Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уолтер Джордж Фрэнк Филлимор, 1-ші барон Филлимор, (21 қараша 1845 – 13 наурыз 1929), 1885 жылдан 1918 жылға дейін 2-ші баронет сэр Уолтер Филлимор атымен танымал, британдық заңгер және судья болған.
Walter George Frank Phillimore, 1st Baron Phillimore, (21 November 1845 – 13 March 1929), known as Sir Walter Phillimore, 2nd Baronet, from 1885 to 1918, was a British lawyer and judge.
Өмірбаян
Филлимор – сэр Роберт Филлимордің 1-ші баронэті мен Шарлотта Филлимордың (қыз есімі Денисон) ұлы болды. Оның анасы Эвелин Денисонның, 1-ші виконт Оссингтонның және Эдвард Денисонның әпкесі еді. Ол Вестминстер мектебінде және Оксфордтағы Крайст-Черчте білім алды. Оксфордта ол классика, құқық және қазіргі заман тарихы пәндерінен үздік нәтижелер көрсетті, Оксфорд одағының хатшысы және қазынашысы болды, сондай-ақ Винерия стипендиясын жеңіп алды. Ол Оксфордтың All Souls College колледжінің мүшесі болып сайланды. 1868 жылы ол батыс аймағының адвокаты ретінде сотқа қабылданды. Филлимор – көрнекті шіркеу заңгері болды және көбінесе шіркеу және адмиралтейство соттарында іс жүргізді, азаматтық соттарда сирек пайда болды. Ол көптеген танымал шіркеу істеріне қатысты, көбінесе ритуалдық даулармен байланысты болды. Ол сондай-ақ 1884 жылғы «Үй кеңсесінің сәбиі» ісі бойынша сараптама берді. 1872 жылы Линкольн епархиясының канцлері болып тағайындалды. 1883 жылы оған патент берілді, бұл оған патша кеңесшісінің дәрежесімен тең құқықтарды берді (соңғы рет берілген), бірақ ол ешқашан патша кеңесшісі болып тағайындалмады. 1885 жылы әкесінің қайтысынан кейін Филлимор барондығына ие болды. Ол 1897 жылдан 1913 жылға дейін Жоғары Соттың судьясы, ал 1913 жылдан 1916 жылға дейін Апелляциялық соттың лорды болды. 1902 жылы ол Гамбургте өткен Халықаралық теңіз комитетінің мәжілісінде Ұлыбританияны өкілдік етті, онда соқтығысулар және теңіз құтқаруларына қатысты бірыңғай заң туралы жобаны талқылады. 1913 жылы ол Тай кеңесіне қабылданды және 1918 жылдың 2 шілдесінде Оксфорд графтығындағы Шиплейк бароны Филлимор ретінде жұртына көтерілді. 1918 жылы ол Ұлттар Лигасының құрылуына қатысты ұсыныстарды қарау үшін Ұлыбритания үкіметі тағайындаған Филлимор комитетінің төрағасы болды. Комитет 1918 жылдың қаңтарында Лорд Роберт Сесилдің Артур Балфурға ұсынған ұсынысы бойынша құрылды. Лорд Филлимор 1929 жылдың наурыз айында Лондонда 83 жасында қайтыс болды, оның орнына ұлы Годфри келді.
Phillimore was the son of Sir Robert Phillimore, 1st Baronet, and of Charlotte Phillimore (née Denison). His mother was the sister of Evelyn Denison, 1st Viscount Ossington and of Edward Denison. He was educated at Westminster School and Christ Church, Oxford, where he held a studentship. At Oxford he took Firsts in Classics, Law, and Modern History, was Secretary and Treasurer of the Oxford Union, and was awarded the Vinerian Scholarship. He was also elected a fellow of All Souls College, Oxford. He was called to the bar by the Middle Temple in 1868, and joined the Western Circuit. Phillimore was an eminent ecclesiastical lawyer, and mostly practiced in front of ecclesiastical and admiralty courts, seldom appearing in front of the common law courts. He was involved in many famous ecclesiastical cases, often related to ritualistic controversies. He also gave the opinion in the 1884 case of the Home Office Baby. In 1872 he was appointed Chancellor of the Diocese of Lincoln. In 1883 he was given a patent of precedence (the last ever granted) giving him the same privileges as a Queen's Counsel, though he was never appointed a QC. In 1885, upon his father's death, he succeeded to the Phillimore baronetcy. He was a Judge of the High Court of Justice from 1897 to 1913 and a Lord Justice of Appeal from 1913 to 1916. In 1902 he represented the United Kingdom at a meeting of an International Maritime Committee in Hamburg, which debated a draft treaty relating to a uniform law concerning collisions and maritime salvage. In 1913, he was admitted to the Privy Council and on 2 July 1918 he was raised to the peerage as Baron Phillimore, of Shiplake in the County of Oxford. In 1918 he chaired the Phillimore Committee, appointed by the British government to report on proposals for a League of Nations. The committee was established in January 1918 after being suggested to Arthur Balfour by Lord Robert Cecil. Lord Phillimore died in London in March 1929, aged 83, and was succeeded in his titles by his son Godfrey.