Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Себебі белгісіз. Бұл шаш түбіршесінің ауруы саналады, биопсия үлгілері шаш түбіршесінің айналасындағы микроскопиялық өзгерістерді көрсетеді. Диагноз симптомдарға сүйенеді.
The cause is unclear. It is considered a disease of the hair follicle with biopsy samples showing microscopic changes around the hair follicle. Diagnosis is based on symptoms.
Тарих
Бұл ауру 1957 жылы "жарыққа сезімтал себореид" жағдайымен күрт пайда болған сияқты, және бұл жағдайдың ең алғашқы жақын сипаттамасы деп есептеледі. 1964 жылға қарай ересектердегі бұл жағдай кеңінен периоральды дерматит деп белгілі болды, бірақ нақты клиникалық критерийлері болған жоқ. Осы жағдайды периорифиалды дерматит деп атау ұсынылып отыр.
The disorder appears to have made a sudden appearance with a case of 'light sensitive seborrhoeid' in 1957, which is said to be the first nearest description of the condition. By 1964, the condition in adults became popularly known as perioral dermatitis, but without clear clinical criteria. That this condition should be renamed periorificial dermatitis has been proposed.
Белгілері мен симптомдары
Көбінесе қыстыру және күйдіру сезімімен бірге бөртпе пайда болады, бірақ қышыну сирек кездеседі. Бұл тері участалары құрғақ сезіледі, сондықтан оларды жиі ылғалдандыруға тырысады. Осы себепті, олар құрғатушы заттарды жақсы қабылдамайды және бөртпе күшеюі мүмкін. Периоралдық дерматитте комедондар байқалмайды.
A stinging and burning sensation with rash is often felt and noticed, but itching is less common. These areas of skin are felt to be drier and therefore there is a tendency to moisturise them more frequently. Hence, they do not tolerate drying agents well and the rash can be worsened by them. There are no comedones in perioral dermatitis.
Басқа да ықтимал себептері
Фторлы тіс пастасы және ингаляциялық кортикостероидтар жағдайды нашарлатуы мүмкін. Ерінді тікелей тілмен ылғалдандыру салдарынан туындаған еріннің дерматиті немесе тілмен ылғалдандырудан туындаған тітіркендіргіш контактілік дерматит жеке дертім ретінде қарастырылады және сілекейге байланысты тітіркендіргіш контактілік дерматит санатына жатады. Периоральді дерматит көбінесе гистологиялық тұрғыдан розацеаға ұқсас, және екі жағдайдың да көп ортақ белгілері бар. Перифолликулярлық локализациясы бар лимфогистиоциттік инфильтрат және айқын гранулематоздық қабыну байқалады. Кейде пустулалар мен папулалар басым клиникалық көріністері болғанда перифолликулярлық абсцестер пайда болуы мүмкін. Егер жағдай төзбеуге келсе, уақытша түрде әлсіз жергілікті кортикостероид қолдану көмектесуі мүмкін. Эритромицин крем түрінде қолданылуы мүмкін.
The condition may be potentially worsened by fluoridated toothpaste and inhaled corticosteroids. Lip licker's dermatitis or perioral irritant contact dermatitis due to lip licking is considered a separate disease categorised under irritant contact dermatitis due to saliva. Perioral dermatitis is frequently histologically similar to rosacea with the two conditions overlapping considerably. There is a lymphohistiocytic infiltrate with perifollicular localization and marked granulomatous inflammation. Occasionally, perifollicular abscesses may be present when pustules and papules are the dominant clinical findings. If the flare proves intolerable, temporary use of a less potent topical corticosteroid can often be helpful. Erythromycin may be used as a cream.