Томас Нельсон Аннандейл: Британ ғалымының өмірбаяны мен ғылыми еңбектері

Кіріспе

Британдық туған ғалым Томас Нельсон Аннандейл CIE FRSE (15 маусым 1876, Эдинбургте туған – 10 сәуір 1924, Калькуттада қайтыс болған) – британдық зоолог, энтомолог, антрополог және герпетолог. Ол Үндістан зоологиялық зерттеулер институтының алғашқы директоры болды.

Өмір

Эдинбург университетінің клиникалық хирургия профессоры Томас Аннандейлдің үлкен ұлы. Оның анасының әкесі, яғни шешесінің әкесі баспагер Уильям Нельсон болған. Томас Рэгби мектебінде, Оксфордтың Баллиол колледжінде білім алды, онда ол Рей Ланкестер мен Э. Б. Тайлордың (антропологияда зоологиядан жақсы нәтиже көрсетті) бағынында оқыды, сондай-ақ Эдинбург университетінде антропологияны оқып, 1905 жылы D. Sc. дәрежесін алды. Студент кезінде Исландия мен Фарер аралдарына сапар шекті. 1899 жылы ол Герберт К. Робинсонмен бірге Малай түбегінің солтүстік бөлігіне қатысты Skeat экспедициясымен саяхаттады. Аннандал 1904 жылы Үндістан мұражайының Табиғи тарих бөлімінің А. В. Алкоктың орынбасары ретінде Үндістанға барды. Ол Калькуттадағы Үнді мұражайының директорының орынбасары болды және 1907 жылы Алкокты алмастырып, директоры болды. Ол "Рекордс энд Мемоирз оф зе Индиан Мьюзиум" (Records and Memoirs of the Indian Museum) журналын шығарды және 1916 жылы ол құрылуына көмектескен Үндістанның Зоологиялық зерттеу институтының алғашқы директоры болды. Ол өз заманының көптеген ғалымдарымен байланыста болды. Бұл өзгеріс ботаника және геология салаларын ресми түрде теңестіріп, Үндістанның әртүрлі аймандарына экспедицияларға қаражатты көбейтті. Ол жүйелемелік және экологиядан асып түсетін мәселелерге де қызығушылық танытты. Оның антропологиядағы мәселені П. С. Махаланобиске ұсынғаны, соңғысының бүгінгі көпөлшемді статистикалық әдістерге айналған техниканы ашуына себеп болды. Ол 1924 жылға дейін директор лауазымын атқарды, ал оның орнына Роберт Бересфорд Сеймур Сеуэлл (1880–1964) келді. 1924 жылы ол Үндістан ғылым конгресінің төрағасы болды. Үндістандағы қызметі кезінде Антропологиялық хатшы, вице-президент және 1923 жылы президент болған Бенгалдың Корольдік Азия қоғамы Азиядағы антропологияға қосқан үлесі үшін үш жыл сайын Аннандал ескерткіш медалін тағайындады. Алғашқы сыйлық 1928 жылы доктор Фриц Сарасинге табысталды. 1921 жылы, әкесі сияқты, ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол сайлауды тойлауға арналған кеште асқазан жарасының анықталғаннан кейін қатысты. Сонымен қатар, ол безгекке қайта ұшырады және 47 жасында көп ұзамай қайтыс болды. Ол Оңтүстік Парк көшесіндегі зиратқа жерленді, бірақ кейін оның сүйегі Парк Цирк, Калькуттадағы шотланд зиратына көшірілді. Оның жәндіктер мен өрмекшілер жинағы Калькуттадағы Үнді мұражайында сақталады. Ол сонымен қатар Фарер аралдары мен Исландияның биологиясы және антропологиясы бойынша жасаған еңбегімен де танымал, ол туралы 1905 жылы "Фарер аралдары мен Исландия: арал өміріндегі зерттеу" атты еңбегін жариялады. Герпетология саласында жұмыс істеп, ол бірнеше жаңа кесіртке түрлерін сипаттады. Ол үш түрлі бауырымен жорғалаушылардың ғылыми атауларында еске алынады: Cyrtodactylus annandalei, Heosemys annandalii және Kolpophis annandalei.

The eldest son of Thomas Annandale, the regius professor of clinical surgery at the University of Edinburgh. His maternal grandfather was a publisher, William Nelson. Thomas was educated at Rugby School, Balliol College, Oxford where he studied under Ray Lankester and E. B. Tylor (doing better in anthropology than zoology), and at the University of Edinburgh where he studied anthropology, receiving a D. Sc. (1905). As a student he made visits to Iceland and the Faeroe Islands. In 1899 he travelled with Herbert C. Robinson as part of the Skeat Expedition to the northern part of the Malay Peninsula. Annandale went to India in 1904 as Deputy Superintendent under A. W. Alcock of the Natural History Section of the Indian Museum. He was a deputy director at the Indian Museum in Calcutta and in 1907 he succeeded Alcock to become its director. He started the Records and Memoirs of the Indian Museum journals and in 1916, he became the first director of the Zoological Survey of India that he helped found. He was associated with many scientists of his time. This change placed an official equality with botany and geology and made more funds available for expeditions to various parts of India. He was interested in aspects beyond systematics including ecology. His suggestion of a problem in anthropology to P. C. Mahalanobis led to the latter's discovery of a technique that developed into the multivariate statistical techniques of today. He held the position of director until 1924 and was succeeded by Robert Beresford Seymour Sewell (1880–1964). He was president of the 1924 session of the Indian Science Congress. The Royal Asiatic Society of Bengal, with which he was closely associated during his service in India as Anthropological Secretary, Vice President and as its President in 1923 instituted a triennial an Annandale Memorial Medal for contributions to anthropology in Asia. The first award was made to Dr Fritz Sarasin in 1928. In 1921, as his father had been, he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh. He attended a party to celebrate his election shortly after an ulcer of the duodenum was noted. He also had a relapse of malaria and died shortly after at the age of 47. He was buried at the South Park Street Cemetery, but later his remains were moved to the Scottish Cemetery, Park Circus, Kolkata. His insect and spider collection is in the Indian Museum, Calcutta. He was also noted for his work on the biology and anthropology of the Faroe Islands and Iceland about which he published The Faeroes and Iceland: a Study in Island Life in 1905. Working in the scientific field of herpetology, he described several new species of lizards. He is commemorated in the scientific names of three species of reptiles: Cyrtodactylus annandalei, Heosemys annandalii, and Kolpophis annandalei.