасы
1761 жыл шамасында Паркер Маргарет Нюгентке үйленді; олардың бірнеше баласы болды (соның ішінде вице-адмирал Кристофер Паркер). Барондық атағы Кристофердің ұлы Питер Паркерге көшті.