Доннхад III – Файф графы (1270-1288). Кішкентай кезінде таққа отырған, билік үшін күрес болған. Англия королі Эдуард I жерлерді қайтаруға бұйрық берді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Доннхад III немесе Дункан 1270/2 – 1288 жылдар аралығында Файф графы (немесе Мормер) болды. Ол бұрынғы Мормер Колбанның ұлы болып, ол жас кезінде қайтыс болғаннан кейін оның орнын басып алды. Ол кәмілетке толмаған кезінде Сент-Эндрюс епископы Уильям Вишарт Мормерлікке костос болды. Мормерлік ішіндегі билік күресіне байланысты, епископ Фифтің гаэльдік қоғамының басшысы МакДуибтің жерлерін тәркіледі. Кейін Англия королі Эдуард I Шотландияның сақшыларына осы жерлерді қайтаруға бұйрық берді. Доннхадтың өзі осы сақшылардың бірі болды, король болмаған кезде Шотландия үкіметін бақылауға жауапты болды. 1284 жылы ол Александр III-тің мұрагері ретінде Норвегияның Маргаретті мойындаған басқа шотланд ақсүйектерімен бірікті. Доннхад Глостердің 7-ші графы Гилберт де Клэрдің бірінші әйелі Элис де Лузиньянмен (1271 жылы ажырасқан) үйленді және кем дегенде екі ұлы болды: Дункан және аты-жөні белгісіз МакДюиб (=МакДафф). Соңғысының есімі белгісіз, бірақ атағы оның Клан Мак-Дюибтің басшысы болғанын көрсетеді. Оның Изабелла есімді қызы да болды, ол Бухан графы Джон Коминге үйленді. Мормердің соңғы тарихи деректемесі 1289 жылдың тамызындағы (мүмкін, оның қайтысынан кейін) құжатта кездеседі. Ол өзінің гүлденген кезінде, сол кездегі Шотландия үкіметінің ордасы Данфермлинге жол тартқанда, қыркүйек айында Фолкленд маңындағы Питтилокта туыстарының бірінен өлтірілді. The Chronicle of Lanercost Мормерді "орташадан тыс қатыгез және ашкөз" деп сипаттады (Барроу, Роберт Брюс, 332-бет, 33-тармақ). Ол Купар аббаттығында жерленген.
Donnchadh III or Duncan was Earl of Fife (or Mormaer) from 1270/2 to 1288. He succeeded as only a child, the son of the previous Mormaer Colbán, who died young. During his minority, William Wishart, Bishop of St Andrews, became custos of the Mormaerdom. Perhaps owing to a power struggle within the Mormaerdom, the Bishop confiscated some lands from the MacDuib chief, head of Fife's Gaelic society. Later, King Edward I of England ordered the Guardians of Scotland to restore these lands. Donnchadh himself was one of these guardians, responsible for supervising the government of Scotland in the absence of the King. He had in 1284 joined with other Scottish noblemen who acknowledged Margaret of Norway as the heir of Alexander III. Donnchadh married Johanna (or Joan), daughter of Gilbert de Clare, 7th Earl of Gloucester by his first wife Alice de Lusignan (div. 1271) and had at least two sons, Duncan and an anonymous MacDuibh (=MacDuff). The latter's first name is unknown, but the style implies he was head of Clann mac Duib. He also had a daughter, Isabella, who married John Comyn, Earl of Buchan. The Mormaer's last historical appearance is in a document (possibly after his death) dated August, 1289. He was murdered in his prime at Pittillock near Falkland, while on his way to Dunfermline, the seat of Scottish government at that time, by some of his kinsmen in September. The Chronicle of Lanercost called the mormaer "cruel and greedy beyond the average" (Barrow, Robert Bruce, p. 332, n. 33). He was buried at Cupar Abbey.