Кіріспе

Солтүстік-батыс Пенджабтағы ежелгі халық, Рамаяна мен Махабхаратадағы мемлекет.

Кекая (санскрит: Кекая) – б.з.д. 1100–500 жылдар аралығындағы Темір дәуірінде болған Солтүстік-батыс Оңтүстік Азиядағы ежелгі Индо-Арий тайпасы. Кекая тайпасының мүшелері Кайкайялар деп аталған.

Орналасқан жері

Кекая тайпасы Гандхара мемлекеті мен Випаша өзенінің арасында, дәлірек айтқанда, ежелгі грек авторлары Саранг деп атаған Иравати өзенінің саласында орналасқан. Кекаяның астанасы Раджагра немесе Гиривража деп аталған қала болды, ол бүгінгі Пәкістанның Пунджаб аймағындағы Гиржак немесе Джалалпурмен байланыстырылады.

Тарих

Кекейлер, сондай-ақ көршілес Мадрака және Усинара тайпалары, Ргведалық Ану тайпасынан тараған, олар Пунджаб аймағының орталық бөлігіндегі Парушни өзенінің жанында, кейіннен Кекейлер қоныстанған аймақта өмір сүрген. Кекей тайпасының соңғы Веда дәуіріндегі белгілі патшасы Ашвапати болды, ол "Шатпатха Брахмана" мен "Чандогья Упанишад" еңбектерінде брахмандардың меценаты ретінде еске алынады және Вайдеха патшасы Джанаканың бір дәуірдес ағасы болды. Б.з.д. VI ғасырында Кекейлер, Мадрастар, Усинаралар және Сибилер Гандхара патшалығының бағынышына түсті, ол Солтүстік-Батыс Ұлы Азияның темір дәуіріндегі ең ірі империялық держава еді.

Кейінгі тарих

10 ғасырдағы Раджашехраның «Кавямимамса» еңбегі өз заманындағы бар тайпалардың тізімін келтіреді, оған шакалар, тушарлар, вокандар, хундар, камбоджалар, вахликалар, вахлавалар, лимпакалар, танганалар, турукшалар және кекая тайпасы да кіреді. Олардың бәрі Уттарпатха, яғни солтүстік бөлімінің тайпалары деп аталады. Кейінірек кекая тайпасының бір тармағы Оңтүстік Үндістанға көшіп, Майсур аймағында билігін орнатқан.

Эпостық әдебиетте

Кекая тайпасы индуистік эпикалық әдебиетте, әсіресе "Рамаяна" мен "Махабхарата" дастандарында кездеседі. "Рамаяна" дастанында Рама құдайының әкесінен туған анасы және Бхарата ханзадасының анасы – Кекая мемлекетінің Кейкейі ханшайымы.