Кіріспе

Халықаралық құқықтық жүйе – халықаралық қатынастарды жүргізудің негізі болып табылады. Осы жүйе халықаралық құқық бойынша мемлекеттердің әрекеттерін реттейді. Халықаралық құқықтың басты субъектілері – мемлекеттер, ал муниципалдық құқықтағыдай жеке тұлғалар емес. Халықаралық сот жарақаттарды өтеу ісінде мемлекеттік емес халықаралық құқықтық тұлғалардың болу мүмкіндігін мойындады және соңғы жарты ғасырда халықаралық құқық субъектілерінің қатары кеңейгенін атап өтті. Мемлекеттерден өзге, халықаралық құқықтық тұлғалық мәртебе халықаралық ұйымдарға және кейбір жағдайларда адамдарға да беріледі. Сонымен қатар, үкіметтік емес ұйымдар мен ұлт-азаттық қозғалыстары да халықаралық құқықтық тұлғалар деп есептеледі. 1945 жылдан бері халықаралық құқықтық жүйеде Біріккен Ұлттар Ұйымы және оның құрамында құрылған құрылымдар басымдыққа ие. БҰҰ көп сынға ұшырағанымен, халықаралық құқықтың прогрессивті дамуы мен кодификациясында маңызды рөл атқарды. БҰҰ Бас Ассамблеясы көпжақты келісімдер мен құралдарды қабылдау арқылы соңғы елу жылдың ең маңызды жетістіктерін ілгерілетуге және демеушілік етуге ықпал жасады. 1982 жылғы Теңіз құқығы жөніндегі конвенция және 1969 жылғы Келісімдер құқығы жөніндегі Вена конвенциясы – осының жарқын мысалдары. БҰҰ-ның құқықтық жұмысында Бас Ассамблеяның алты комитетінің бірі – Алтыншы (Құқықтық) комитет маңызды рөл атқарады. Комитет Хартияның 13(1)(а) бабына сәйкес халықаралық құқықпен айналысады, ол Бас Ассамблеяға халықаралық құқықтың кезең-кезеңмен дамуы мен кодификациясын ынталандыру үшін зерттеулер жүргізуге және ұсыныстар беруге уәкілеттік береді.