Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық үндістер соғыстарының бір бөлігі – Микер қырғыны немесе Микер оқиғасы, Уайт-Ривер соғысы, Юта соғысы немесе Юта науқаны, сондай-ақ Колорадодағы оңтүстік Юта тайпасының жерлерінің қысқартылуы. Юта тайпасын Колорадодан қуу нәтижесінде ақтардың қоныстануына миллиондаған акр жер ашылды.
Part of the American Indian Wars
Meeker Massacre, or Meeker Incident, White River War, Ute War, or the Ute Campaign and the reduction in the Southern Utes' land holdings within Colorado. The expulsion of the Utes from Colorado opened up millions of acres of land to white settlement.
Өмірбаян
1879 жылы Уте резервациясы Колорадоның батысының көп бөлігін қамтыды, ал 1868 жылы Утелерге келісімшарт бойынша "абсолютті және кедергісіз пайдалану және иелену" құқығы берілген. Келісімшартта сондай-ақ АҚШ үкіметі рұқсатсыз Уте жеріне енуге жол бермейтіні де көрсетілген. Алайда, 1870-ші жылдары кеншілер Уте резервациясына еніп кірді. АҚШ тарапынан бұл енуге қарсы тыйым салуға көтерілген күш-жігер аз болды. 1875 жылдан 1879 жылдың күзіне дейін 9-шы кавалерия полкінің әскерлері резервацияға жақын жердегі жалғыз армия күштері болды. 1879 жылы 9-шы кавалерия полкінің көп бөлігі Нью-Мексикода Викторио соғысында апачтармен шайқасты, ал Колорадода тек екі взвод орналасқан еді. К взводы Колорадо-Юта шекарасын белгілеген геодезистерді сүйемелдеді. D взводы Форт-Льюис пен Форт-Гарланд арасында патрульдеді. 1878 жылы Нейтан Микер, қазіргі Микер қаласының жанында, Континенттік бөліністің батыс жағында орналасқан Уайт Ривер Уте үнді резервациясында АҚШ үнді агенті болып тағайындалды. Ол бұл қызметке тағайындалды, бірақ оның үндістермен жұмыс тәжірибесі болмады. Утелер арасында тұрып, Микер діни және ауыл шаруашылығы реформаларын енгізуге тырысты, бірақ олар маусымдық бизон аулаумен аңшы-жинақшы өмір салтына үйренген, белгілі бір жерде қоныстануға дайын болмаған. Ақ өзендегі Утелерге ауыл шаруашылығын мәжбүрлеумен қатар, Микер оларды христиан дініне өткізуге тырысты. Ол Утелерді ашуландырды, өйткені олар жылқы жарыс өткізетін және мал жаюға пайдаланатын жерді жыртып тастады. Шабуыл жасаған Утелердің мүшелері бірнеше әйелдер мен балаларды кепілге алды. Бұл кепілдер Уте шабуылдаушылары үшін үкімет өкілдерімен жақсы нәтижеге қол жеткізу үшін келіссөздер жүргізу құралы болды. Кепілдер 23 күн бойы Уте шабуылдаушыларының қолында болды. Ұсталған әйелдердің екеуі Микердің отбасынан еді: оның әйелі Арвилла және жаңа ғана колледжді бітіріп, мұғалім және дәрігер болып жұмыс істей бастаған қызы Жозефина. Шошин есімді Уте әйелі күйеуімен бірге кепілдерді босатуға және олардың қауіпсіздігін қамтамасыз етуге белсенді түрде шақырып, көмектесті. Жозефина Микер тұтқындалуы туралы: "Біздің өмірімізді сақтап қалғаны үшін біз бас батыр Орейдің қарындасына қарыздармыз" деді.
In 1879, the Ute Reservation included most of western Colorado and in 1868 had been granted the Utes for their "absolute and undisturbed use and occupation" by a Treaty. The Treaty also stated that the U. S. government would prevent any persons from trespassing on Ute lands without authorization. However, in the 1870s miners encroached upon the Ute Reservation. There was little effort by the U. S. to prevent the encroachment. From 1875 to early fall 1879, members of the 9th Cavalry were the only Army troops near the Reservation. By 1879, most of the 9th Cavalry troops were fighting Apaches in New Mexico in Victorio's War, and only two troops were stationed in Colorado. K Troop was escorting surveyors who were marking the Colorado Utah border. D Troop patrolled between Fort Lewis and Fort Garland. In 1878, Nathan Meeker was appointed United States (US) Indian Agent at the White River Ute Indian Reservation, on the western side of the Continental Divide, near the present day town of Meeker, Colorado. He received this appointment, although he lacked experience with Native Americans. While living among the Ute, Meeker tried to impose his policy of religious and farming reforms, but they were used to a hunter gatherer lifestyle with seasonal bison hunting, as opposed to one which would require them to settle on a particular piece of land. In addition to forcing agriculture on the White River Utes, Meeker had been attempting to convert the White River Utes to Christianity. He angered the Utes by plowing a field they used to graze and race horses. Ute members of the raiding party took some women and children as hostages. These hostages were used by the Ute Raiders to bargain with Government Representatives in order to secure a better outcome for the Ute raiders. The hostages were held by the Ute raiders for 23 days. Two of the women taken captive were of Meeker's family: his wife, Arvilla, and daughter, Josephine, who had just graduated from college and had started working as a teacher and physician. One Ute woman, Shawsheen, along with her husband, adamantly advocated for the release of the captives and their safety. Josephine Meeker said of her captivity, "We all owe our lives to the sister of Chief Ouray "
Милк-Крикке АҚШ әскерлеріне шабуыл
Майор Томас Т. Торнбург 153 сарбаз бен жиырма бес милициядан тұратын отрядты басқарды. Олар 1879 жылдың 21 қыркүйегінде Форт-Стилден Уайт-Ривер үнді агенттігіне АҚШ үкіметінің үнді агенті Натан Си. Микердің көмек сұрауына жауап ретінде келді. Бұл күш 3-ші кавалериялық полктің E ротасынан, 5-ші кавалериялық полктің D және F роталарынан, сондай-ақ Торнбургтің өзінің 4-ші жаяу әскерінің B ротасынан құралды. 1879 жылдың 29 қыркүйегінде юта жауынгерлері бірден Торнбургтің әскерлеріне шабуыл жасап, үнді агенттігінде Микер мен Микердің қызметкерлерін өлтірді. Бір сарбаз күшін күшейту үшін жылдам атпен хабар жіберді. АҚШ әскерлері бірнеше күн бойы қарсы тұрды. Басшы Колоров өзінің жауынгерлерімен бірге әскерлердің шыдай алмайтын өлген малдың иісі туралы әзілдесті. Бірақ басқа деректерге сәйкес, юта тайпасы Микер оқиғасында да, шайқаста да 37 адамнан асып кетті.
Major Thomas T. Thornburgh led a command of 153 soldiers, and twenty five militiamen, to the White River Indian Agency from Fort Steele on September 21, 1879, in response to a request for assistance by the Nathan C. Meeker, U. S. Government Indian Agent. The force consisted of Company E, 3rd Cavalry; D and F Companies, 5th Cavalry; and Company B from Thornburgh's own 4th Infantry. On September 29, 1879, Ute warriors simultaneously ambushed Thornburgh's forces and, at the Indian Agency, killed Meeker and Meeker's employees. One man rode hard to get out a request for reinforcements. The US forces held out for several days. Chief Colorow joked with his band of warriors about the smell of dead animals the troops had to endure. though other sources say the Ute lost thirty seven killed in both the Meeker incident and the battle.
Жаулық
Милк Крик және Уайт Ривер оқиғаларынан кейін, Колорадода да, американдық армияда да Утелерге қарсы зор жаушылық туды, оларды штаттан толығымен шығарып тастау немесе тіпті жою үшін қысым күшейді. 1879 жылдың қараша айында Лос Пинос үнді агенттігіндегі Бейбітшілік комиссиясымен келіссөздер басталды. Оңтүстік Уте тайпасы да көшірілуге тиіс болды, бірақ көршілес штаттарда оларға жер табу қиынға соқты. Нәтижесінде олар Колорадо мен Нью-Мексико шекарасындағы резервацияда қалды. Көшіруден кейін, Ункомпагре Уте тайпасы өздерінің жаңа жерлерін қадірлі басшы Орайдың есімімен Орай резерваты деп атады, ол 1880 жылдың тамыз айында қайтыс болды. Орайдың қазасы 1881 жылдың 28 тамызында болды. Ункомпагре тайпасы полковник Рэнальд Маккензи басқаратын армияның сүйемелдеуімен көшірілді. Армия Утелерді көшіруге мәжбүрлеу үшін пайдаланылды, бірақ ол Ункомпагрелердің көшірілуінен кейін келген қоныс аударушылардың ашуынан Утелерді қорғауға да себін тигізді. Уайт Ривер Уте тайпасын көшіру қиын болды. Үнділер бюросы оларды Уинта резервациясына әртүрлі ынталандырулармен, азық-түлік және жер өтемақысын сол жерге жіберу арқылы тартып әкелді. Уайт Ривер Уте тайпасы көшпелі өмір салтын сақтап, Колорадоға қайта оралу қаупін тудырды. Осы себепті армия, Ішкі істер министрлігінің көмегімен, Юта резервацияларының жанында әскери бекет құруды жоспарлады. Басшы Джек пен Уайт Ривер Уте тайпасы Колорадоға қашқанда, армия оларды іздеп, 1882 жылдың 28 сәуірінде тапты. Ол тұтқындалудан және Уинта резервациясына қайтарудан қашуға тырысқанда сарбаздар оны өлтірді. Утелерді Колорадодағы көптеген жерлерінен шығару, тиімді түрде Уайт Ривер соғысының аяқталуын білдірді.
After the Milk Creek and White River incidents, there was intense hostility toward the Utes, both within Colorado and the American army, and mounting pressure to drive them entirely from the state, or to exterminate them altogether. Negotiations began in November 1879 with a Peace Commission at the Los Piños Indian Agency. The Southern Ute were also to be moved, although it proved difficult to find them land in neighboring states. Ultimately they remained on a reservation along the border of Colorado and New Mexico. After removal the Uncompahgre Utes named their new land reserve Ouray Reservation after the late Chief Ouray, who died in August 1880, occurred on August 28, 1881. The Uncompahgres were moved under the accompaniment of the army, commanded by Colonel Ranald MacKenzie. The army was used to force the Utes to move, but it also served to protect the Utes from the wrath of the settlers who followed the exodus of the Uncompahgres. The White River Utes were more difficult to move. The Indian Bureau lured them to the Uintah Reservation by sending their rations and land compensation payments there. The White River Utes remained largely nomadic, and remained a threat to return to Colorado. For that reason, the army, with the aid of the Department of the Interior, planned a military post next to the Utah reservations. When Chief Jack and the White River Utes fled back to Colorado, the army tracked down and located them on April 28, 1882. Soldiers killed him while he was trying to avoid capture and being forced to return to Uintah Reservation. The removal of the Utes from most of their lands in Colorado effectively marked the end of the White River War.