Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары Әуе күштерінің ресми әні
"Off We Go" деген сөздердің аббревиатурасынан аталған әуе компаниясы
Official song of the United States Air Force
the airline named as an abbreviation of "Off We Go"
"The U. S. Air Force" – Америка Құрама Штаттары Әуе күштерінің ресми әні, 1940-жылдардың соңында қабылданған және көбінесе "Wild Blue Yonder" деп аталады.
"The U. S. Air Force" is the official song of the United States Air Force, adopted in the late 1940s, and is often referred to as "Wild Blue Yonder".
Атауының өзгеруі
Бастапқыда ән "Әскери әуе корпусы" деп аталды. Роберт Макартур Кроуфорд 1939 жылғы мамыр айында алғашқы өлең жолын және негізгі мелодиясын жазды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1941 жылдың ортасында АҚШ армиясының басты әуе күштерінің атауы өзгергендіктен, қызмет "Әскери әуе күштері" деп қайта аталды, соған сәйкес әннің атауы да өзгерді. 1947 жылы Әуе күштері жекеленген қызметке айналғанда, ән "АҚШ Әуе күштері" деп қайта аталды.
Originally, the song was titled "Army Air Corps." Robert MacArthur Crawford wrote the initial first verse and the basic melody line in May 1939. During World War II, the service was renamed "Army Air Forces" because of the change in the main U. S. Army's air arm naming in mid 1941, and the song title changed to agree. In 1947, when the Air Force became a separate service, the song was retitled, "The U. S. Air Force."
Тарих
1937 жылы Әуе корпусының бригадирінің көмекшісі генерал Генри Х. Арнольд, Әуе корпусының бастығы генерал-майор Оскар Вестоверді, басқа әскери қызметтер сияқты, олардың ерекше ерекшеліктерін көрсететін ресми әнге мұқтаж екендігіне көндірді және жеңімпазға сыйлық берілетін ән байқауын ұсынды. Дегенмен, Әуе корпусы өз бюджетін бақылай алмады, сондықтан сыйлық бере алмады. 1938 жылдың сәуірінде «Либерти» журналының баспагері Бернарр Макфадден жеңімпаз композиторға 1000 доллар сыйлық ұсынды, сонымен қатар әннің қарапайым «гармониялық құрылымы», «жаттығусыз дауыс диапазонында» болуы және «әскери үлгідегі марш темпінде» орындалуы керек екенін талап етті. 700-ден астам композиция қабылданды және Әуе корпусының аға әйелдерінен құралған, музыкалық білімі бар ерікті комитет бағалады, оған генерал Бартон К. Юнттың әйелі Милдред Юнт төрағалық етті. Комитетке 1939 жылдың шілдесіне дейін соңғы шешім қабылдау уақыты берілді. Алайда, көптеген өтініштерге қарамастан, комитет өздерін қанағаттандыратын ән таппағаны жөнінде ақпарат тарады. 1938 жылы Вестовер ұшақ апатында қаза болғаннан кейін Әуе корпусының бастығы болған Арнольд, кәсіби композиторлар мен коммерциялық баспагерлерден, соның ішінде Мередит Уилсон мен Ирвинг Берлинден тікелей сұраныс жасады, бірақ тіпті Берлиннің туындысы да қанағаттандыра алмады, алайда ол 1943 жылы Мосс Харттың «Winged Victory» пьесасының музыкалық кіріспесі ретінде қолданылды. Соңғы мерзімге екі күн қалғанда, музыка оқытушысы Роберт Кроуфорд, Бірінші дүниежүзілік соғыстан бас тартқан әуе қызметінің ұшқышы және «Ұшқыш баритон» деп танымал кәсіби музыкант, өзінің қатысуының дыбыс жазбасын жеке өзі жеткізді, ол бірауыздан жеңімпаз деп танылды.
In 1937, Assistant Chief of the Air Corps Brig. Gen. Henry H. Arnold persuaded the Chief of the Air Corps, Maj. Gen. Oscar Westover, that the Air Corps needed an official song reflecting their unique identity in the same manner as the other military services, and proposed a song competition with a prize to the winner. However, the Air Corps did not control its budget, and could not give a prize. In April 1938, Bernarr A. Macfadden, publisher of Liberty magazine stepped in, offering a prize of $1,000 to the winning composer, stipulating that the song must be of simple "harmonic structure", "within the limits of [an] untrained voice", and its beat in "march tempo of military pattern". Over 700 compositions were received and evaluated by a volunteer committee of senior Air Corps wives with musical backgrounds chaired by Mildred Yount, the wife of Brig. Gen. Barton K. Yount. The committee had until July 1939 to make a final choice. However, word eventually spread that the committee did not find any songs that satisfied them, despite the great number of entries. Arnold, who became Chief of the Air Corps in 1938 after Westover was killed in a plane crash, solicited direct inquiries from professional composers and commercial publishers, including Meredith Willson and Irving Berlin, but not even Berlin's creation proved satisfactory, although it was used as the title music to the 1943 play Winged Victory by Moss Hart. Two days before the deadline, music instructor Robert Crawford, a rejected World War One Air Service pilot and professional musician billed as "the Flying Baritone," personally delivered a sound recording of his entry, which proved to be a unanimous winner.
Қабылдау
Миссис Юнт Ұлттық симфониялық оркестрдің шақырылған дирижері және комитет кеңесшісі болған Рудольф Ганц жеңімпазды бірден және ынтамен қолдағандағы жағдайды еске түсірді.
Mrs. Yount recalled that Rudolph Ganz, guest conductor of the National Symphony Orchestra and a consultant to the committee, was immediately and enthusiastically in favor of the winner.
Қосымша әндер
АҚШ Әуе күштері әнінен өзге, Әуе күштері кейде қоғамдық шараларда аймақтық және ұлттық деңгейде қолданған бірнеше ән болған. Дегенмен, ешқайсысы "Әуе күштері әні" деп ресми түрде танылмаған. Атап айтқанда, 1966 жылы жазылып, авторлық құқығы тіркелген "Men in the Air Force Blue" әні 1960 жылдардың ортасы мен 1970 жылдардың басында ел ішінде де, шетелде де Әуе күштері қызметкерлерінің арасында аса танымал болды. Әнді Техникалық сержант Лоуренс Е. Лоусонның әйелі Ив Лоусон Ниагара шарлауында қызмет еткен кезде жазған. Ол бастапқыда әнді жергілікті деңгейде орындаған, бірақ көп ұзамай Вашингтондағы Әуе күштерінің бірнеше қоғамдық шараларында өнер көрсеткен. Міне, осы өнер көрсетулерінің бірінде ән Президент Линдон Б. Джонсонның назарына ілігіп, ол өзінің жоғары әскери кеңесшілерінің біріне оған хат жазып, әннің және оның орындалуының үлесі үшін алғыс айтқан. Содан кейін Ив Лоусонның жергілікті және жалпыұлттық радиодағы орындауларымен, тіпті Лиз Дриббеннің "Долларға қоңырау шалу" телебағдарламасында пайда болуымен әнге үлкен қызығушылық туды.
In addition to the U. S. Air Force song, there have been several other songs that have been at times used by the Air Force regionally and nationally during public events. However, none of them was ever identified as "the Air Force song". One song in particular, "Men in the Air Force Blue", written and copyrighted in 1966, was for a time in the mid 1960s and early 1970s a favorite among Air Force personnel both in country and abroad. The song was written by Eve Lawson, the wife of Technical Sergeant Lawrence E. Lawson, while they were stationed at Niagara Falls. She initially performed the song locally but soon went on to perform at several public events for the Air Force in Washington D. C. It was during one of these performances that the song caught the attention of President Lyndon B. Johnson who had one of his senior military aides write a letter to her thanking her for the contribution of the song and of her performance. Following the song began to catch a more broad following with performances by Eve Lawson on local and nationwide radio and even an appearance on Liz Dribben's Dialing for Dollars television program.
Әннің орындалуы
Көбінесе тек бірінші шумасы орындалады, бірақ кәсіби орындалымдарда барлық төрт шумасы да таныстырылуы мүмкін. Ән көбінесе Әуе күштерімен байланысты шараларда орындалады, және Лакленд Әуе күштері базасындағы жаңа ғарышкерлер физикалық дайындық жаттығуларына кіріспес бұрын орындайды. Академияның ресми әскери әні болмаса да, әннің бірінші шумасы АҚШ Әуе күштері академиясының спорттық жарыстарында және басқа академиялық шараларда, мысалы, салтанатты шерулерде жиі ойнатылады.
Most commonly, only the first verse is performed, though in professional performances all four verses may be presented. The song is often sung at Air Force related functions, and is sung before Physical Training (PT) exercise by basic trainees at Lackland Air Force Base. Although not the Academy's official fight song, the first verse of the song is also frequently played at United States Air Force Academy sporting events and at other Academy functions, such as parades.
Үшінші тармақ
Үшінші жол ("Бұл тост") әннің қалған бөлігінен өзгеше әуенге ие, және Әуе күштері мен Америка Құрама Штаттары қызметінде қаза тапқандарды еске алу мақсатымен, одан да ізгі сезімге толы. Бұл жол кейде әннің басқа жолдарынан бөлек орындалады. Академияның көптеген спорттық жарыстарынан кейін, әсіресе футболдан кейін барлық кадеттер қатысып, осы үшінші жол жеке орындалады. Бұл жол Армияның "Альма Матер" және Әскери-теңіз күштерінің "Көк және Алтын" әндерімен бірге орындалады, екі академияның командалары бірлесіп ән салады. Сондай-ақ, үшінші жол академия курсанттары мен түлектері тарапынан, бір курсант немесе түлек қайтыс болғанда, оны құрметтеп айтылатын ән ретінде дәстүрлі түрде орындалады.
The third verse ("Here's a toast ") has a different melody, and a more reverent mood than the rest of the song to commemorate those who have fallen in the service of the Air Force and the United States. This verse is sometimes performed independently of the other verses. The third verse is sung by itself after most Academy sporting events, with the entire Cadet Wing participating after a football game. It is sung in conjunction with Army's Alma Mater and Navy's Blue and Gold, when the teams combine to participate in the singing of both Academies' songs. The third verse is also traditionally sung by Academy cadets and graduates as an alma mater to honor the passing of a fellow cadet or graduate.
"Force" сөзін рифмдеу үшін ән мәтінін өзгерту
1941 жылғы 20 маусымда американдық әуе күштері атауының "Армиялық әуе корпусы" дегеннен "Армиялық әуе күштері" деп өзгертілгеннен кейін, және екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1947 жылы жеке "АҚШ Әуе күштері" құрылғаннан кейін, әр шумақтың алтыншы жолын "көрсетілген күш" сөзімен рифмдеуге талпыныс жасалды, бұрынғы "корпус" сөзінің орнына. Осылайша, "Зор дауыспен ұшып кеттік!" деген жол "Зор дауыспен жолға шықтық!" болып өзгерді; "Берді бізге қанат, көкте самғауға!" дегені "Берді бізге қанат, барлық мүмкіндікке!" болып ауыстырылды; ал "Біз болармыз онда, артынан көптеу!" дегені "Біз болармыз онда, мәңгілік жолда!" болып өзгерді. Бұл өзгерістер 1972 жылғы USAF-тың "Әуе күштерінің әдет-ғұрыптары мен сыпайылығы" басылымында жарияланды, бірақ кеңінен қолдау таппады, кейіннен ән сөздері ешқандай жарнамасыз келесі басылымдарда бұрынғы қалпына келтірілді.
Following the initial change on June 20, 1941 of the American air force's name from "Army Air Corps" to "Army Air Force(s)", to the post World War II 1947 establishment of the separate "U. S. Air Force", an attempt was made to change the sixth line of each verse so that the last word rhymed with "force" instead of "corps". Thus, "Off with one helluva roar!" became "Off on one helluva course! "; "Gave us wings, ever to soar!" became "Gave our wings every resource! "; and "We'll be there, followed by more!" became "We'll be there, ever on course!" These changes appeared in the 1972 edition of the USAF publication Air Force Customs and Courtesies but were never popular, and the lyrics were later reverted without fanfare in later editions.