Кіріспе

Уокер-Варбург синдромы (WWS), сондай-ақ Варбург синдромы, Чемке синдромы, ХАРД синдромы (гидроцефалия, агирия және ретинальды дисплазия), Пагон синдромы, цереброокулярлық дисгенез (КОД) немесе цереброокулярлық дисплазия бұлшықет дистрофиясы синдромы (КОД МД) – аутосомалық рецессивті туа біткен бұлшықет дистрофиясының сирек түрі. Ол мидың (лиссэнцефалия, гидроцефалия, миша жапырақшасының ақаулары) және көздің аномалияларымен байланысты. Бұл жағдай дүние жүзінде кездеседі. Дүние жүзіндегі 60 500 жаңа туған нәрестеден шамамен 1-і Уокер-Варбург синдромымен ауырады деп есептеледі.

Презентация

Туған кездегі клиникалық көріністер – жалпы гипотония, бұлшықет әлсіздігі, интеллектуалдық қабілетінің жетілмеуімен дамудың кешігуі және кейде ұстамалар. Туа пайда болған бұлшықет дистрофиясы α-дистрогликанның гипогликозиляциялануымен сипатталады. Осы аурумен туған балаларда көз және мидың ауыр зақымдануы байқалады. WWS синдромымен туған балалардың жартысы энцефалоцелемен туады, яғни бас сүйегінде жабылмаған жарық бар. Ми қабықшасы осы жарық арқылы сыртқа шығып тұрады, себебі даму кезінде нейрон түтігі толық жабыла алмайды. Сәбидің шашасының бұзылуы көбінесе осы аурудың белгісі болып табылады. WWS синдромымен байланысты көздердегі жиі кездесетін мәселелер – қалыптыдан кішкентай көздер және көздің артқы бөлігіндегі жарыққа сезімтал аймақтың жетілмеуінен туындаған торлы қабық аномалиялары.

Генетика

Бірнеше гендер Уолкер-Варбург синдромының этиологиясына қатысты екендігі анықталды, ал қалғандары әлі белгісіз. О-маннозилтрансфераза POMT1 және POMT2 гендерінде бірнеше мутациялар табылды, сондай-ақ фукутин және фукутинге байланысты протеин гендерінің әрқайсысында бір мутация анықталды. Бұл синдроммен байланысты тағы бір ген – Бета 1,3 N-ацетилгалактозаминилтрансфераза 2 (B3GALNT2).

Диагностика

Зертханалық зерттеулер көбінесе креатинкиназаның жоғарылауын, миопатиялық/дистрофиялық бұлшық ет патологиясын және өзгерген α-дистрогликанды көрсетеді. Белгілі мутациялары бар отбасыларда туылмас бұрын диагноз қою мүмкін. Молекулалық ақауы белгісіз отбасыларда туылмас бұрынғы УЗИ диагноз қоюға көмектесуі мүмкін.

Болжам

Емдеудің арнайы жолы жоқ. Емдеу тек қолдау және алдын алу шараларынан тұрады. Диагнозы қойылғандардың көпшілігі өмірінің алғашқы айларында қайтыс болады. Бұл аурумен ауыратын балалардың дерлік барлығы үш жасқа дейін өледі. Осы аурудың басқаша атаулары – Хемке синдромы және Пагон синдромы, олар Хуан М. Хемке және Роберта А. Пагонның есімдерімен байланыстырылған.