Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшалық бригадир генерал (1893–1940)
Polish brigadier general (1893–1940)
Бригадир генерал Мичислав Макарий Сморавинский (1893–1940) – Польша армиясының әскери қолбасшысы және офицері. Ол 1940 жылғы кеңестік Катынь қырғынының құрбаны ретінде Катынь комиссиясының сот-медициналық сарапшылары анықтаған польша генералдарының бірі болды. Миечислав Макарий Сморавинский 1893 жылдың 25 желтоқсанында Ресей империясының Калиш қаласында дүниеге келген. Ол ондағы жергілікті бастауыш мектепті, содан кейін орыс тіліндегі кәсіптік училищені бітірді. Жастық шағында ол "Заржевье" қарсылық ұйымына қосылып, Калиште оның жетекшілерінің бірі болды. 1911 жылы жала жапқандықтан тұтқындалып, Екатеринослав (қазіргі Украинадағы Днепр қаласы) қаласында 6 айға бас бостандығынан айырылды. Жазасын өтегеннен кейін ол Австро-Венгрияның Галициясындағы Львовқа (қазіргі Львов) көшіп, 1912 жылы матура емтиханын тапсырып, Львов технологиялық мектебінің химия факультетіне түсті. Сондай-ақ ол "Дружины Стшелецкие" ұйымына қосылып, әскери дайындықтың негіздерін алды.
Brigadier General Mieczysław Makary Smorawiński (1893–1940), was a Polish military commander and officer of the Polish Army. He was one of the Polish generals identified by forensic scientists of the Katyn Commission as the victim of the Soviet Katyn massacre of 1940. Mieczysław Makary Smorawiński was born December 25, 1893, in Kalisz, then in Russian Empire. There he graduated from a local primary school and then a Russian language trade school. Early in his youth he joined the Zarzewie resistance organization and became one of its leaders in Kalisz. Denunciated, in 1911 he was arrested and sentenced to 6 months in prison in Ekaterinoslav (modern Dnipropetrovsk in Ukraine). After finishing his term he emigrated to Lwów (modern Lviv) in Austro Hungarian Galicia, where in 1912 he passed his matura exam and joined the Faculty of Chemistry of the Lwów School of Technology. There he also joined the Drużyny Strzeleckie organization, in which he received basic military training.
Тәуелсіздік үшін күрес
Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол оқуын тоқтатып, Дружины Стрелецкиеде офицерлік дайындықтан өтті. Ол Краковқа көшіп барды, онда 1914 жылдың 16 тамызында поляк легиондарына қосылды. 30 қыркүйекте оның бөлімшесі майданға жіберілді. Ол Легионның II бригадасында ерекше көзге түсіп қызмет етті және взвод, рота және батальон командирі лауазымдарын атқарды. Ант дағдарысынан кейін, көптеген поляк легиондарының ресейлік азаматтарымен бірге, ол поляк көмекші корпусының 2-ші жаяу әскер полкіне қосылды, ал 1918 жылдың 16 ақпанынан бастап Польша вермахтында қызмет етті. 30 қазанда ол бөлімшесінің қатарынан шығып, келесі күні Польшаның тәуелсіздігі жарияланғанға дейін Польша армиясына қосылды. 1919 жылдың 13 шілдесіне дейін 8-ші легиондық жаяу әскер полкінде взвод командирі болып қызмет етті, содан кейін Львов шайқасы мен Польша-Украина соғысы кезінде полкке қолбасшылық етті. Жаулық әрекеттер аяқталғаннан кейін және Беларусь пен Литвада қысқа уақыт өткен соң, Сморавинский жаңадан құрылған 9-шы легиондық жаяу әскер полкінің ұйымдастырушысы және командирі болды. Ол сол жылдың тамызында бұрынғы бөлімшесіне оралып, қазан айына дейін командирі болып қалды. Польша-большевик соғысы кезінде Сморавинский Польшаның 2-ші легиондық дивизиясының құрамында 4-ші легиондық жаяу әскер полкіне қолбасшылық етіп ерекше көзге түсті (10 қараша 1919 жыл - 4 тамыз 1920 жыл). Беларусьте большевиктердің сәтті шабуылынан кейін Польшаның шегінуі кезінде Сморавинский подполковник шеніне көтеріліп, 4-ші легиондық жаяу әскер бригадасының командирі болып тағайындалды. Ол өз бөлімшесімен Варшава шайқасында шайқасты. Большевиктер жеңілгеннен кейін, оның бөлімшесі қашқан орыстарды қуалай, ақыры Хрубишов қаласын азат етті. Содан кейін оның бөлімшесі Нимен өзенінің шайқасына қатысып, жаулық әрекеттер аяқталғанға дейін Лидаға жетті. Рига бейбіт шартынан кейін, 1921 жылдың 2 қыркүйегінде Миечислав Сморавинский 2-ші легиондық жаяу әскер дивизиясына сол бөлімнің жаяу әскерінің командирі болып тағайындалды. Ол осы лауазымда 1927 жылдың 20 наурызына дейін қызмет етті. Сонымен қатар, ол Рембертовтегі жаяу әскерді даярлау орталығын бітіріп, полковник шеніне ие болды. 1926 жылғы мамыр төңкерісі кезінде Сморавинский Кильцеден өзінің шағын жасағын Варшавада соғысып жатқан Юзеф Пилсудскийдің күштеріне көмек көрсету үшін бастап келді. 1927 жылдың 19 наурызында ол Краковтағы 6-шы жаяу әскер дивизиясының командирі болып тағайындалды. 1928 жылдың 1 қаңтарында ол бригадир-генерал шеніне көтеріліп, сол кезге дейін Польша армиясындағы ең жас генерал болды. 1932 жылдың қазан айында ол Гроднодағы III корпус аймақтық басқаруының орынбасары болып тағайындалды. Сәтті дайындықтан өткеннен кейін, 1934 жылдың қазан айында ол Люблиндегі II корпус аймақтық басқаруының командирі болды.
At the outbreak of World War I he discontinued his studies and received officer's training in the Drużyny Strzeleckie. He moved to Kraków, where on August 16, 1914, he joined the Polish Legions. On September 30 his unit was dispatched to the front. He served with distinction in the II Brigade of the Legions, and held the posts of platoon, company and battalion commanding officer. After the Oath Crisis, together with many other members of the Polish Legions of Russian citizenship, he joined the 2nd Infantry Regiment of the Polish Auxiliary Corps, and then since February 16, 1918 he served in the Polnische Wehrmacht. On October 30 he left the ranks of his unit and the following day he joined the Polish Army, even before Poland officially declared her independence. Until July 13, 1919, he served as a platoon commander in the 8th Legions' Infantry Regiment, and then he commanded the entire regiment during the Battle of Lwów and the Polish Ukrainian War. After the end of hostilities and a brief period in Belarus and Lithuania, Smorawiński became the organizer and commanding officer of a newly formed 9th Legions' Infantry Regiment. He returned to his previous unit in August of that year and remained its commander until October. During the Polish Bolshevik War Smorawiński distinguished himself as a commander of the 4th Legions Infantry Regiment in the ranks of the Polish 2nd Legions Infantry Division (November 10, 1919 to August 4, 1920. During the Polish retreat following a successful Bolshevik offensive in Belarus, Smorawiński was promoted to the rank of lieutenant colonel and assigned to the 4th Legions Infantry Brigade as its commanding officer. In the ranks of his unit he fought in the Battle of Warsaw. Following the Bolshevik defeat, his unit continued the pursuit after the fleeing Russians, finally liberating the town of Hrubieszów. After that his unit took part in the Battle of the Niemen River and reached Lida by the end of hostilities. After the Riga Peace Treaty, on September 2, 1921, Mieczysław Smorawiński was assigned to the 2nd Legions Infantry Division as the commander of infantry of that unit. He served at that post until March 20, 1927. Simultaneously, he graduated from the Centre for Infantry Training in Rembertów and was promoted to colonel. During the May Coup d'État of 1926, Smorawiński led a small troop of his men from Kielce in support of Józef Piłsudski's forces fighting in Warsaw. On March 19, 1927, he was assigned to the Kraków based 6th Infantry Division as its commander. On January 1, 1928, he was promoted to the rank of Brigadier General and became the youngest General in Polish service until then. In October 1932 he was assigned to the Grodno based Corps Area Command No. III as the deputy commander. After his successful training there, in October 1934 he became the commander of the Lublin based Corps Area Command No. II.
1939 жылғы Польшаға шабуыл
1939 жылғы Польша қорғаныс соғысы мен Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін ол резервтегі Польшаның 39-шы жаяу әскер дивизиясын және Польшаның 3-ші легиондар жаяу әскер дивизиясының материалдық-техникалық базаларын құруға қатысты. 1939 жылдың 14 қыркүйегіне дейін Люблинде болды, содан кейін шағын тобымен Ковельге (қазіргі Ковиль) және одан әрі қазіргі Украинадағы Влодзимиер-Волынскийге көшірілді. Ол сол жерде поляк-неміс майданы үшін жаңа резервтік бөлімдерді ұйымдастыруға тиіс еді, бірақ 17 қыркүйекте Совет Одағының нацистік Германия жағында соғысқа кіргенінен кейін бұл міндет орындалмай қалды. Польшаға кеңес әскерлерінің жылдам шабуылы Сморавскийдің Қызыл Армиямен шайқаспау бұйрығына әкеп соқты. Оның орнына 18 қыркүйекте ол өзінің бағынышындағы көптеген қатардағы сарбаздар мен кіші офицерлерді демобилизациялады және офицерлер тобын венгр немесе румын шекараларына қарай бастады. Совет күштері тарапынан қоршалып алынғаннан кейін, ол поляк бөлімшесінің Буг өзеніне қарай жол тауып, немістермен әлі де күресіп жатқан поляк бөлімдеріне қосылуына мүмкіндік беретін келісімге келді. Бірақ 20 қыркүйекте топ қайта тоқтатылды, бұл жолы NKVD барлық офицерлерді тұтқындап, тұтқынға алды.
Shortly before the outbreak of the Polish Defensive War of 1939 and World War II, he took part in formation of the reserve Polish 39th Infantry Division and the supply bases of the Polish 3rd Legions Infantry Division. Until September 14, 1939, he remained in Lublin, after which he was evacuated with a small troop to Kowel (modern Kovil) and then to Włodzimierz Wołyński, in what is now Ukraine. He was to organize new reserve units for the Polish German front there, but his mission became unachievable after the Soviet entry into the war on the side of Nazi Germany on September 17. The fast pace of the Soviet advance into Poland resulted in Smorawiński's order not to fight with the Red Army. Instead, on September 18 he demobilized most of ordinary soldiers and NCO's under his command, and led a group officers towards Hungarian or Romanian borders. Overran by the Soviet forces, he negotiated an agreement allowing the Polish unit to march towards Bug River and join the Polish units still fighting against the Germans. However, on September 20 the group was again halted, this time by the NKVD who arrested all of the officers and took them into captivity.
Катынь
Көптеген совет түрмелері мен әскери тұтқын лагерьлерінде қысқа уақыт өткеннен кейін, 1939 жылдың соңында ол Козельсктегі НКВД арнайы лагеріне ауыстырылды. Сморавинский лагерден 1940 жылдың 7 сәуірінде шықты. Ол онда тұтқындалған көптеген польша офицерлерімен бірге 1940 жылдың көктемінде, қырық алты жасында Катыньде НКВД-ның қолынан атқыланды, бұл оқиға Катынь қырғыны деп танылды. 1943 жылғы эксгумация кезінде оның денесі табылып, анықталды, ол анықталуға тиіс болған польша генералдарының бірі еді. Катынь құрбандарының арасында Леон Билевич, Бронислав Бохатыревич, Ксавери Черницкий (адмирал), Станислав Галлер, Александр Ковалевский, Генрих Минкевич, Казимеж Орлик-Лукоский, Константи Плисовский, Рудольф Прих (Львовта өлтірілген), Франциск Сикорский, Леонард Скиерский, Пётр Скуратович және Алойзи Вир-Конас сияқты 14 польша генералы болды.
After a short stay in various Soviet prisons and POW camps, at the end of 1939 he was transferred to the NKVD Special Camp in Kozelsk. Smorawiński left the camp on 7 April 1940. Together with most of the Polish officers imprisoned there he was executed by the NKVD at Katyn, in the spring of 1940, aged forty six, in what became known as the Katyn massacre. During the exhumation of 1943 his body was exhumed and identified, as one of the Polish generals to be identified. Among the Katyn victims were 14 Polish generals including Leon Billewicz, Bronisław Bohatyrewicz, Xawery Czernicki (admiral), Stanisław Haller, Aleksander Kowalewski, Henryk Minkiewicz, Kazimierz Orlik Łukoski, Konstanty Plisowski, Rudolf Prich (murdered in Lviv), Franciszek Sikorski, Leonard Skierski, Piotr Skuratowicz, and Alojzy Wir Konas.