Кіріспе

Уэльс архиепискобы (1971–1982)

Гвилим Оуэн Уильямс (23 наурыз 1913 – 23 желтоқсан 1990) – Уэльс шіркеуіндегі көрнекті тұлға, 1957 жылдан 1982 жылға дейін Бангор епископы және 1971 жылдан 1982 жылға дейін Уэльс архиепискобы қызметін атқарған.

Өмірбаян

Уильямс Лондонның шығыс Финчли қаласындағы дінге берілген жанұяда дүниеге келді. Ол Бринрефейл грамматикалық мектебінде және Оксфордтың Иса колледжінде білім алды. 1933 жылы ағылшын тілінен үздік дипломмен бітірді, ал 1935 жылы теология бойынша да үздік диплом алды. 1937 жылғы Михайлов күні (18 қыркүйек) дін қызметкері болып тағайындалды және келесі Михайлов күні (24 қыркүйек 1938) священник болып киеленді – екеуі де Сент-Асаф епископы Уильям Хавардтың Сент-Асаф соборында өткізген діни рәсімі болды. 1940 жылға дейін Сент-Асафта пастор болып қызмет етті, содан кейін Лампетердегі Сент-Дэвид колледжінің капелланы болып тағайындалды. 1945 жылы Бангорға көшіп, Бангордағы Сент-Мэри колледжінде капеллан және оқытушы, сондай-ақ Уэльс университетінде теология лекторы болып жұмыс істеді. 1947 жылы Бангор соборында канон болды, ал 1948 жылы Лландовири колледжінің директоры болды. 1957 жылы Бангор епископы болып сайланды, 1 мамыр 1957 жылы Лландафф соборында Уэльс архиепископы және Лландафф епископы Джон Морганның қатысуымен епископқа киеленді және келесі аптада Бангор соборында орнатылды. 1971 жылы Уэльс архиепископы болды, сонымен қатар 1982 жылы зейнетке шыққанға дейін Бангор епископы қызметін атқаруын жалғастырды. Уильямс валли тілін сақтауға өте құштар болды және кейіннен валли тілінің мәртебесін төмендетуге тырысқан Маргарет Тэтчерге қарсы үш адамнан тұратын делегация мүшесі ретінде танымал болды. Ол үшін валли тілінің маңызы зор болғандықтан, Жаңа өсиетті валли тіліне аударуды қамтамасыз етті. Сондай-ақ, әйелдерді священниктер ретінде тағайындау және алғашқы валли телеарнасы S4C құру ісіне де ықпал етті. Валли тіліндегі Жаңа өсиет жарық көрген кезде Уильямс Сент-Асаф және Вестминстер аббаттығында Елизавета II патшайымының алдында уағыз айтуға шақырылды.