Ирандық суретші және куратор Әмірәлі Гасеми: Өнер мен цензура арасындағы ізденіс
Amirali Ghasemi
Ирандық суретші Әмірәлі Гасеми – Теһран мен Берлиндегі заманауи өнер сарапшысы, Parkingallery негіздісі. Иран өнерін стереотиптерден арылтуға ұмтылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирандық куратор және суретші (1980 жылы туған)
Iranian curator and artist (born 1980)
Амирали Гасеми (парсы тілінде: امیرعلی قاسمی) – Тегеран мен Берлинде тұратын ирандық тәуелсіз куратор, медиа суретші және графикалық дизайнер. Ол Тегерандағы Parkingallery көркем өнер кеңістігінің негізін қалаушы және директоры, ол жас ирандық заманауи суретшілер үшін қолжетімді платформа ретінде бекінді. Ол сонымен қатар «Жаңа Медиа Қоғамы» құрды және «Жаңа Медиа Қоғамы» мен Тамаас Медиа Өнерлер Қорының кураторлық жобаларына баса назар аударды. Ол Ирандағы қазіргі заманғы өнердің ерекше жақтарын көрсету ниетімен өнер туындыларын өндіру және кураторлық қызметпен айналысты, бұл оның «шадор өнері» деп атап, шетелдік тұтыну үшін қапталған Ирандағы өмір стереотиптеріне жатпайды.
Amirali Ghasemi (Persian: امیرعلی قاسمی) is an Iranian independent curator, media artist, and graphic designer based in Tehran and Berlin. He is the founder and director of Parkingallery, an art space in Tehran that has established itself as an accessible platform for young Iranian contemporary artists. He also founded New Media Society and focuses on his curatorial projects at New Media Society and Tamaas Foundation for Media Arts. He has worked at both art production and curating with the intention of showing aspects of Contemporary art in Iran that do not fall into the trope of what he calls, Chador art or stereotypes of life in Iran packaged for foreign consumption.
Ерте өмір және білім
Әмірали Ғасеми 1980 жылы 20 тамызда Тегеранда дүниеге келген. Оның әжесі мен атасы 1960 жылдары «Араш» атты саяси және мәдени талдамды жариялаған, ал ата-анасы журналистика және әлеуметтік коммуникация салаларында қызмет етеді. Әмірали 2004 жылы Ислам Азад Университетінің Тегеран қалалық бөлімшесінде графикалық дизайн мамандығын бітірді және Берлиндегі Университат дер Күнстедегі Art in Context институтында оқуын жалғастырды.
Amirali Ghasemi was born in Tehran on 20 August 1980. His grandparents published Arash, a political and cultural commentary magazine in the 1960s, while his parents work in journalism and social communication. Amirali studied graphic design at Islamic Azad University Central Tehran Branch receiving a BFA in 2004 and pursued further studies at the Institute for Art in Context at the Universität der Künste in Berlin.
Суретшілік шығармалар
Әмірали Гасемидің ең танымал туындысы – 2006 жылғы «Тегеран ремиксі: кештер сериясы». Бұл серияда иран жастарының жеке үйлердегі әлеуметтік өмірі бейнеленген. Олардың жеке басын қорғау және қазіргі биліктегі режимдегі олардың іс-әрекеттерінің наразылық тудыру мүмкіндігін көрсету үшін олардың беттері мен ашық дене бөліктері жабылады. Серия авторы Гасеми, өзінің туындыларының мағынасы жағдайға қарай өзгеретінін, көбінесе цензура, әйелдер құқығы, хиджаб және ислам тақырыптарын қамтитынын айтады. Бұл серия – иран жастарының жеке өміріндегі кеш мәдениеті мен әлеуметтік өмірдің «шынайы» бейнесі. Гасеми, Иран реформаторларының оның суреттерін иран қоғамының дамуын көрсететін мысал ретінде пайдалануына жол бермеу үшін, сонымен қатар консерваторлардың оның туындыларын исламға қарсы деп санайтын іс-әрекеттерді тоқтату үшін қолдануына қарсы беттерді жапқан. Сонымен қатар, Марта Вайс Гасемидің дененің ашық қалған бөліктерін жасырып, қарапайым, спонтанды түсірілген суреттерге ұқсас көрінетін суреттерді өңдейтінін айтады. Ол суреттерін алдын ала цензуралау арқылы санкцияланбаған жеке кештердегі адамдардың жеке басын сақтайды. Бұл туынды Иранда импортталған журналдарға жасалған цензураны еске түсіреді, онда көйлектер ұзартылып, әйелдердің денелері қара маркермен сызылады.
Amirali Ghasemi's best known work is his 2006 piece, Tehran Remixed: Party Series. This series showcases the social activities of young Iranians in private homes. To protect their identities and highlight the potentially rebellious nature of their actions under the current regime, their faces and any exposed skin are covered. Ghasemi, the artist behind the series, observes that the meaning of his works varies greatly depending on the context and often addresses topics such as censorship, women's rights, the hijab, and Islam. The series is an "intimate, real life" depiction of party culture and social life in the private lives of Iranian youth. Ghasemi masked faces so that Iran Reformists could not use his images as an example of how Iranian society was progressing and, at the same time, prevented the conservatives from using his work to clamp down on what they perceived to be un Islamic activities. Furthermore, Marta Weiss believes that Ghasemi alters what looks like ordinary, spontaneous snapshots by blocking out exposed areas of flesh. By pre emptively censoring his images, he protects the identity of individuals photographed at unsanctioned private parties. The work evokes the censorship of imported magazines in Iran, where skirts are lengthened, and women’s bodies are covered with strokes of black marker.
Құрастыру
1998 жылы Гасеми ата-анасының гаражын өнер студиясына айналдырды, ол жылдар бойы «жаттығу алаңына, содан кейін галереяға, кейде сәлемдесу жолына, лекция залына және көрсету алаңына» айналып, ақырында Тегеран өнер әлеміндегі «қуатты орталыққа» айналған Parkingallery-ге айналды. 2002 жылы жас ирандық заманауи суретшілердің туындыларын көрсету үшін онлайн-платформа құрылды. 2014 жылы физикалық кеңістік жабылды, бірақ галерея онлайн-ресурс ретінде өміршеңдігін сақтап қалды. 2014 жылдың жазында Гасеми Тегеран қаласының орталық бөлігінде жобалық кеңістік, кітапхана және бейне архив болатын «Жаңа медиа қоғамын» құрды. 2008 жылы Амирали Гасеми және Серхат Кексал бірлесіп Тегеранның 1-ші халықаралық көшпенді биенналесі «Қалалық қызғаныш» ұйымдастырды, бұл көрме көп назар аударды. Сол жылы Гасеми Бельгиядағы Брюгге мәдени орталығында заманауи ирандық өнер көрмесін ұйымдастыруға шақырылды. Осындай маңызды кураторлық жобада Гасеми клишелерге қарсы тұрып, экспортқа бағытталған ирандық өнердің стереотиптік көрмесінен қашу қажеттігін сезді. «Иран & Co» жобасы 11 жаңа суретшіні өнер тамашасы/көрме арқылы таныстырды. Гасемидің командасының жобалық идеясы – «Иран & Co» компаниясын құру болды, ол ирандық өнерді шетелден тапсырыс беріп, оны сол жерде өндіретін, ал бай елдердің суретшілері дамымаған елдердің шеберлерімен немесе техниктерімен жұмыс істейтіндей әрекет ететін. Әрине, Брюгге, Антверпен және Лондонда бұл жағдай керісінше болды, онда «Иран & Co» ирандық суретшілерге жұмыс істеп, туындылар жасаған экономикалық тұрғысынан күшті елдердің техниктері мен суретшілерін ұсынды. Осылайша, «Иран & Co» 2005-2006 жылдар аралығында Иран және Таяу Шығыс өнеріне қатысты жүздеген көрмелер мен жарияланымдарға әкелген «Иран гүлдәуінен» бас тартылды. Оның кураторлық жобаларының бірі – «Шектелген қол жетімділік фестивалі». Фестивальде Иран мен шетелден бейне және перформанс өнері көрсетіледі. Фестиваль 2007 жылы Parkingallery және Azad Art Gallery арасындағы бірлескен жоба ретінде басталып, кейін басқа да орындар мен серіктестерді қамтыды. «Limited Access» 2007 жылдан бері Иран мен әлемнің көптеген белгілі және болашақ суретшілерін көрсетті. Фестиваль қонақ кураторларды шақырып, Берлин, Стокгольм, Хельсинки, Каир, Любляна, Париж, Торонто, Сан-Франциско, Вена, Монреаль, Брюссель, Гаага және Дублиндегі әртүрлі мекемелермен және архивтермен ынтымақтастық жасайды, мақсаты – түрлі салалар арасындағы қашықтықты қысқарту және салааралық тәжірибелерді дамыту. Фестиваль суретшілер, кураторлар, сыншылар және экспериментальдық және салааралық тәжірибеге қызығушылық танытқан көрермендер арасында диалог пен алмасу үшін платформа құруды көздейді.
In 1998, Ghasemi converted his parents' garage into an art studio which over the years transformed into "a workshop space, then a gallery, with turns as a catwalk, lecture hall, and screening space" and finally Parkingallery that quickly became an "energetic hub" in Tehran's art scene. In 2002, an online presence was established to showcase the works of young Iranian contemporary artists. In 2014, the physical space was closed, but the gallery has continued to exist as an online resource. In the summer of 2014, Ghasemi co founded New Media Society, a project space, library, and video archive in downtown Tehran. In 2008, Amirali Ghasemi, along with Serhat Köksal, organized Urban Jealousy, the 1st International Roaming Biennial of Tehran, an itinerant exhibition that drew considerable attention. The same year, Ghasemi was invited to organize an exhibition of contemporary Iranian art at Culturcentrum Bruges in Belgium. With such an important curatorial project, Ghasemi found it necessary to challenge clichés and bypass the stereotypical exhibition of Iranian art created and intended for export. Iran & Co presented 11 emerging artists in a performance/exhibition project. The premise of the project by Ghasemi's team was to create a company, Iran & Co that operated as a business that ordered Iranian art from abroad and had it produced there in the manner that artists from wealthier countries have regularly worked with craftsmen or technicians from underdeveloped countries. Of course, it was the other way around in Bruges, Antwerp, and London, where Iran & Co presented technicians and artists from economically strong countries who created and produced work for Iranian artists. In this manner, Iran & Co departed from the so called "Iran Boom" that, since 2005 2006, led to hundreds of exhibitions and publications dealing with art from Iran and the Middle East. One of his curatorial projects is Limited Access Festival, The festival has had eight editions so far. The festival showcases video and performance art from Iran and abroad. The festival was initiated in 2007 as a collaborative project between Parkingallery and Azad Art Gallery, and it has since expanded to include other venues and partners. Limited Access since 2007 have featured many prominent and upcoming artists from Iran and the world. The festival invites guest curators and collaborates with various institutions and archives in Berlin, Stockholm, Helsinki, Cairo, Ljubljana, Paris, Toronto, San Francisco, Vienna, Montreal, Brussels, The Hague & Dublin in the past years to fulfill its mission to reduce the gap between various field and promote interdisciplinary practices. The festival aims to create a platform for dialogue and exchange among artists, curators, critics, and audiences who are interested in experimental and interdisciplinary practices.