Юг Фуйё – француздық дін қызметкері, «Жанның монастыры» және «Жанның емделуі» аллегориялық еңбектерінің авторы. «Құстар туралы» трактаты ортағасырлық бестиарийге енген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фуайлой Гю (1096–1111 жылдар аралығында Фуайлойда (Амиен қаласына жақын) туған; шамамен 1172 жылы Сент-Лоран-о-Буада қайтыс болған) – француз дін қызметкері, Сен-Николя-де-Регний (1132) және Сен-Лоран-о-Буа (1152) монастырьларының приоры. Ол «Жанның монастыры» (De claustro animae) және «Жанның емделуі» (De medicina animae) атты монастырьлық руханиятқа арналған аллегориялық еңбектерімен белгілі. Оның «De avibus» – құстар туралы ғылыми-ахлақтық трактаты ортағасырлық танымал бестіарийлердің көптеген нұсқаларына қосылған.
Hugh of Fouilloy (born between 1096 and 1111 in Fouilloy (near Amiens); died c. 1172, Saint Laurent au Bois) was a French cleric, prior of St. Nicholas de Regny (1132) and St. Laurent au Bois (1152). He is notable for writing De claustro animae (The Cloister of the Soul) and De medicina animae (The Medicine of the Soul), allegorical texts on monastic spirituality. His De avibus, a moral treatise on birds was incorporated into many versions of the popular medieval bestiary.
Де Авибус
De avibus екі бөлімнен тұратын шамамен алпыс тараудан тұрады. Бірінші бөлім негізінен Киелі кітап пен Физиологтан алынған жазбалардың түсіндірмесін қамтиды. Алғашқы он бір тарау көгершінге, келесі он бір тарау жел мен бүркітке, ал келесі он бес тарау торғай мен көгершінге және олардың ұя салу әдеттеріне арналған. Екінші бөлімде әрқайсысы әртүрлі құсты сипаттайтын жиырма үш тарау бар. Автор классикалық антикалық дәуірдегі, әйтпесе жоғалып кетер еді деген көптеген кітаптардың үзінділерін жинаған Севильский Исидордың "Этимологиясына", Рабан Маурустың "De natura rerum" еңбегіне, Григорийдің "Moralia in Job" және Амвросийдің "Hexaemeron" шығармаларына сүйенеді. Бұл мәтін "Авиарий (Авиарий)", "De columba deargentata (Күміс көгершін)" және "De tribus columbis (Үш көгершін)" сияқты бірнеше басқа атаулармен де белгілі. Тағы бір атауы – "Libellus quidam ad Rainerum conversum cognomine Corder Benignum (Мейірімді деп аталған Ранирге арналған кішкентай кітап)" – кімге арналғанын көрсетеді. Хьюдің кіріспесінде "De Avibus" кітабының "лайктар үшін оқулық ретінде" жазылғаны айтылған. Бұл кітап шамамен 1132 және 1152 жылдар аралығында, Хью Регнийдегі Святой Николай монастырінің приоры болған кезде жазылған. Бадкедің "Ортағасырлық бестиарийіне" сәйкес, "De avibus-тың кем дегенде 125 қолжазба көшірмесі әлі де сақталған, бірақ кейбіреулерінде мәтіннің тек бір бөлігі ғана бар. Көбінесе суреттермен безендірілген, оның көшірмелері бүкіл Еуропаға таралған. Көбінесе бұл мәтін басқа теологиялық еңбектермен, көбінесе Хьюдің басқа кітаптарымен бірге қолжазбаларда кездеседі".
De avibus contains around sixty chapters in two sections. The first part is mainly scriptural exegesis, drawn from the Bible and the Physiologus. The dove is the subject of the first eleven chapters, the winds and the hawk the following eleven chapters, the turtledove and sparrow and their nesting habits the next fifteen. The second part consists of twenty three chapters, each of which describe a different bird. The author draws upon the Etymologiae of Isidore of Seville which assembled extracts of many books from classical antiquity that would have otherwise been lost, De natura rerum by Rabanus Maurus, Gregory's Moralia in Job, and Ambrose's Hexaemeron. The text is known by several alternative names such as the Aviarium (The Aviary), De columba deargentata (The Silvered Dove), and De tribus columbis (The three Doves). Another title, Libellus quidam ad Rainerum conversum cognomine Corder Benignum (The little Book for Rainier the Lay Brother Called the Kindhearted), reveals to whom the book was dedicated. Hugh's prologue says that De Avibus was intended as "a teaching text for the lay brothers". It was probably written between 1132 and 1152 while Hugh was prior of St. Nicholas de Regny. According to Badke's Medieval Bestiary, "at least 125 manuscript copies of the De avibus still exist, though some include only part of the text. Most are illustrated, and copies of it are known from all across Europe. For the most part the text appears in manuscripts along with other theological works, often with some of Hugh's other books".