Рене Лашман: Американдық бейсбол жаттықтырушысы мен ойыншысы
Rene Lachemann
Рене Лашман: америкалық бейсболшы, жаттықтырушы және менеджер. 53 жыл MLB-де жұмыс істеді, «Сиэтл Маринерс», «Милуоки Брюэрс» командаларын басқарды. Бейсбол әулетінен шыққан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы және менеджер
American baseball player and manager
Рене Жорж Лашеманн (4 мамыр 1945 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби бейсбол жаттықтырушысы, қақпашы және менеджер. Ол 53 жыл бойы Үлкен лига бейсболында қызмет етті, оның ішінде Сиэтл Маринерс (1981–83), Милуоки Брюэрс (1984) және Флорида Марлинс (1993–96) командаларының менеджері болып жұмыс істеді.
Rene George Lachemann (born May 4, 1945) is an American former professional baseball coach, catcher and manager. He spent 53 years in Major League Baseball, including service as the manager of the Seattle Mariners (1981–83), Milwaukee Brewers (1984), and expansion Florida Marlins (1993–96).
ЛаРуссамен алғашқы байланыстар, Дункан
Лос-Анджелесте дүниеге келген және қонақүй шефінің ұлы Лашеманн, кәсіби бейсболда ұзақ мансапқа ие болған үш бауырдың ең кішісі. Марсель Лашеманн – «Лос-Анджелес Энджелс» клубының бас кеңсесінің қызметкері, сонымен қатар бұрынғы питчер, жаттықтырушы және бас бапкер. Рене 1959-1962 жылдары «Лос-Анджелес Доджерс» командасының шалапқысы болды, Дорси орта мектебін бітіріп, Оңтүстік Калифорния университетінде оқыды. 1964 жылы «Канзас-Сити Атлетикс» клубымен бонус келісімшартына қол қойды, онда Тони Ла Русса және Дэйв Данкан сияқты басқа жас ойыншылармен бірге ойнады, олармен ұзақ жылға созылған кәсіби байланыс орнатты. 2 метр бойы бар, оң жамбаспен соққы беретін Лашеманн, жоғары лигада тек бір толық маусым ойнады, 1965 жылы 92 ойында .227 көрсеткіш тіркеді, 9 рет үйден шығып, 29 рет ұпай жинады. 1966 және 1968 жылдары «Атлетикс» сапында 26 ойынға қатысты, бірақ қалған ойыншылық мансабын кіші лигада өткізді. Жоғары лигадағы орташа көрсеткіші 281 соққыда .210 болды. Бірақ шамамен екі толық маусым ішінде «Сиэтл» командасының көрсеткіші 0.438-ге жетті және сегіз ойын қатары жеңіліске ұшырағанда Лашеманн 1983 жылғы 25 маусымда қызметтен босатылып, оның орнына Дел Крандалл тағайындалды. Келесі жылы ол «Милуоки Брюэрс» командасының бас бапкері ретінде қайта оралды, бірақ клуб 0.416 көрсеткішіне құлдырап, Америка лигасының Шығыс дивизионында соңғы орынға түсті. Маусымды «Брюэрс» сапында аяқтауға рұқсат берілсе де, үш ойын қалғанда қызметтен босатылды. Лашеманн келесі сегіз маусымда Джон Макнамарамен бірге «Бостон Ред Сокс» (1985–86) және Ла Руссамен «Окленд Атлетикс» (1987–92) командаларында бапкерлік қызмет атқарды. Ол 1986 жылы «Бостонның» Америка лигасының чемпионы және «Атлетикс» командасының үш рет (1988–90) Америка лигасының жеңімпазы және 1989 жылғы Әлем чемпионатында үшінші база бапкері болды.
Born in Los Angeles and the son of a hotel chef, Lachemann is the youngest of three brothers to enjoy long careers in professional baseball: Marcel Lachemann is a member of the Los Angeles Angels' front office and a former pitcher, coach and manager in the Major Leagues, and Bill is a longtime manager and instructor in the Angels' farm system. Rene served as a batboy for the Los Angeles Dodgers from 1959 to 1962, graduated from Dorsey High School, and attended the University of Southern California. He signed a bonus contract with the Kansas City Athletics in 1964, where he joined other young players such as Tony La Russa and Dave Duncan, with whom he would have a lasting professional association. Lachemann, a 6 feet (2 m), right handed hitter, played only one full season in the major leagues, batting .227 in 1965 with nine home runs and 29 runs batted in and appearing in 92 games. He played briefly—in 26 total games—for the A's in 1966 and 1968, but spent the rest of his playing career in minor league baseball. His major league batting average was .210 in 281 at bats. But during the equivalent of almost two full seasons, Seattle was 0.438 and in the midst of an eight game losing streak when Lachemann was fired on June 25, 1983, and replaced by Del Crandall. He returned the following year as manager of the contending Milwaukee Brewers, but the club collapsed to 0.416, last in the American League East, and he was fired with three games remaining to be played, though he was allowed to complete the season with the Brewers. Lachemann was a major league coach for the next eight seasons, under John McNamara with the Boston Red Sox (1985–86) and La Russa with the Oakland Athletics (1987–92). He was the third base coach with Boston's 1986 American League champions and the Athletics during their three consecutive (1988–90) American League pennants, and their 1989 World Series championship.
Бірінші Марлинс менеджері
Атлетикамен жеткен табысының арқасында 1992 жылғы 23 қазанда ол 1993 жылғы маусымның басында Ұлттық лигаға қосылған «Марлинс» командасының алғашқы бас жаттықтырушысы болды. Ол бұрынғы бас жаттықтырушылар Билл Вирдон және Джими Уильямс сияқты үміткерлердің үстінен таңдалды, сондай-ақ Кевин Кеннедиді жалдаған «Техас Рейнджерс» командасының бас жаттықтырушы лауазымына финалист болды. Лашеманның орнына сол кезде «Марлинс» командасының бас менеджері болған Джон Боулз тағайындалды (Куки Рохас бір ойынға уақытша бас жаттықтырушы болды). Бас менеджер Дейв Домбровски бұл шешімді «осы уақытта жасау өте қиын болды» деп сипаттап, команданың ойын көрсетуін өзгерту себебі ретінде атады. Лашеман команданың жеңіске жеткенін көре алмайтынына өкінді. «Марлинс» командасының бас жаттықтырушысы ретінде Лашеман 0.437 көрсеткішті тіркеді.
Due to his success with the Athletics, on October 23, 1992, he became the expansion Marlins’ first manager when they entered the National League at the outset of the 1993 season. He was chosen over candidates such as former major league managers Bill Virdon and Jimy Williams, and also was a finalist for the managerial job with the Texas Rangers, who hired Kevin Kennedy. Lachemann was replaced by John Boles, a front office executive for the Marlins at the time (Cookie Rojas was the interim manager for one game). General manager Dave Dombrowski described the move as an "extremely difficult decision to make at this time," citing the team's play as the reason for the change. Lachemann described his biggest regret that he would not be around to see the team win. As the Marlins' manager, Lachemann compiled a 0.437 record.