Ходжсонға қарсы Миннесота ісі: Жастардың аборт жасау құқығы және екі ата-ананың хабардар ету талабы
Hodgson v. Minnesota
АҚШ Жоғарғы Сотының Hodgson v. Minnesota ісі (1990) жасөспірімдердің аборт жасау үшін екі ата-анасынан рұқсат алу талабын қарастырды. Соттан тыс шешім де қарастырылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ходжсон мен Миннесота, 497 U.S. 417 (1990) – АҚШ Жоғарғы Сотының аборт құқығына қатысты ісі, онда жасөспірім қызға аборт жасау үшін екі ата-анасынан рұқсат алу талабының конституциялықтығы қарастырылды. Аталған заңда сот арқылы шешім қабылдау мүмкіндігі де көзделген.
Hodgson v. Minnesota, 497 U. S. 417 (1990), was a United States Supreme Court abortion rights case that dealt with whether a state law may require notification of both parents before a minor can obtain an abortion. The law in question provided a judicial alternative.
Өмірбаян
Бұл мәселе Миннесота штатының заңына қатысты. Заң кәмелетке толмаған қыз аборт жасаудан бұрын екі ата-анасына да хабарлауды талап етті; сонымен қатар, сот арқылы шағымдану мүмкіндігі де қарастырылған, егер сот мұндай қажеттілік туса ғана қолданылатын еді. Миннеаполис қаласының гинеколог докторы Джейн Ходжсон бұл заңға наразылық білдірді. Сегізінші апелляциялық сот заңның сот арқылы шағымданусыз конституциялық емес екенін, бірақ шағымдану ережесі оны құтқаратынын үкім етті.
The case concerned a Minnesota law. The law required notice to both parents of a minor before she could undergo an abortion; it also contained a judicial bypass provision designed to take effect only if a court found one to be necessary. Dr. Jane Hodgson, a Minneapolis gynecologist, challenged the law. The Eighth Circuit had ruled that the law would be unconstitutional without a judicial bypass, but that the bypass provision saved it.
Соттың пікірі
Стивенс судьясы бір шешім бойынша көпшілік пікірін білдірсе, екі шешімнің әрқайсысына бес дауыс берілді, ал судья О’Коннор әрқайсысы үшін шешуші дауыс болды. Стивенс, Бреннан, Маршалл, Блэкмун және О’Коннор судьялары көпшілік құрап, екі ата-ананы хабардар ету талабының өзі конституцияға қайшы екенін мәлімдеді. О’Коннор судьясы екі ата-ананың талабы жүкті жасөспірімге қауіп тудырады деп санды; ол сондай-ақ, ереже тіпті сот қарауының ең төменгі стандартына – ұтымдылық стандартына да сай келмейді деп атап өтті. Ол соттың консервативті судьяларына (Бас судья Рехнквист және судьялар Уайт, Скалия және Кеннеди) қосылып, сот айналымын ескергенде заңның жарамдылығы үшін көпшілікті құрады; Кеннеди судьясы айналым процедурасының тиімділігін көрсетті, себебі судьялар ата-аналардың хабарламасысыз аборт жасауға рұқсат беру туралы көптеген өтініштерді мақұлдады. Ұлыс екі ата-ананы хабардар ету талабын жойды, көпшілік APA-ның қысқаша мәлімдемесіне сілтеме жасады, онда бір ата-аналы отбасылар сол штатта кең таралғаны және штат ішінде кәмелетке толмаған балаға белгілі бір денсаулыққа қатысты қажеттіліктері үшін көбінесе тек бір ата-ананың рұқсаты ғана қажет екені айтылды; алайда, заңның қалған бөлігі сот арқылы айналымға рұқсат бергендіктен конституциялық деп танылды. Бұл судья О’Коннордың абортқа байланысты алғашқы шектеуді жоюға дауыс берген ісі болды.
While Justice Stevens delivered a majority opinion for one of the holdings, there were five votes for each of two holdings, with Justice O'Connor proving as the decisive vote for each. Justices Stevens, Brennan, Marshall, Blackmun and O'Connor formed a majority holding that the two parent notice requirement by itself was unconstitutional. Justice O'Connor believed that the two parent requirement entailed risk to a pregnant teenager; she also argued that the rule failed to meet even the lowest standard of judicial review, a rationality standard. She joined the Court's more conservative Justices (Chief Justice Rehnquist and Justices White, Scalia and Kennedy), to form a majority for the law being valid with the judicial bypass; Justice Kennedy had pointed out the usefulness of the bypass procedure, as judges granted all but a handful of requests to authorize abortions without parental notice. The ruling struck down the two parent notification requirement, the majority citing an APA brief asserting that one parent families are common in that state and that within the state, a minor often only needs one parent's permission for certain health needs; the rest of the statute, though, was voted constitutional because of its allowance for judicial bypass. This case involved the first restriction on abortion that Justice O'Connor voted to strike down.