Кіріспе

Монотрема түрлері

Шығыс ұзын мұрынды эхидна (Zaglossus bartoni), сондай-ақ Бартонның ұзын мұрынды эхиднасы деп те аталады, Жаңа Гвинеяда кездесетін Zaglossus туысына жататын үш түрдің бірі. Ол негізінен шығыс жартысында, белгілі бір биіктікте таралған.

Сипаттама

Шығыс ұзын мүңкілі эхиднаны осы туыстың басқа өкілдерінен алдыңғы және артқы аяқтарындағы тырнақтардың санымен ажыратуға болады: алдыңғы аяқтарында бес тырнағы, артқы аяқтарында төрт тырнағы болады. Оның салмағы ; дене ұзындығы ; құйрығы жоқ. Оның тығыз қара түктері бар. Қорғану үшін тікенді шарға оралады. Олардың өмір сүру ұзақтығы шамамен 30 жылды құрайды. Жақын туысы – қазтұмсық сияқты, эхидналардың артқы аяқтарында да шүкілдер болады. Қазтұмсықтан айырмашылығы, эхиднаның шүкілдері улағыш емес. Барлық шығыс ұзын мүңкілі эхидналар артқы аяқтарында шүкілдермен және оларды жабатын шүкіл қабықшаларымен туылады. Әйелдер көбінесе өмірінің соңында шүкілдерін жоғалтады, ал еркектер оларды сақтап қалады. Әйелдер әдетте еркектерге қарағанда ірілеу болады. Дене салмағы өмірінің көп бөлігінде тұрақты болып қалады, сондықтан дене салмағы бойынша ғана ересек және жас эхидналарды ажырату қиын. Әр түршесінің популяциясы географиялық тұрғыдан оқшауланған. Түршелері:

Zaglossus bartoni bartoni (Томас, 1907) – атаулы түрше, Таулы аймақта таралған.

Көбею

Шығыс ұзын мүңкілі эхидна Монотрематтар отрядының мүшесі болып табылады. Монотремалардың шаш және сүт бездері сияқты сүтқоректілерге тән белгілері болғанымен, олар тірі тумайды, жұмыртқа салады. Құстар мен бауырымен жорғалаушылар сияқты, монотремалардың да жалғыз тесігі – клоака болады. Клоака несеп пен нәжіс шығаруға, сперманы беруге және жұмыртқа салуға мүмкіндік береді. Осы жануардың көбею әдет-ғұрыптары туралы көп мәлімет жоқ, себебі оның үлгілерін табу және қадағалау қиын. Эхиднаның тікендерінің орналасуы оған қадағалау құрылғыларын бекітуді қиындатады, соған қоса, жануарларды табудың өзі қиын, өйткені олар көбінесе түнгі өмір салсады.