Кисач тарихы мен этникалық құрамы

Кіріспе

Кисач (Kysáč) – Сербияның Нови-Сад қаласының шағын ауданы. Бұл ауданда словактар көпшілікке ие.

Атауы

Серб және хорват тілдерінде бұл ауыл Кисач (Кисач) деп аталады; словак тілінде – Kysáč; чех тілінде – Kysáč; ал венгр тілінде – Kiszács.

Тарих

Ауыл алғаш рет 1457 жылы тарихи құжаттарда көрсетілген. Ол кезде ол ортағасырлық Венгрия Корольдігінің билігінде болды және Бач (Бач) округінің құрамына кірді. 16-17 ғасырларда Осман империясының басқаруында болып, Сегедин санджағының бір бөлігіне енді, бастапқыда Будин иялатында, кейін Эгир иялатында болды. Осы кезеңде ауылды этникалық сербтер мекендеген. 17 ғасырдың соңында Бачка аймағын Габсбург монархиясы басып алды, ал 18 ғасырдың басында Кисачта 110 серб отбасы тұрды. Алайда, сербтер Сирмияға көшіп кеткеннен кейін ауыл қараусыз қалды. Кейін ол қайта жаңартылып, Пешт округінен және Орталық Словакиядан келген словак қоныс жайлаушыларымен мекенделді. Алғашқы қоныс жайлаушылар 1773 жылы келді, ал көпшілігі 1776 мен 1786 жылдар аралығында қоныстанды. 1798 жылы Кисачта 337 словак отбасы болды. 19 ғасырдың ортасына дейін ауыл Габсбург Венгрия Корольдігінің құрамындағы Бач-Бодрог округінің бөлігі болды. 1848-1849 жылдары ол автономиялы Сербия Воеводинасының құрамына кірді, ал 1849-1860 жылдар аралығында Сербия воеводинасының және Темешвар банаттарының, Габсбургтердің жеке тәжінің бөлігі болды. 1860 жылы воеводство таратылғаннан кейін ауыл қайтадан Бач-Бодрог округіне қосылды. 1910 жылғы халық санауы бойынша ауыл тұрғындарының көп бөлігі словак тілінде сөйлеген. 1918 жылдан бастап ауыл Сербтер, Хорваттар және Словендер Корольдігінің (кейін Югославия деп аталды) құрамына кірді. 1918-1919 жылдары Банат, Бачка және Баранья аймақтарының бөлігі болды, сондай-ақ (1918-1922 жылдар аралығында) Нови-Сад округінің құрамына кірді. 1922 жылдан 1929 жылға дейін Бачка облысының, ал 1929 жылдан 1941 жылға дейін Дунай бановинасының бөлігі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Кисач маңында Танкошицево деген жаңа елді мекен салынды. Бұл жаңа қоныста 24 серб отбасы тұрды. 1941 жылдан 1944 жылға дейін Кисач және Танкошицево Оккупациялық күштердің билігінде болды және Хортидің Венгриясына қосылды. 1944 жылы Кеңес Қызыл Армиясы мен Югославия партизандары оккупациялық күштерді аймақтан ығыстырып, екі ауылды жаңа социалистік Югославияның Воеводина автономды провинциясына қосты. 1945 жылдан бастап Воеводина Югославия құрамындағы Сербия Халық Республикасының құрамына кіреді. Соғыстан кейін екі елді мекенде де словактардың көптігі тіркелді. 1970 жылдары Кисач және Танкошицево ауылдары біріктіріліп, Кисач деген бір елді мекенге айналды.

The village was firstly mentioned in 1457. In this time it was under administration of the medieval Kingdom of Hungary and was part of the Bács (Bač) county. In the 16th 17th century, it was under administration of the Ottoman Empire and was part of the Sanjak of Segedin, firstly within the Budin Eyalet and later within the Egir Eyalet. During this time it was populated by ethnic Serbs. In the end of the 17th century, the region of Bačka was captured by the Habsburg monarchy and in the beginning of the 18th century population of Kisač numbered 110 Serb houses. The Serbs, however, emigrated to Syrmia and the village became abandoned. It was later rebuilt and populated by the Slovak settlers from the Pest County and Central Slovakia. First settlers arrived in 1773, while most of them arrived between 1776 and 1786. In 1798, population of Kisač numbered 337 Slovak families. Until the middle of the 19th century, the village was part of the Batsch Bodrog County within the Habsburg Kingdom of Hungary. In 1848 1849 it was part of the autonomous Serbian Vojvodina and from 1849 to 1860 it was part of the Voivodeship of Serbia and Banat of Temeschwar, a separate Habsburg crownland. After abolishment of the voivodeship in 1860, the village was again included into Batsch Bodrog County. According to 1910 census, most of the inhabitants of the village spoke Slovak. Since 1918, the village was part of the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes (later renamed to Yugoslavia). In 1918 1919, it was part of the Banat, Bačka and Baranja region, and also (from 1918 to 1922) part of the Novi Sad County. From 1922 to 1929, it was part of the Bačka Oblast, and from 1929 to 1941 part of the Danube Banovina. After World War I, new settlement named Tankosićevo was built near Kisač. This new settlement was populated by 24 Serb colonist families. From 1941 to 1944, Kisač and Tankosićevo were under Axis occupation and were attached to the Horthy's Hungary. In 1944, the Soviet Red Army and Yugoslav partisans expelled Axis troops from the region and two villages were included into autonomous province of Vojvodina within new socialist Yugoslavia. Since 1945, Vojvodina is part of the People's Republic of Serbia within Yugoslavia. After the war, Slovak ethnic majority was recorded in both settlements. During the 1970s, the two villages, Kisač and Tankosićevo, were joined into a single settlement named Kisač.

Мәдениет

Елді мекенде словак евангелистік шіркеуі (1795 жылдан) және серб православие шіркеуі (1773 жылдан) орналасқан. 1964 жылы құрылған Кисач мәдениет және ақпарат орталығы (KYS) мәдени шараларды, әсіресе фольклор мен әуесқой театрды дамытуға ықпал етеді. KYS-қа қарасты Radio Kisač Воеводинадағы алғашқы жергілікті радиостанция болды.

Жол қозғалысы

Ол Нови-Садқа 42 және 43 автобус бағыттары арқылы қосылған.