Кіріспе

Богемия герцогы (1140-58); Богемия патшасы (1158-73) Владислав II немесе Владислав II (шамамен 1110 – 18 қаңтар 1174) – 1140 жылдан бастап Богемия герцогы, ал 1158 жылдан 1173 жылы тақтан бас тарғанға дейін Богемия патшасы болды. Ол Вратислав II-ден кейін Богемияның екінші патшасы еді, бірақ екеуі де патшалық атақ мұрагерлік емес еді. Владислав I мен Бергтен келген Ричезаның ұлы. Ол екі рет үйленді, алғаш Бабенберг әулетінен Гертрудаға, содан кейін Тюрингиялық Юдитке.

Герцог

Ол – батыл жас жігіт еді. Атасы Собеслав I билік құрған кезде таққа отыру мүмкіндігі болмағандықтан, ол Баварияға көшті. 1140 жылы Собеслав қайтыс болғаннан кейін ол қайтып оралды және Германия королі, қарындасының күйеуі Конрад III-тің көмегімен Богемия ақсүйектері оны Богемия герцогы етіп сайлады. Бастапқыда Владиславтың өзінің туысы, Собеславтың ұлы Владиславтың да талаптарымен күресуіне тура келді. Собеславтың өтініші бойынша 1138 жылы мамыр айында Бамбергте өткен мәжілісте император Лотар II оның ұлының құқықтарын мойындады. Содан кейін маусым айында ақсүйектер оларды Садскада бекітті. Бірақ 1140 жылы сәуірде Бамбергте өткен тағы бір мәжіліс Владиславтың ұлының мұрагерлік құқығын растады. Жергілікті князьдар Конрад II Зноймо, Вратислав II Брно және Отто III Оломоуц оған қарсылық көрсетті. Оломоуц епископы Жиндрих Здик оларды шіркеуден шығарып, одан кейін ол өз епархиясынан қуылды. Аумақтық герцогтар одан кейін 22 сәуірде Высокада сатқындық арқылы Владиславты жеңді, бірақ Праганы қоршауға әрекеттері сәтсіз аяқталды. Владислав Германияның Конрад III-тің көмегімен тағын сақтап қалды, ол оның жарты қарындасы Бабенбергтің Гертрудасына үйленді. 1147 жылы Владислав Конрадты Екінші крест жорығына ертіп барды, бірақ Константинопольде тоқтап, кейін оралды. Богемияға қайтып бара жатқанда ол Киев және Краков қалалары арқылы өтті. 1152 жылы Конрадтың орнына Фредерик Барбаросса сайланғаннан кейін, Владислав 1152 жылы мамыр айында Мерзебургте өткен мәжіліске қатысуға шақырылды. Прагалық Винсенттің айтуынша, ол бас тартты және өкілі ретінде Прага епископы Даниилді жіберді. 1155 жылдың қазан айында ол Фредерикпен Богемия шекарасының жанында кездесті. Ол Фредериктің 1156 жылы маусымда Вюрцбургте Бургундияның Беатрисіне үйлену тойына қатысты. Сол жерде олар Владиславтың Фредериктің болашақ итальяндық жорығына қатысып, Фредериктің Владиславты патшалыққа көтеруі туралы келісімге келді.

Патша

1158 жылдың 11 қаңтарында 1156 жылғы құпия келісім Регенсбургтегі императорлық мәжілісте күшіне енді. Фридрих Владиславқа өзінің императорлық тәжіннен ерекшеленетін диадема немесе циркулюс деп аталатын тәж кигізді. 18 қаңтарда ол Владиславқа тәжді және басқа да нышандарды пайдалану ережелерін белгілейтін құқық берді. Фридрих патшалық атақ пен тәжді мәңгілікке берді, бірақ Владислав тақтан бас тарқаннан кейін олар қолданылмады. Богемияға оралғаннан кейін аристократия оның Италиядағы әскери науқанға деген ниетіне және Богемия конституциясына бір жақты түзетулер енгізуіне қарсы шықты. Олар тек ол Италия экспедициясының барлық шығындарын өзі көтеретініне келіскенде ғана мойын бұрды. Ол Регенсбургте Жоғарғы Лузатияны да алды. 1158 жылы Фридрихпен бірге Миланға сапарлады. Оның тағына отыруы 8 қыркүйекте Миланда екінші салтанатты рәсіммен тойланды. Владислав император Фридрихтің адал одақтасы болды. 1161, 1162 және 1167 жылдарғы итальяндық жорықтар кезінде Владислав чех жасағының басшылығын ағасы Ямниц герцогы Деполь I мен ұлы Фредерикке тапсырды. Моравия герцогтарының көтерілісінен кейін Владислав Моравияның бекіністерін біртіндеп бағындырды: 1156 жылы Вратислав II қайтыс болғаннан кейін Брно, Ото III қайтыс болғаннан кейін Оломоуц (герцог Собеславтың ұлы Собеславтың талаптарына қарамастан, ол тұтқынға алынған еді), және соңында Конрад II қайтыс болғаннан кейін Зноймо. 1163 жылы Владислав императордың тапсырмасымен Венгрия ісіне де араласты. Ол екінші ұлы Святполкты венгр ханшайымына үйлендіріп, Византия императоры I Мануил Комненмен дипломатиялық қарым-қатынас орнатты. 1167 жылы 1148 жылдан бері Прага епископы және Владиславтың ең жақын кеңесшісі Даниил I қайтыс болды. Осының салдарынан Богемия мен Германия патшалары арасындағы қарым-қатынас ушықты. 1169 жылы оның ұлы Адалберт (Войтех) III Зальцбург архиепископы болғанда, император оның Папа Александр III-ті қолдауын күдіктенді.

Тағзылық

Ол өзінің ұлы Фредерикті Богемияның әлі сайланатын герцогтығының тағына орналастыруға құштар болды және 1173 жылы богемиялық ақсүйектердің келісімін не императордың рұқсатынсыз тақтан бас тартты. Фредерик бір жылдан да аз уақыт тақта отырды, содан кейін оның орнын Собеслав I-нің үлкен ұлы Собеслав II-ге берді. Владислав екінші әйелінің жерлерінде, Тюрингияда өмір сүрді және 1174 жылдың қаңтарында қайтыс болды. Ол Мейссен соборында жерленді. Оның билеуі Богемияда көптеген премонстрат және цистерциандық монастырьлардың құрылуымен, сондай-ақ Прагадағы Влтава өзені арқылы тас көпірдің салынуымен ерекшеленді: бұл құрылыс Владиславтың екінші әйелінің құрметіне Джудит көпірі деп аталды. 1342 жылы су тасқынынан көпір қирады және оның орнына Карл көпірі салынды.