Кіріспе

"Жас жүректер" – Орсон Уэллстің түсірген алғашқы фильмі. Бұл фильм 1934 жылы досы Уильям Вэнспен бірге режиссерлік еткен сегіз минуттық қысқаметражды фильм. Фильмде Уэллстің бірінші әйелі Вирджиния Николсон және өзі Уэллс ойнайды. Ол бұл фильмді 19 жасында Иллинойс штатының Вудсток қаласындағы Тодд ұлдар мектебінде оқып жүргенде түсірген.

Сюжет

Қарт әйел қоңыраудың үстінде отырады, ол алға-артқа қозғалып тұрса, ал қара бояумен бетін жапқан қызметші арқанды тартады. Баспалдақ басында әсем киінген бір мырза пайда болып, әйелге сәлемдеседі; ол күлімсіреп, оның назарын аударуға тырысады. Әйел жауап бермейді, бірақ қызметші өз-өзін дарға асып қояды. Көрініс қараңғыланған интерьерге ауысады: мырза әсем фортепианоның алдында отырып, ойнайды, бірақ бір нәрсе жаман. Ол фортепианоның қақпағын ашып, ішінде өлі жатқан әйелді табады. Ол "Ұйықтап жатыр", "Тынышта", "Құдаймен бірге" деген жазулары бар бірнеше қабір тасы пішіндес карточкаларды парақтап, соңында "Соңы" деген жазулысын таңдайды.

Өмірбаян

Фильмдегі әрекет, қаншалықты болса да, кейде негативпен басылған қоңыраулар, қабір тастары, шіркеу кресі және басқа да суреттермен араластырылып көрсетіледі. Көп жылдар өткен соң Уэллс бұл фильмнің Луис Бунюэль мен Жан Коктоның ерте сюрреалистік фильмдерін имитациялағанын мойындады. Ол оны маңызды туынды деп санамады және оның шығармашылық мұрасына қосылғаны туралы ойға қызықты қарады. Көптеген адамдар "The Hearts of Age" фильмін Уэллстің алғашқы Голливуд туындысы "Citizen Kane"-ге маңызды қадам деп санайды. Уэллс пен Вэнс колледж кезінде дос болған. Соңғысының тағы бір түсірілген фильмі – 1932 жылы түсірілген доктор Джекилл мен мистер Хайдтың бейімделуі болған студенттік қысқаметражды фильм. Актерлердің бірі Чарльз "Блэки" О'Нил сценарийші ( "Жетінші құрбан" ) және актер Райан О'Нилдің әкесі болды.

Қайта табу

Ванс "Ердің жүректері" туындысының түпнұсқасын сақтап, кейін оны Ванс жинағының бір бөлігі ретінде Гринвич қалалық кітапханасына (Коннектикут штаты) сыйға берді. Висконсин университетінің кино профессоры Рассел Мерриттен алған ақпарат бойынша, кинотарихшы Джозеф Макбрайд 1960 жылдардың соңында осы фильмді қайта жаңғыртты. Макбрайд өзінің бұл жаңалығын 1970 жылғы көктемгі "Film Quarterly" журналында "Уэллс Кейнге дейін" деген мақаласында жариялады. Макбрайдтың "Орсон Уэллске не болды: тәуелсіз мансабының суреті" атты кітабында ол "Уэллс "Ердің жүректері" фильмінің табылуына қызығушылық танытып, сәл ренжіді" деп жазды. Ол Уэллстің көп жылғы операторы Гэри Грейвердің сөзін келтіріп: "Орсон "Неге Джо осы фильмді тапты?" деп қайта-қайта сұрады" деді. Американдық кино институты 16 мм көшірмені сақтап, оны Конгресс кітапханасына тапсырды.