Жозе Паскуаль де Заяс Чакон: Испан әскери қолбасшысының өмірі мен қызметі
José Pascual de Zayas y Chacón
Хосе Паскуаль де Заяс Чакон (1772-1827) – испандық әскери қолбасшы, Кадис кортесінің депутаты. Альбуэра шайқасындағы батылдығымен танымал, Кубада туған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан әскери офицері
Spanish military officer
Хосе Паскуаль де Заяс Чакон (1772–1827) – испандық әскери қолбасшы және Кадис Кортесінің депутаты, Гавана қаласын өкілдік еткен. Пиреней соғысында Испан армиясының маңызды тұлғасы ретінде, ол өте ұшқыр және батыл болғанымен, әсіресе Альбуэра шайқасындағы бастамасымен әйгілі.
José Pascual de Zayas Chacón (1772–1827) was a Spanish military commander and deputy of the Cortes of Cádiz, representing La Habana. As a leading Spanish Army figure in the Peninsular War, he is renowned for his great skill and daring, in particular for his initiative at the Battle of Albuera.
Әскери мансап
Кубада туған ол 1783 жылы кадет ретінде Астурия полкіне қосылу үшін Испанияға жіберілді. Ол алғаш рет Оранда екінші лейтенант ретінде әрекетке қатысып, сол жерде жарақат алды. Кейін 1790 жылы Оран жер сілкінісінен кейін оны қираған үйінділерден құтқаруға тура келді. Ол 1809 жылғы Талавера шайқасында майданда болды, содан кейін фельдмаршал дәрежесіне көтерілді. Қыркүйек айына қарай, оның жаяу әскер дивизиясы 530 офицер мен 7376 сарбаздан тұратын тиімді күшке дейін жетті. 1811 жылдың сәуірінде Зайас алты мың адамымен Эстремадурадағы Балестеросқа қосылуға жіберілді. Алайда, Могуерге қонғаннан кейін, Зайас генерал Марансиннің қол астындағы жеті батальон мен екі атты полкпен кездескенде, оларды тоқтату үшін маршал Сульт жібергендіктен, кері шегінуге мәжбүр болды. Ол 1812 жылы желтоқсанда Мислата қорғанысында болды, бірақ 1812 жылдың қаңтарында Валенсия қоршауы аяқталғанда, Блейк маршал Сушетке бас бергенде, Зайас пен Блейк тұтқынға алынып, Винсенске қамалды. Зайас 1813 жылдың желтоқсанында Сан-Карлос герцогымен бірге Фердинанд VII-нің Кортеске оралуын келіссөздер арқылы реттеу үшін босатылды. Бірақ, ақырында Зайас патшаның Испанияға қайтуында ғана оған ілесіп жүрді. Ол 1814 жылдың наурыз айында генерал-лейтенант болып тағайындалды.
Born on Cuba, he was sent to mainland Spain to join the Asturias Regiment as a cadet in 1783. He first saw action, as a second lieutenant, in Oran, where he was wounded. He later had to be rescued from the rubble following the 1790 Oran earthquake. at the head of which he fought at Talavera (July 1809), and following which he was promoted to field marshal. By September, his infantry division had increased to an effective force of 530 officers and 7,376 troops. In April 1811, Zayas was sent with his six thousand men to join Ballesteros in Estremadura. However, on landing at Moguer, Zayas was forced to retreat when faced by the seven battalions and two regiments of cavalry under General Maransin that Marshal Soult had sent to intercept them. and in December at the defence of Mislata, but in January 1812, when the Siege of Valencia came to an end, with Blake capitulating to Marshal Suchet, Zayas and Blake were taken prisoner and interned at Vincennes. Zayas was released in December 1813 in order to accompany the Duke of San Carlos in negotiating the return of Ferdinand VII before the Cortes. Finally, however, Zayas only accompanied the King on his return to Spain. He was promoted to Lieutenant general in March 1814.
Триенио Либералдық
1820 жылдың шілдесінде ол Гавана Кортесінің депутаты болып тағайындалды және сол айдың соңында Эстремадураның генерал-капитаны болды. 1822 жылдың 7 шілдесінде Зайас абсолюттік күштер жасаған сәтсіз төңкеріс кезінде Мадридтің Корольдік сарайын қорғауға қатысты, ал 1823 жылы Мадридтегі либералдық үкімет әскерлерінің басында Ангулем герцогының роялистік әскерлеріне қаланы беруден бас тартты, герцог өзінің «Сент-Луидің жүз мың ұлы» деп аталатын армиясымен мамырдың соңында келгенше олармен күресті. Қашуға мәжбүр болған Зайас Малагаға синып кетті. 1823 жылдың 30 мамырында Зайас барлық лауазымы мен құрметтерінен айырылды, ал 1826 жылдың қарашасында ол «ласы емес либерал және масон» деп жарияланды. Зайас 1827 жылы Чикланада қайтыс болды. 1840 жылдың 2 тамыздағы патша жарлығымен оның бұрынғы барлық лауазымы мен құрметтері қайта жаңартылды.
In July 1820 he was appointed deputy in the Cortes for La Habana and, at the end of that same month, captain general of Estremadura. On 7 July 1822, Zayas participated in the defence of the Royal Palace of Madrid during the failed coup d'etat carried out by the Absolutist forces and in 1823, at the head of the liberal government's troops in Madrid, refused to hand the city over to the Duke of Angoulême's Royalist troops, combatting them until the Duke himself arrived at the head of the so called army of the Hundred Thousand Sons of Saint Louis towards the end of May. Forced to flee, Zayas took refuge in Málaga. On 30 May 1823, Zayas was stripped of all his posts and honours and in November 1826, he was declared an "impure liberal and mason". Zayas died in Chiclana in 1827. A royal decree of 2 August 1840 restored all his previously held posts and honours.