Күрион – Кипр аралдағы ежелгі грек қаласы. Археологиялық қазбалар, тарих, акрополь, құрылыс және жер сілкінісінен кейінгі қайта жаңғырту туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кипрдегі ежелгі қала-мемлекет және археологиялық аймақ.
Ancient city state and archaeological area in Cyprus
Курион (Koύριov; Curium) Кипр аралының оңтүстік-батыс жағалауындағы маңызды ежелгі грек қала-мемлекеті болған. Біздің заманымыздан бұрынғы XII ғасырда Микен сарайлары құлағаннан кейін, Аргостан келген грек қоныс салушылары осы жерге қоныстанды. XVII ғасырда Курион бес күшті жер сілкінісіне ұшырады, бірақ қала көбінесе қайта жаңартылды. Эпископиден оңтүстік-батысқа қарай 1,3 шақырым және Лимассолдан батысқа қарай 13 шақырым жерде орналасқан Курион акрополі, Эпископи шығанағының жағалауында, шамамен 100 метрлік әктас тіктелігінің үстінде орналасқан. Курион археологиялық аймағы Акротири және Декелия британдық теңіз арты аумағының шегінде жатыр және Кипрдің Ежелгіліктер департаменті басқаруында.
Kourion (Koύριov; Curium) was an important ancient Greek city state on the southwestern coast of the island of Cyprus. In the twelfth century BCE, after the collapse of the Mycenaean palaces, Greek settlers from Argos arrived on this site. In the seventeenth century, Kourion suffered from five heavy earthquakes, but the city was mostly rebuilt. The acropolis of Kourion, located 1.3 km southwest of Episkopi and 13 km west of Limassol, is located atop a limestone promontory nearly 100 metres high along the coast of Episkopi Bay. The Kourion archaeological area lies within the British Overseas Territory of Akrotiri and Dhekelia and is managed by the Cyprus Department of Antiquity.
Бұл аймақтың ерте тарихы
Құри өзенінің аңғарында ең ерте табылған қоныс, Курионнан солтүстік-батысқа қарай 9 шақырым жерде орналасқан Сотира Теппес төбесіндегі елді мекені. Бұл қоныс керамикалық неолит дәуіріне (б.з.д. 5500–4000 жылдар) жатады. Осы дәуірге тиесілі тағы бір төбедегі қоныс Кури өзенінің шығыс жағалауындағы Канду Куфовуноста қазылған. Халколит дәуірінде (б.з.д. 3800–2300 жылдар) қоныс Ерими ауылының жанындағы Ерими Памбулес жеріне көшкен. Ерими Памбулес керамикалық неолиттің соңынан халколит дәуіріне дейін (б.з.д. 3400–2800 жылдар) қоныс екендігі анықталған. Кипрдің ерте дәуірінде (б.з.д. 2300–1900 жылдар) халколит дәуірінен үзіліссіз даму жалғасып, Кури өзенінің аңғары мен батысқа қарайғы арналар бойындағы қоныстар өрістеген. Сотира Теппестің солтүстік-батысында, төбенің етегінде орналасқан Сотира Каминудияға қоныс аударған. Ол соңғы халколиттен бастап, ЕХ I (б.з.д. 2400–2175 жылдар) кезеңіне дейін сақталған. ЕХ III LC (Соңғы Кипр), IA (б.з.д. 2400–1550 жылдар) кезеңінде Эпископиден шығысқа қарай 0,8 шақырым жерде Эпископи Фенеромениде қоныс пайда болған. Орта Кипр (б.з.д. 1900–1600 жылдар) Кури өзенінің аңғарындағы өтпелі кезең болып табылады. Орта Кипрде құрылған елді мекендер Кипр II–III кезеңінде, әсіресе Эпископи Бамбулада қалалық орталықтарға айналды. Кипрдің соңғы I–III дәуірінде (б.з.д. 1600–1050 жылдар) Орта Кипрдегі қоныстар Кури аңғарында күрделі қалалық орталыққа айналып, Троодос мысының саудасына арналған дәлізді Аласса мен Эпископи Бамбула арқылы бақылады. MCIII LC IA кезеңінде Эпископи Фенеромениде қоныс болған. Куриден батысқа және Эпископиден шығысқа қарай 0,4 шақырым жердегі төменгі төбеде орналасқан Эпископи Бамбула LC IA–LCIII кезеңдерінен бастап ықпалды қалалық орталық болды. Қала б.з.д. 13 ғасырында гүлденген, бірақ шамамен б.з.д. 1050 жылы тастап кететін болды.
The earliest identified occupation within the Kouris River valley is at the hilltop settlement of Sotira Teppes, located 9 km northwest of Kourion. This settlement dates to the Ceramic Neolithic period ( 5500–4000 BCE). Another hilltop settlement from the same era has been excavated at Kandou Kouphovounos on the east bank of the Kouris River. In the Chalcolithic period (3800–2300 BCE), settlement shifted to the site of Erimi Pamboules near the village of Erimi. Erimi Pamboules was occupied from the conclusion of the Ceramic Neolithic through the Chalcolithic period (3400–2800 BCE). Occupation in the Early Cypriot period ( 2300–1900 BCE) is uninterrupted from the preceding Chalcolithic period, with occupation continuing along the Kouris River Valley and the drainages to the west. Sotira Kaminoudhia, located to the northwest of Sotira Teppes, on the lower slope of the hill, was settled. It dates from the Late Chalcolithic to EC (Early Cypriot) I ( 2400 – 2175 BCE). In the ECIII LC (Late Cypriot), IA ( 2400–1550 BCE) a settlement was established 0.8 km east of Episkopi at Episkopi Phaneromeni. The Middle Cypriot (1900–1600 BCE) is a transitional period in the Kouris River Valley. The settlements established during the MC flourished into urban centres in the Late Cypriot II III, especially Episkopi Bamboula. In the Late Cypriot I III (1600–1050 BCE), the settlements of the Middle Cypriot period developed into a complex urban centre within the Kouris Valley, which provided a corridor in the trade of Troodos copper, controlled through Alassa and Episkopi Bamboula. In the MCIII LC IA, a settlement was occupied at Episkopi Phaneromeni. Episkopi Bamboula, located on a low hill 0.4 km west of the Kouris and east of Episkopi, was an influential urban centre from the LC IA LCIII. The town flourished in the 13th century BCE before being abandoned c.1050 BCE.
Курион патшалығы
Оңтүстік Кипр патшалығы Курион патшалығы Кипр геометриялық кезеңінде (КГ) (б.з.д. 1050–750 ж.) құрылған, бірақ осы елді мекеннің орны әлі анықталған жоқ. Кипр геометриялық кезеңіне жататын қоныстардың қалдықтары табылмағандықтан, осы кезеңге қатысты негізгі мәліметтер Курионның тік жарларының астындағы Калоризики некрополіндегі жерлеулерден алынған. Калоризикидегі ең көне қабірлер б.з.д. 11 ғасырға (Соңғы Кипр IIIB) жатады, ал көптеген жерлеулер Кипр геометриялық II кезеңіне (б.з.д. 11 ғасырдың ортасы – 10 ғасырдың ортасы) сәйкес келеді. Бұл қабірлер, әсіресе МакФадденнің 40-шы қабірі, Грекиямен байланыста болған, дамып келе жатқан қоғамның бейнесін көрсетеді. Кипр Ассирияның билігіне өткенімен, Кипр архаикалық кезеңінде (б.з.д. 750–475 жж.) Курион патшалығы Кипрдегі ең беделді патшалықтардың бірі болды. Дамасос (Куридің Дамасуы) Ниневиядан Есархаддонның (б.з.д. 672 ж.) призмасында Курион патшасы ретінде тіркелген. Б.з.д. 569–546 жылдары аралығында Кипр Мысырдың басқаруында болды. Б.з.д. 546 жылы Персия патшасы Кир I Персияның билігін Кипр патшалықтарына, соның ішінде Курион патшалығына да кеңейтті. Иониялық көтеріліс кезінде (б.з.д. 499–493 жж.) Курион патшасы Стасанор, парсыларға қарсы кипрлік одақтың жетекшісі Саламис патшасы Онесилоспен бірікті. 497 жылы Стасанор парсы генералы Артибиуспен болған шайқаста Онесилосты сатып берді, нәтижесінде парсылар кипрлік полистерді жеңіп, Кипрдағы өз билігін нығайтты. Классикалық кезеңде (б.з.д. 475–333 жж.) акропольде алғашқы қоныс пайда болды, бірақ оның негізгі орны әлі белгісіз. Курион патшасы Пасикрат (Πασικράτης) б.з.д. 332 жылы Ұлы Александрға Тир қаласын қоршауға көмектескені туралы мәліметтер сақталған. Пасикрат Александрдың вассалы ретінде билік етті, бірақ диадохилер арасындағы мұрагерлік күресі кезінде тақтан түсірілді. Б.з.д. 294 жылы Птолемейлер Кипрды өз бақылауына алды, осылайша Курион Птолемейлердің билігіне көшті.
The Kingdom of Kourion, a Southern Cypriot kingdom, was established during the Cypro Geometric period (CG) (1050–750 BCE) though the site of the settlement remains unidentified. Without Cypro Geometric settlement remains, the primary evidence for this period is from burials at the Kaloriziki necropolis, below the bluffs of Kourion. At Kaloriziki, the earliest tombs date to the 11th century BCE. (Late Cypriot IIIB) with most burials dating to the Cypriot Geometric II (mid 11th to mid 10th centuries BCE). These tombs, particularly McFadden's Tomb 40, provide a picture of an increasingly prosperous community in contact with mainland Greece. Although Cyprus came under Assyrian rule, in the Cypro Archaic period (750–475 BCE) the Kingdom of Kourion was among the most influential of Cyprus. Damasos is recorded (as Damasu of Kuri) as king of Kourion on the prism (672 BCE) of Esarhaddon from Nineveh. Between 569 and ca. 546 BCE, Cyprus was under Egyptian administration. In 546 BCE, Cyrus I of Persia extended Persian authority over the Kingdoms of Cyprus, including the Kingdom of Kourion. During the Ionian Revolt (499–493 BCE), Stasanor, king of Kourion, aligned himself with Onesilos, king of Salamis, the leader of a Cypriot alliance against the Persians. In 497, Stasanor betrayed Onesilos in battle against the Persian general Artybius, resulting in a Persian victory over the Cypriot poleis and the consolidation of Persian control of Cyprus. In the Classical Period (475–333 BCE), the earliest occupation of the acropolis was established, though the primary site of settlement is unknown. King Pasikrates (Πασικράτης) of Kourion is recorded as having aided Alexander the Great in the siege of Tyre in 332 BCE. Pasikrates ruled as a vassal of Alexander, but was deposed in the struggles for succession amongst the diadochi. In 294 BCE, the Ptolemies consolidated control of Cyprus, and therefore Kourion came under Ptolemaic governance.
Рим тарихы
Б.з.д. 58 жылы Римдік плеб кеңесі (Consilium Plebis) Кипрдің Лекс Клодиясын қабылдап, Кипрді Киликия провинциясына толық қосып алды. Б.з.д. 47 және 31 жылдар аралығында Кипр Марк Антоний мен Клеопатра VII билігінде қысқа мерзімге Птолемейлердің құрамына қайта кірді, Антоний жеңілгеннен кейін Рим билігіне қайта оралды. Б.з.д. 22 жылы Кипр Киликия провинциясынан бөлініп, проконсул басқаратын тәуелсіз сенаторлық провинция болып құрылды. Римдіктер тұсында Курион провинциялық проконсулдың бақылауымен жұмыс істейтін азаматтық үкіметке ие болды. Курионнан табылған жазулар сайланған лауазымдарды растайды, оның ішінде: қаланың архоны, кеңес, кеңес және халық хатшысы, базар хатшысы, Аполлон Гилаттың және Римнің діни қызметкерлері (және діни қызметкерлері). Рим империясының қалған бөлігімен жақсы сауда-саттық болғандықтан Курион гүлденгендігі және өмір сүру сапасының артқандығы айтылады. Бірінші-үшінші ғасырлардағы эпиграфикалық деректер Куриондағы гүлденген элитаның бар екенін көрсетеді, бұл құрметті жарлықтардың (Митфорд No.84, 153-бет) және бағыштамалардың көптігімен, әсіресе император, азаматтық лауазымды тұлғалар мен провинциялық проконсулдардың құрметіне байланысты. Бірінші және екінші ғасырларда Митфорд Курион қаласының кеңесі мен халқының осындай құрметтерге шамадан тыс шығын жұмсағанын, нәтижесінде проконсулдың санкциялары мен шығындарды қадағалауын айтады (Митфорд 107), әсіресе Аполлон Гилаттың киелі орнын Траянның қалпына келтіру кезінде. Императорлық культке жергілікті қатысу тек Римнің бас діни қызметкерлерінің болуымен ғана емес, сонымен қатар Аполлон Цезарь культінің болуымен, Аполлон Гилатпен бірге Траянға құдай ретінде табынумен көрсетілген. Императорлық отбасының эпиграфикалық құрметтері әсіресе біздің заманымыздың III және II ғасырларының соңындағы Северан әулеті кезінде ерекше көзге түседі. Кипрдің ең маңызды қалаларының бірі ретінде бұл қала бірнеше ежелгі авторлардың еңбектерінде айтылған, олардың ішінде: Птолемей (V, 14, § 2), Византиялық Стефан, Иерокл және Плиний Ақсақал. Диоклетианның қуғын-сүргін кезінде Курион епискобы Филонейд шейіт болды. 341 жылы епископ Зенон Кипр шіркеуінің тәуелсіздігін Ефес соборында қорғауға көмектесті. 4 ғасырдың соңында (365-370 жж.) Курионды сегіз жылдың ішінде бес рет күшті жер сілкінісі шалып, қаланың археологиялық қалдықтарында көрсетілгендей, толық қирауға ұшырады. 4 ғасырдың соңы мен 5 ғасырдың басында Курион қайта құрылды, бірақ акропольдің бір бөлігі тасталып қалды. Қайта құру жұмыстарына акропольдің батыс жағындағы шіркеу аумағы да кірді. 648-49 жылдары арабтардың шабуылы акрополды қиратып, тұру орталығы солтүстік-шығысқа қарай 2 км қашықтықтағы Эпископиге көшірілді. Эпископи епископтың ордасы (Episcopus) деп аталды.
In 58 BCE, the Roman Council of the Plebs (Consilium Plebis) passed the Lex Clodia de Cyprus, fully annexing Cyprus to the province of Cilicia. Between 47 and 31 BC, Cyprus returned briefly to Ptolemaic rule under Marc Antony and Cleopatra VII, reverting to Roman rule after the defeat of Antony. In 22 BC, Cyprus was separated from the province of Cilicia, being established an independent senatorial province under a proconsul. Under the Romans, Kourion possessed a civic government functioning under the oversight of the provincial proconsul. Inscriptions from Kourion attest elected offices that including: Archon of the City, the council, clerk of the council and people, the clerk of the market, the various priesthoods including priests and priestesses of Apollo Hylates, and priesthoods of Rome. It is thought that Kourion flourished and quality of life increased due to good trade with the rest of the Roman Empire. In the first to third centuries, epigraphic evidence attests a thriving elite at Kourion, as indicated by a floruit of honorific decrees (Mitford No.84, p.153) and dedications, particularly in honour of the emperor, civic officials and provincial proconsuls. In the first and second centuries, Mitford suggests excessive expenses by the council of the city and peoples of Kourion on such honours, resulting in the sanctions and oversight of expenditures by the proconsul (Mitford 107), particularly during the Trajanic restorations of the Sanctuary of Apollo Hylates. Local participation in the imperial cult is demonstrated not only by the presence of a high priesthood of Rome, but also the presence of a cult of Apollo Caesar, a veiled worship of Trajan as a deity alongside Apollo Hylates. Epigraphic honors of the imperial family are particularly notable during the Severan Dynasty in the late third and second centuries AD. As one of the most prominent cities in Cyprus, the city is mentioned by several ancient authors including: Ptolemy (v. 14. § 2), Stephanus of Byzantium, Hierocles and Pliny the Elder. During the Diocletianic Persecution, Philoneides, the Bishop of Kourion, was martyred. In 341 CE, the Bishop Zeno was instrumental in asserting the independence of the Cypriot church at the Council of Ephesus. In the later 4th century (365 370), Kourion was hit by five strong earthquakes within a period of eighty years, as attested by the archaeological remains throughout the site, presumably suffering near complete destruction. In the late fourth and early fifth centuries, Kourion was reconstructed, though portions of the acropolis remained abandoned. The reconstruction included the ecclesiastical precinct on the western side of the acropolis. In 648 49, Arab raids resulted in the destruction of the acropolis, after which the centre of occupation was relocated to Episkopi, 2 km to the northeast. Episkopi was named for the seat of the bishop (Episcopus).
Қазбалар тарихы
Курионның орны 1820 жылдары Карло Видуамен анықталды. 1839 және 1849 жылдары Лоренцо Пиз және Людвиг Росс акропольдің батысында Аполлон Гилаттың қасиетті орнын анықтады. 1874–1875 жылдары Кипрдің Осман үкіметіндегі американдық және орыс консулы Луиджи Пальма ди Чеснола Аиос Ермоенис зиратын және Аполлон Гилаттың қасиетті орнын кеңінен тонады. 1882–1887 жылдар аралығында британдық жоғарғы комиссар сэр Генри Булвердің 1887 жылы заңсыз деп жариялағанға дейін бірнеше рұқсатсыз жеке қазбалар жүргізілді. 1895 жылы Британ мұражайы Тернер мұрасының қазбалары аясында Курионда алғашқы жартылай жүйелі қазбаларды жүргізді. 1933 жылы Ежелгі заттар департаментінің қызметкері П. Дикайос Калоризики зиратында қазба жұмыстарын жүргізді. 1934–1954 жылдар аралығында Г. МакФадден, Б. Х. Хилл және Дж. Дэниел Пенсильвания университетінің мұражайы үшін Курионда жүйелі қазбалар жүргізді. 1953 жылы МакФадденнің қайтысынан кейін жоба және оның жариялануы тоқтап қалды. Акропольдегі ерте христиан базиликасының қазбаларын А. Х. С. Мегау 1974–1979 жылдар аралығында жалғастырды. Кипрдің Ежелгі заттар департаменті Курионда көптеген қазбаларды жүргізді, оның ішінде: М. Лулупис (1964–1974), А. Христодулу (1971–1974) және Демос Христоу (1975–1998). 1978–1984 жылдар аралығында Д. Сорен Аполлон Гилаттың қасиетті орнында, ал 1984–1987 жылдар аралығында акропольде қазба жұмыстарын жүргізді. Д. Паркс 1995–2000 жылдар аралығында Аматус қақпасы зиратында қазба жұмыстарын жүргізді. 2012 жылдан бері Нашвиллдегі Липскомб университетінің археология орталығы Ланьердің директоры Томас В. Дэвис басқаратын Курион қалалық кеңістік жобасы акропольде қазба жұмыстарын жүргізуде.
The site of Kourion was identified in the 1820s by Carlo Vidua. In 1839 and 1849, respectively, Lorenzo Pease and Ludwig Ross identified the Sanctuary of Apollo Hylates to the west of the acropolis. In 1874–5, Luigi Palma di Cesnola, then American and Russian consul to the Ottoman government of Cyprus, extensively looted the cemetery of Ayios Ermoyenis and the Sanctuary of Apollo Hylates. Between 1882 and 1887 several unauthorized private excavations were conducted prior to their illegalization by British High Commissioner, Sir Henry Bulwer in 1887. In 1895, the British Museum conducted the first quasi systematic excavations at Kourion as part of the Turner Bequest Excavations. P. Dikaios of the Department of Antiquities conducted excavations in the Kaloriziki Cemetery in 1933. Between 1934 and 1954, G. McFadden, B. H. Hill and J. Daniel conducted systematic excavations at Kourion for the University Museum at the University of Pennsylvania. Following the death of McFadden in 1953, the project and its publication stalled. The excavations of the Early Christian Basilica on the acropolis were continued by A. H. S. Megaw from 1974 to 1979. The Cyprus Department of Antiquities has conducted numerous excavations at Kourion including: M. Loulloupis (1964–1974), A. Christodoulou (1971–1974), and Demos Christou (1975–1998). Between 1978 and 1984, D. Soren conducted excavations at the Sanctuary of Apollo Hylates, and on the acropolis between 1984 and 1987. D. Parks directed excavations within the Amathus Gate Cemetery between 1995 and 2000. Since 2012, the Kourion Urban Space Project, under director Thomas W. Davis of the Lanier Center for Archaeology at Lipscomb University in Nashville, TN, has excavated on the acropolis.
Археологиялық қалдықтар
Курион археологиялық аймағындағы археологиялық ескерткіштердің көп бөлігі рим және соңғы римдік / ерте византиялық кезеңдерге жатады. Акрополь және аймақтағы барлық археологиялық ескерткіштер Кипрдің Ескі заттар департаментімен басқарылады және күтіледі.
The majority of the archaeological remains within the Kourion Archaeological Area date to the Roman and Late Roman/Early Byzantine periods. The acropolis and all archaeological remains within the area are managed and administered by the Cyprus Department of Antiquities.
Аполлон гилаттарының киелі үйі
Аполлон Гилаттың киелі орны (Ἀπόλλων Ὑλάτης), акропольден батысқа қарай 1,7 км және жағалаудан 0,65 км ішке қарай орналасқан, Пан-Кипрлік киелі орын болған, маңыздылығы бойынша Саламистағы Зевс Саламиностың және Пафиялық Афродитаның киелі орындарынан кейін үшінші орында тұрған. Киелі орнының ең ерте археологиялық куәліктері – б.з.д. VIII ғасырдың соңына жататын, оңтүстік алаңда және архаикалық құрбандық тастағы табыну заттары. Бұл табыну заттары "құдайға" арналған, б.з.д. III ғасырдың ортасына дейін Аполлонмен байланысты емес. Діни қызметкерлер үйінің солтүстігінде және ғибадатхананың оңтүстігінде архаикалық құрбандық тастың қалдықтары бар, бұл киелі орнындағы ең көне құрылым, б.з.д. VIII ғасырдың соңы немесе VII ғасырдың басында салынған. Кейінгі қасиетті жолдың шығысында және құрбандық тастың оңтүстігінде орналасқан б.з.д. IV ғасырдың соңына жататын құрылыс, Аполлон діни қызметкерлерінің және ғибадатхана қазынасы ретінде пайдаланылған. Бұл ғимарат б.з. I, III және IV ғасырларда қайта жаңартылған. Киелі орнының қазіргі түрі б.з. I ғасырына және Траян тұсындағы, б.з. 76/77 жылғы жер сілкінісінен кейін болған қалпына келтіруге жатады. Августтың қолдауымен б.з.д. I ғасырдың соңында немесе б.з. I ғасырының басында қасиетті көше салынды, сонымен қатар Пафия қақпасының солтүстігіндегі палаэстра, ғибадатхана және дөңгелек ескерткіштер салынды. Август ғибадатханасының ұзындығы 13,5 м, ені 8,35 м, төрт бағаналы портигі және кірме бөлмесі бар. Траян мен проконсул Квинт Лаберий Юст Коккей Лепид тұсында киелі орын қалпына келтіріліп, кеңейтілді. Оңтүстік портик, оңтүстік ғимараттар, олар, мүмкін, табынушылар үшін жатақхана ретінде пайдаланылған, және монша осы қалпына келтіру кезінде салынды. Ғибадатхана б.з. IV ғасырының соңындағы жер сілкінісінен зардап шеккеннен кейін, құлдырап кетті.
The Sanctuary of Apollo Hylates (Ἀπόλλων Ὑλάτης), located 1.7 km west of the acropolis and 0.65 km in from the coastline, was a Pan Cyprian sanctuary, third in importance only to the sanctuaries of Zeus Salaminos at Salamis and that of Paphian Aphrodite. The earliest archaeological evidence for the sanctuary are from votive deposits of the late eighth century BC located in the southern court and at the archaic altar. These votive offerings are dedicated to "the god", apparently unassociated with Apollo until the mid third century BC. North of the priests residence and south of temple are the remains of an archaic altar, the earliest structure at the sanctuary dating to the late eighth or early seventh century AD. A structure of the late fourth century BC, located east of the later sacred way, and south of the altar served as the residence of the priests of Apollo and the temple treasury. This building was subsequently renovated in the first, third and fourth centuries AD. The present form of the sanctuary dates to the first century AD and to the restoration under Trajan in the early second century following the earthquake of AD 76/77. Under Augustan patronage at the end of the first century BC or early first century AD, the sacred street was laid out, with the palaestra, temple, structure north of the Paphian gate and the circular monument were constructed. The Augustan temple is 13.5 m long and 8.35 m wide with a tetrastyle pronaos and cella. Under Trajan and the Proconsul Quintus Laberius Justus Cocceius Lepidus, the sanctuary underwent restoration and expansion. The southern portico, southern buildings, which likely functioned as dormitories for devotees and the bathhouse were built under this restoration. The temple was subsequently abandoned after a period of decline in the late fourth century AD, after it was sustained significant damage in an earthquake.
Кипр классикалық және эллиндік дәуірінің соңғы кезеңдері
Акропольде қазылған ең ерте құрылымдық қалдықтар Д. Кристиу басқарған қазба жұмыстарының солтүстік-батыс жағынан табылды, ол азаматтық орталықта жүргізілді. Бұл Кипр соңғы классикалық кезеңіне (б.з.д. 350–325 жж.) жататын қалдықтар, олар пирамида тәрізді тас құрылыстан тұрады, бұл, мүмкін, нығайтылған глацис болған. Кипр классикалық кезеңіне жататын қосымша нығайтулар акрополь аумағының солтүстік бөлігінде табылды. Нимфеумнан оңтүстік-шығысқа қарай 30 метр қашықтықта, шамамен 30 метр ұзындығы бар эллиндік қоғамдық құрылыстың қалдықтары орналасқан. Бұл құрылым шамамен б.з.д. 325 жылдан б.з.д. 50 жылға дейін пайдаланылды. 1948/49 жылдары Пенсильвания университетінің музейлік экспедициясы Евстолиос кешенінің шығысында қара және ақ тас мозаика түрінде эллиндік қалдықтарды тапты.
The earliest structural remains yet excavated on the acropolis were uncovered at the northwestern end of the excavations directed by D. Christou in the civic centre. These Late Cypro Classical (350–325 BCE) remains consist of an ashlar pyramidal structure, perhaps a fortified glacis. Further fortifications dating to the Cypro Classical have been uncovered along the northern extent of the acropolis area. The remains of a Hellenistic public structure, approximately 30 m in length are located 30 m southeast of the nymphaeum. This structure was used from ca. 325 to 50 BCE. Additional Hellenistic remains were uncovered in 1948/49 by the University of Pennsylvania Museum Expedition immediately east of the Complex of Eustolios in the form of black and white pebble mosaic.
Театр
Курион театры 1935-1950 жылдар аралығында Пенсильвания университетінің университет мұражайы экспедициясымен қазба жұмыстары жүргізілген. Театр алғашқыда б.з.д. екінші ғасырдың соңында Амаф қақпасынан жоғары көтерілетін шатқалдың солтүстік беткейінде кішкентай өлшемде салынған. Осылайша, бұл құрылыс төбенің еңістігін пайдаланып, кавеадағы орындықтардың салмағын ішінара қолдады. Бұл архитектуралық шешім Шығыс Жерорта теңізіндегі эллиндік театрларға тән, дөңгелек оркестр және 180 градустан асатын кавеасы бар. Театр б.з.д. 15 жылы болған жер сілкінісінен кейін, б.з.д. бірінші ғасырының соңында жөнделген. Театр сахнасының ғимараты б.з. 64/65 жылдары проконсул Квинт Юлий Кордтың күшімен қайта салынған секілді, және осы кезде кавеаның шеттері алынып, 180 градусқа дейін римдік жоспарға келтірілген болуы мүмкін. Оркестр де жартылай дөңгелек пішінге келтірілген. Траян тұсында, шамамен б.з. 98-111 жылдары театр кеңейтіліп, қазіргі көлеміне және орындықтар орналасуына жеткізілген. Сахна ғимараты (scaenae frons), қазір тек негізі сақталған, кавеа биіктігіне дейін қайта салынған. Бұл құрылыс бастапқыда оңтүстікке қарайғы Жерорта теңізінің көрінісін жасырған. 214-217 жылдар аралығында театр гладиаторлық ойындар мен жануарлармен күрестерге бейімделген, бірақ 250 жылдан кейін театр ретінде алғашқы түріне қайта келтірілген. Театр біздің заманымыздың төртінші ғасырының соңында тасталып кеткен, бұл бірнеше жер сілкінісінің салдарынан болған, мүмкін 365/70 жылғы жер сілкінісі оның тасталуына себеп болған. Римдік кезеңдегі кеңейтілген кавеада 3500-ге дейін адам отыруға мүмкіндік болған. Театрдың қазіргі қалдықтары кеңінен қалпына келтірілген. Театр Халықаралық ежелгі грек драмасы фестивалінің өтетін орындарының бірі болып табылады.
The theatre of Kourion was excavated by the University Museum Expedition of the University of Pennsylvania between 1935 and 1950. The theatre was initially constructed on a smaller scale in the late second century BCE on the northern slope of the defile ascending from the Amathus Gate. This arrangement thus utilized the slope of the hill to partially support the weight of the seating in the cavea. This architectural arrangement is typical of Hellenistic theatres throughout the Eastern Mediterranean with a circular orchestra and a cavea exceeding 180 degrees. The theatre was repaired in the late first century BCE, likely following the earthquake of 15 BCE. The theatre's scene building was seemingly reconstructed in 64/65 CE by Quintus Iulius Cordus, the proconsul, and it was likely at this time the ends of the cavea were removed, reducing it to a Roman plan of 180 degrees. The orchestra was likewise shortened to a semi circular form. The theatre received an extensive renovation and enlargement under Trajan between ca. 98–111 CE, bringing the theatre to its present size and seating arrangement. The scene building (scaenae frons), now preserved only in its foundations, was rebuilt, bringing it to the height of the cavea. This structure would have originally obscured the view of the Mediterranean to the south. Between 214 and 217 CE, the theatre was modified to accommodate gladiatorial games and venationes but it was restored to its original form as a theatre after 250 CE. The theatre was abandoned in the later fourth century CE, likely the result of successive seismic events, the earthquake of 365/70 perhaps resulting in its abandonment. The enlarged cavea of the Roman phases could have accommodated an audience of as many as 3,500. The present remains of the theatre have been restored extensively. The theatre is one of the venues for the International Festival of Ancient Greek Drama.
Аматұс қақпасы зираты
Акропольдің оңтүстік-шығысы мен солтүстік-шығысындағы жартастардың іргесінде орналасқан Аматус қақпасы зираты археологиялық ескерткіштерге кіретін жолдың солтүстігінде жатыр, сондықтан ол кірер алдында келушілерге көрінетін алғашқы ескерткіштердің бірі болып табылады. Ежелгі дәуірде Аматус қақпасына көтерілу оңтүстік-шығыстан бірте-бірте жоғарылайтын тақтайша пандус арқылы жүзеге асырылған. Зират Аматус қақпасының шығысындағы төменгі және жоғарғы жартастардың бойында екі деңгейде орналасқан, төменгі деңгей қазіргі тас жолдың тоқтау тірегімен жасырылған. Б.з.б. III ғасырдан б.з. I ғасырына дейін Айос Эрмойенис зираты негізінен бір немесе бірнеше камерасы бар және бірнеше жерлеуі бар тас қазылған камералы қабірлерден тұрды, ол римдік Курионның негізгі зираты ретінде қызмет етті. I және III ғасырлар аралығында шығыс жартастың жоғарғы және төменгі беттеріне камералы қабірлер қазылды. Бұл камералы қабірлер IV-VI ғасырлардың соңында тас карьерлеу кезінде көп зақымданды, бірақ осы камералы қабірлерден көптеген аркозолиялар жартас бетінде сақталған. IV-VI ғасырлардың соңында осы зираттағы жерлеулер қазылған тас жартастан жасалған қуыстардан тұрады.
Located along the base of the cliffs on the southeast and northeast of the acropolis, the Amathus gate cemetery is located north of the road entering the archaeological site, and as such it is the first series of monuments seen by visitors prior to their entrance into the site. In Antiquity, the ascent to the Amathus gate was along a board ramp ascending gradually from the southeast. The cemetery was situated on two tiers along the lower and upper cliffs east of the Amathus gate, the lower tier being obscured by the modern roadway embankment. From the third century BC until the first century AD, the cemetery of Ayios Ermoyenis, consisting primarily of rock cut chamber tombs with single or multiple chambers and multiple interments, functioned as the primary cemetery of Roman Kourion. Between the first and third centuries, a row of chamber tombs was cut into the upper and lower faces of the eastern cliffs. These chamber tombs were heavily damaged by quarrying in the late fourth to sixth centuries AD, though numerous arcosolia from these chamber tombs remain in the cliff face. Between the late fourth and sixth centuries, burials in this cemetery consist of cist burials cut into the quarried rock shelf.
Су құбырлары
Акрополь қазіргі кезде өте құрғақ болса да, қалада римдік дәуірде жақсы сумен қамтамасыз етілгендігі анық, бұл кем дегенде нимфеум мен үлкен қоғамдық және жеке моншалар, сондай-ақ, барлық жердегі құбырлар мен судың көп мөлшерімен куәландырылған. Жозеф С. Ласт қалаға екі мәңгілік бұлақтан су жеткізетін екі акведукты анықтады: Сотирадан (кіші бұлақ) 11 км қашықтықта және Сониден (ірі бұлақ) 20 км қашықтықта. Сотирадан батыс акведукі диаметрі 0,20 м және ұзындығы 0,20–0,50 м болатын шамамен 30 000 терракота құбырдан жасалған. Осы акведуктың магистральдық желісі Аполлон ғибадатханасына су жеткізді. Сониден шығыс акведукі 0,30 м диаметрлі және 0,30 м ұзындықтағы шамамен 60 000 құбырдан тұрады. Ласт шығыс акведукінің батыс акведукына қосымша салынғанын тұжырымдады. Осы акведуктер салынар алдында, бірінші ғасырда, акрополь табиғи су көздерінің болмауына байланысты цистерналарда сақталған жаңбыр суына көбінесе тәуелді болған.
Though the acropolis is very arid today, the city clearly had a good water supply in Roman times as evidenced at least by the nymphaeum and large public and private baths, and also by the substantial amount of piping and water features throughout the site. Joseph S. Last identified two aqueducts that transported water to the city from two perennial springs: one near Sotira (the smaller source) 11 km distant and Souni (the larger source) at 20 km distant. The western aqueduct from Sotira was made of an estimated 30,000 terra cotta pipes 0.20 m in diameter and 0.20–0.50 m long. A trunk line of this aqueducts supplied water to the Sanctuary of Apollo. The eastern aqueduct from Souni consisted of an estimated 60,000 pipes with a 0.30 m diameter and 0.30 m length. Last concluded that the eastern aqueduct was a later addition to supplement the western aqueduct. Prior to the construction of these aqueducts, sometime in the first century CE, the acropolis would have been largely dependent on rain water stored in cisterns due to the absence of natural water sources on the site.
Гладиаторлар үйі
Гладиаторлар үйі Ахилл үйінің оңтүстігінде және шығысында орналасқан. Бұл құрылым 3-ші ғасырдың соңына жатады және жоғары мәртебелі жеке тұрғын үй немесе, ықтимал, көпшілікке арналған палестра ретінде қарастырылған. Соңғы түсіндірмеге өмірлік кеңістіктерге лайықты бөлмелердің жетіспеуі және құрылымға шығыс жағынан жалғасқан монша кешені арқылы кірілгендігі дәлелдейді. Құрылыстың негізгі қанаты орталық перистильді ауланың төңірегінде құрылған. Атриумның солтүстік және шығыс галереясында күресіп жатқан гладиаторлар бейнеленген екі мозаикалық панель бар, бұл Кипрдегі осындай мозаикалардың жалғыз мысалы. Құрылым 4-ші ғасырдың соңындағы жер сілкіністерінен көп зақым көрген, бірақ шығыс бөлмелері 7-ші ғасырдың ортасына дейін пайдаланылған болуы мүмкін.
The so called House of the Gladiators is located south and east of the House of Achilles. The structure dates to the late 3rd century AD and has been interpreted as an elite private residence, or perhaps more probably as a public palaestra. The later interpretation is supported by the absence of many rooms appropriate for living spaces and that the structure was entered from the east through the attached bath complex. The main wing of the structure is arranged around a central peristyle courtyard. The northern and eastern portico of the atrium contains two panels depicting gladiators in combat, the only such mosaics in Cyprus. The structure was extensively damaged in the earthquakes of the late 4th century, but the east rooms seem to have been used until the mid 7th century.
Ахилл үйі
Ахилл үйі акропольдің солтүстік-батыс шетінде, акропольді солтүстік және батыстағы төбелермен байланыстыратын қыраттың оңтүстік жағында орналасқан. Көне заманда ол Пафос қақпасының жоспарланған орнына жақын, қабырғалардың сыртында болған. Біздің заманымыздың IV ғасырының басында салынған бұл құрылыс императорлық және провинциялық билік өкілдерін қабылдау залы – апантитирий ретінде түсіндірілген. Оның нақты мақсаты әлі белгісіз. Құрылыс орталық перистильді ауланың төңірегінде салынған, солтүстік-шығыс галереясында фрагменттер түрінде сақталған мозаикалық едендер бар. Осы мозаикалардың ең маңыздысы – Одиссейдің Скирос патшасы Ликомед сарайында Ахиллдің кім екенін ашуы, оның анасы Тетис оны троялықтарға қарсы соғысқа бармау үшін әйелдер арасында жасырған кезді бейнелейді. Тағы бір бөлмеде Тетис Ахиллді алғаш рет жуып отырғанының фрагментті мозаикасы сақталған. Ал үшінші бөлмеде Генимедтің ұрлануын бейнелейтін мозаиканың бөліктері бар. Құрылыс IV ғасырдың соңында болған жер сілкінісінен қираған, бұл 365/370 жылғы жер сілкінісі болуы мүмкін.
The House of Achilles is located at the northwestern extent of the acropolis, at the southern end of a saddle connecting the acropoline promontory to the hills to the north and west. In antiquity, it was located outside the walls near the proposed site of the Paphos Gate. Constructed in the early fourth century CE, it has been interpreted as an apantitirion, or a public reception hall for imperial and provincial dignitaries. Its precise function remains unknown. The structure is arranged around a central peristyle courtyard, its northeastern portico retaining fragmentarily preserved mosaic pavements in the northeastern portico. The most important of these mosaic depicts the unveiling of Achilles's identity by Odysseus in the court of Lycomedes of Skyros when his mother, Thetis, had hidden him there amongst the women so that he might not be sent to war against the Trojans. Another room contains a fragmentary mosaic depicting Thetis bathing Achilles for the first time. In yet another room a fragmentary mosaic depicts the Rape of Ganymede. The structure was destroyed in the earthquakes of the late fourth century AD, likely the 365/370 earthquake.
"Жер сілкінісі болған үй"
Ерте христиан базиликасынан оңтүстік-шығысқа қарай 155 м, ал жартастардан солтүстік-шығысқа қарай 95 м жерде, Акропольдегі көптеген қазба құрылыстарын қиратқан 365-370 жылдардағы жер сілкінісінің айқын дәлелдерін сақтайтын тұрғын үй құрылысының қалдықтары орналасқан. Бұл үй, бастапқыда біздің заманымыздың бірінші ғасырының соңында немесе екінші ғасырының басында салынған болуы мүмкін. Оның пайдаланылу барысында ішкі кеңістіктер бөлініп, құрылымы тұрғындардың өзгеретін қажеттіліктеріне сәйкес кеңейтілді. IV ғасырдың соңындағы жер сілкінісінен қирауы және қаланың осы бөлігінде қайта жаңарту жұмыстарының болмауы, Куриондағы қарапайым халықтың өміріне қатысты маңызды мәліметтер береді. Қираудың куәліктерінің арасында құшақтасып жатқан екі адамның қаңқа қалдықтары, еден құлағанда жоғарғы қабаттан тұраққа құлаған жасөспірімнің дене қалдықтары, шамамен жиырма бес жастағы ересек ер адамның қолында сәби ұстаған жас әйелдің дене қалдықтары және 25-40 жас аралығындағы үш ересек ер адамның қаңқа жиынтығы табылды. Тұрақтан есек сүйегінің қалдықтары табылған, ол әлі де тас ойыққа тізгіленген күйде болған. Бұл үйді Пенсильвания университеті мұражайы экспедициясы алғашқы зерттеу кезінде тапқан, ал 1984-1987 жылдар аралығында Сорен толыққанды қазба жұмыстарын жүргізді. Археологиялық зерттеулер 2014 жылы «Курион қалалық кеңістігі» жобасының қазбаларымен жалғасты.
Located 155 m southeast of the Early Christian Basilica, and 95 m northeast of the cliffs are the remains of a domestic structure containing dramatic evidence of the AD 365 370 earthquakes that destroyed many of the excavated structures on the acropolis. The earthquake house, in its initial phases was likely constructed in the late first or early second centuries AD. Throughout its use it was subsequently reused and redesigned with interior spaces being subdivided and the structure expanded to fit the changing needs of its inhabitants. Its destruction in the earthquakes of the late fourth century, and the absence of rebuilding in this area of the city subsequently provides a dramatic view on non elite life at Kourion. Among the evidence of destruction found were the remains of two sets of human skeletal remains postured in an embrace, the remains of a juvenile who had fallen from the upper floor into the stable area when the floor collapsed, the remains of a young adult woman with an infant being held by an adult male approximately twenty five years old, and three sets of adult male skeletal remains between the ages of 25 and 40. The remains of a mule were found in the stable area, its remains still chained to a limestone trough. The earthquake house, initially uncovered in a sounding by the University of Pennsylvania Museum expedition was excavated by Soren between 1984 and 1987. Archaeological investigations were continued in 2014 with excavations by the Kourion Urban Space Project.
Форум, нимфеум және форум моншалары
Курион форумы қазіргі күйінде екінші ғасырдың соңында немесе үшінші ғасырдың басында салынған. Форум, қоғамдық өмірдің орталығы, оның шығыс, солтүстік және батыс жақтарында орналасқан бағаналы портиктермен орталық төсеніштен тұрады. Шығыс портиктің ұзындығы 65 м, ені 4,5 м, аулаға қараған бағаналы галереясы және батысқа қарай дүкендердің қабырғасын құрайтын қабырғасы бар. Солтүстік портик монументалды нимфеумға және солтүстікке қарай нимфеумның айналасында салынған термалар монша кешеніне кіруді қамтамасыз етті. Батыс портик V ғасырдың басында қайта жаңартылып, батысқа қарай орналасқан епископтық аумаққа кіруге мүмкіндік берді. Нимфеум біздің заманымыздың бірінші ғасырының басынан VII ғасырдың ортасына дейін төрт кезеңде дамыды және екінші және үшінші ғасырларда Рим Жерорта теңізіндегі ең ірі нимфеялардың бірі болды. Алғашқы кезеңінде нимфеум төртбұрышты бөлмеден тұратын, оның солтүстік қабырғасында үш апсидалы фонтан орнатылған, ал сол қабырғаның бойымен төртбұрышты бассейнге ағып түсетін. 77 жылы болған жер сілкінісінен кейін нимфеум 98 және 117 жылдар аралығында қайта салынды. Нимфеум ішкі ауламен бөлінді, оның оңтүстігінде апсидалы фонтан мен тікбұрышты бассейндер орналасқан. Бұл кезеңде нимфеумның ұзындығы 45 м, ені 15 м болды. IV ғасырдың соңындағы жер сілкінісінен қирағаннан кейін нимфеум оңтүстік қабырғасында апсидері бар үш дәлізді базилика ретінде қайта салынды. Бұл құрылым батысқа қарай шіркеулік аумақ салынып жатқан кезде 370 және 410 жылдар аралығында уақытша шіркеу ретінде пайдаланылды. VII ғасырдың ортасында тасталып кетті. Форумның солтүстік-батыс жағындағы нимфеумды қоршап тұрған моншалар біздің заманымыздың IV ғасырының басында, нимфеум жөнделгеннен кейін салынды. Моншалар нимфеум арқылы шығыс және батыс қанаттарға бөлінді. Шығыс моншалары орталық дәліздің айналасында орналасқан, ол солтүстікке қарай судаторийге, кальдарийге және тепидарийге ашылған. Батыс моншалары нимфеумның солтүстік-батыс қабырғасында бойлық орналасқан бірнеше моншалардан тұрды.
The forum of Kourion, as it appears today, was constructed in the late second or early third centuries. The forum, the centre of public life, consisted of a central pavement with colonnaded porticoes set along its east, north and western sides. The eastern portico measured 65 m in length and 4.5 m wide, with a colonnade facing the courtyard, and a wall forming frontage of shops to the west. The northern portico provided access to a monumental nymphaeum and a bath complex thermae constructed around the nymphaeum to the north. The western portico was renovated in the early fifth century to provide an entrance to the episcopal precinct, located immediately to the west. The nymphaeum, was developed in four successive phases from the early first century AD to the mid seventh century, and was among the largest nymphaea in the Roman Mediterranean in the second and third centuries. In its earliest phase the nymphaeum consisted of a rectangular room with a tri apsidal fountain set in its northern wall flowing into a rectangular basin along the length of the same wall. After an earthquake in 77 AD, the nymphaeum was rebuilt between 98 and 117. The nymphaeum was internally dived by a courtyard with a room to the south containing an apsidal fountain and rectangular basins. In this phase, the nymphaeum measured 45 m long and 15 m wide. After its destruction in the earthquakes of the late fourth century, the nymphaeum was rebuilt as a three aisled basilica with apses along the southern wall. This structure was used as a temporary church between 370 and 410 during the construction of the ecclesiastical precinct to the west. It was abandoned in the mid seventh century. The baths, which surround the nymphaeum at the northwestern end of the forum, were constructed in the early to mid fourth century AD following repairs to the nymphaeum. The baths were divided into east and west wings by the nymphaeum. The eastern baths were arranged around a central corridor which opened onto a sudatorium, a caldarium, and a tepidarium to the north. The western baths possessed a series of axially aligned baths along the northwest wall of the nymphaeum.
Стадион
Акрополдан батысқа қарай 0,5 км және Аполлон Гилат ғибадатханасынан шығысқа қарай 1,1 км жерде орналасқан Курион стадионы Антонин дәуірінде (шамамен 138–180 жылдары) салынған. Куриондағы стадионның ұзындығы 187 метр, басталу сызығы екі дөңгелек тас тіреумен белгіленген, ол сегіз жүгірушіні қабылдауға жеткілікті болды. Дромос солтүстік, батыс және оңтүстік жақтарынан 217 метр ұзындығы мен 17 метр ені бар жеке тұрған қисық отыру құрылысымен қоршалған. Бұл құрылым 6 метр қалыңдықтағы тас қабырғамен тірелген жеті қатардан тұрады. Отыру орындарына сырттан 10 метр аралықта орналасқан баспалдақтар арқылы кіруге болады. Дромосқа оның солтүстік, оңтүстік және батыс жақтарындағы отыру орындарындағы бос орындар арқылы кіруге болады. Бұл құрылым шамамен 6000 көрерменге арналған орындықтарды ұсынып тұрды. Барлығы, стадионның ұзындығы 229 метр, ені 24 метр болған. Стадион 4-ші ғасырдың соңғы жартысында қолданудан шығарылған. Қазір ол Кипрдегі қазба жұмыстары жүргізілген жалғыз стадион болып табылады.
The stadium of Kourion, located 0.5 km west of the acropolis and 1.1 km east of the Sanctuary of Apollo Hylates, was constructed during the Antonine period (c. 138–180). The stadia at Kourion was 187 m long with a starting line marked by two circular stone posts, set wide enough to accommodate eight runners. The dromos was enclosed on the north, west and south by a free standing curved seating structure measuring 217 m long and 17 m wide. This structure consisted of seven rows of seating supported by a 6 m thick ashlar wall. Seating was probably accessed by stairs set at 10 m intervals along the exterior. The dromos was accessed through gaps in the seating in the middle of its north, south and western sides. This structure provided sufficient seating for approximately 6,000 spectators. In its entirety the stadium measured 229 m long and 24 m wide. The stadium was abandoned in later half of the 4th century. It remains the only excavated stadium in Cyprus.
Евстолидің үйі мен моншалары
Театрдың тікелей үстінде, оңтүстік жартастардың жотасында орналасқан Евстолидің үйі мен моншалары IV ғасырдың аяғында, IV ғасырдың ортасында қираған құрылыстың қалдықтарының үстіне салынған. V ғасырдың басында, үйдің құрылысы аяқталғаннан кейін, үйдің солтүстік жағына монша кешені салынды. Солтүстік жағындағы үй-жай және монша қосымшасында отыздан астам бөлме бар. Кешенге батыс жақтан кіріп, келуші төртбұрышты алдыңғы аулаға өтеді. Алдыңғы ауладан кейінгі вестибюльдегі құттықтау жазуы: "Үйдің игілігі үшін кіріңіз". Бөлмелер осы алдыңғы ауланың және вестибюльдің солтүстігінде және оңтүстігінде орналасқан, соның ішінде шығысқа қарай оңтүстік жағында перистильді аула бар. Оңтүстік перистиль орталық бассейннің айналасына орналасқан және үйдің басты бөлігі болып табылады, оның галереялары (портиктері) әсем мозаикалармен безендірілген. Шығыс галереясындағы мозаикалық жазу ғимаратты Курион халқының азап-тозағын жеңілдету үшін салған Евстолиос деп таниды, бұл болжам бойынша IV ғасырдың ортасы мен аяғы аралығындағы жер сілкіністеріне жауап ретінде жасалған. Жазуда Евстолиос христиан екені айтылып, "Бұл үйді Мәсіхтің қадірлі белгілерімен қоршалған" деген қорытынды жасалған. Ілеспе иконографияға балықтар мен құстардың (сұр қаз, гвинея тауығы, бүркіт, қақ жайрауық және фазан) бейнелері кіреді. Монша кешені орталық тіктөртбұрышты залдың айналасында құрылған және оған антрекамерасы бар фригидарий, тепидарий және кальдарий кіреді. Фригидарийдің едені архитектордың сызғышын ұстаған Ктизис (Жаратылыс) бейнесін бейнелейтін мозаикамен жабылған. Кешен VII ғасырдың ортасында қирағанға дейін пайдаланылып келді. Үй шаруашылығы, әлдебір жеке элиталық резиденция ретінде салынған, бірақ V ғасырдың басында жалпыға қолжетімді монша мекемесіне айналдырылған.
The House and Baths of Eustolios, situated on the crest of the southern cliffs immediately above the theatre, was constructed in the late fourth century over the remains of a structure destroyed in the mid 4th century. In the early years of the fifth century, soon after the completion of the house, a bathing complex was constructed along the house's northern side. The household and bath annex on the northern side contains more than thirty rooms. The complex was entered from the west, the visitor passing into a rectangular forecourt. A salutatory inscription in the vestibule beyond the forecourt reads, "Enter for the good luck of the house." Rooms were arranged north and south of this forecourt and the vestibule, including a peristyle courtyard to the south at its eastern extent. The southern peristyle was arranged around a central pool and is the centrepiece of the household, its porticoes adorned with elaborate mosaics. A mosaic inscription in the eastern portico identifies the building as Eustolios, who built the structure to alleviate the suffering of the populace of Kourion, presumably in response to the earthquakes of the mid to late 4th century. The inscription identifies Eustolios as a Christian, concluding, "this house is girt by the much venerated signs of Christ." The accompanying iconography includes figural depictions of fish and birds (grey goose, guinea hen, falcon, partridge and pheasant). The bathing complex is arranged around a central rectangular hall and included a frigidarium with an antechamber, a tepidarium, and a caldarium. The frigidarium is paved with a figural mosaic depicting a personification of Ktisis (Creation) holding an architect's ruler. The complex remained in use until its destruction in the mid 7th century. The household was probably constructed as a private elite residence, but was converted into a publicly accessible bathing facility in the early fifth century.
Солтүстік-батыс базиликасы
V ғасырдың соңында Акрополь мен Аполлон Гилат қасиетті орнының арасындағы жолдың солтүстік жағында, акропольдің солтүстік-батысындағы биіктікте тағы бір үш апсидалы, үш дәлізді базилика салынды. Классикалық антикалық дәуірде бұл жерде Деметр мен Кореге арналған қасиетті орын болған болуы мүмкін, осы туралы осы жерде табылған арнау жазуы куәлік етеді, бірақ осы қасиетті орнының қалдықтары табылған жоқ. Базилика шығысқа қарай бағытталған. Орталық негізгі бөлігі мен дәліздері мәрмәр плиталармен төселген. Орталық апсидада дін қызметкерлері үшін синтрон болды, ал ғибадатхананың негізгі бөлігінен мәрмәр экрандар мен опус сектилемен жасалған еден арқылы бөлінді. Базиликаға батыс жағынан бағаналы перистильді аула мен нартекс арқылы кіруге болатын. Атриумға солтүстік және оңтүстік жақтарынан кіре беріс болды. Ауланың ортасында тіктөртбұрышты су жинағыш орналасқан. Сондай-ақ, нартекстен және атриумнан екі катехумена, базиликаның солтүстігінде және оңтүстігінде, ал солтүстікте диаконионға өтуге болатын. Базилика 7 ғасырдың ортасында Кипрдің оңтүстік жағалауына жасалған араб шапқыншылықтары кезінде тасталып кетті.
In the late fifth century, another tri apsidal, three aisled basilica was constructed on the height northwest of the acropolis on the northern side of the road between the acropolis and the Sanctuary of Apollo Hylates. In Classical antiquity this may have been the site of a sanctuary dedicated to Demeter and Kore, as evidenced by a dedicatory inscription found at the site, though the remains of this sanctuary have not been located. The basilica was constructed on an easterly orientation. The central nave and aisles were paved with marble slabs. The central apse possessed a synthronon for the clergy, with the chancel set apart from the nave by marble screens and an opus sectile pavement. The basilica was accessed through a colonnaded peristyle courtyard and narthex west of the basilica. The atrium was entered from its northern and southern sides. The peristyle courtyard was centred upon a rectangular cistern. Also accessed off the narthex and atrium were two catechumena, flanking the basilica to the north and south, and a diakoinon to the north. The basilica was abandoned in the mid 7th century during the early Arab raids on the southern coast of Cyprus.
Бастапқы христиандық жағалаудағы базилика
VI ғасырдың басында, оңтүстік-батыс жартастардың түбінде, акропольдің астында, қазба жүргізілмеген порт аймағының батыс шетіне жақын ерте христиан базиликасы салынған. Бұл ғимараттың сыртқы ұзындығы шамамен 27,5 метр, ені 14 метр болатын үш апсидалы, үш дәлізді базилика болды. Ол алтары оңтүстік-шығысқа қаратылып орнатылған. Орталық негізгі бөлігі апсиданы қоса алғанда шамамен 25 метр, ені 5,5 метр, ал қанаттас дәліздердің ені 2,75 метрді құрады. Негізгі бөліктің клерстерий төбесін қолдаған колоннадалар алты коринфтік бағанадан тұрды. Дәліздер мен негізгі бөліктің шығыс жағында мозаикамен әсемделген жартылай күмбездер орналасқан. Киелі орын опус сектилмен жабылған, ал негізгі және қанаттас дәліздер мозаикамен төселген. Базиликаның батысында перистильді атриум орналасқан, солтүстік портиктен баптистерийге кіре беріс болса, базилика кешеніне кіру оңтүстік портиктен жүзеге асырылған. Атриумның ортасында құдық орналасқан. Базиликаның оңтүстік дәлізі бойында катехумена орналасқан, оған атриумның оңтүстік-шығыс бұрышынан өтуге болады. Кипрдің жағалау қалаларына арабтардың алғашқы шабуылдары кезінде, VII ғасырдың ортасында базилика тасталып кетті.
In the early 6th century, an early Christian basilica was constructed at the base of the southwestern bluffs, below the acropolis, near the western extent of the unexcavated harbor area. The church was a tri apsidal, three aisled basilica that measured approximately 27.5 m in length and 14 m in width on its exterior. It was oriented with the altar facing southeast. The central nave measured approximately 25 m including the apse, and 5.5 m wide, with the flanking aisles being 2.75 m in width. The colonnades supporting the clerestory ceiling of the nave consisted of six corinthian columns. The eastern ends of the aisles and nave terminated in half domes adorned with mosaics. The chancel was paved with opus sectile while the nave and aisles were paved in mosaics. A peristyle atrium was arrayed west of the basilica, with a baptistery opening off the northern portico, and access to the basilica complex being controlled through the southern portico. The peristyle courtyard was centered upon a well. A catechumena was arrayed along the southern aisle of the basilica and was accessed from the southeast corner of the atrium. The basilica was abandoned in the mid seventh century, the time of the earliest Arab raids on Cypriot coastal cities.
Парапландау
Курион – Кипрдегі маңызды парапланермен ұшу алаңы және жылдың көп бөлігінде ұшуға мүмкіндік бар. Кипрдің түкпір-түкпірінен және аралға келген көптеген ұшқыштар осы аймақты ұшыру платформасы ретінде пайдаланады.
Kourion is a major paragliding site in Cyprus and is flyable on most days of the year. Many pilots from all over Cyprus and visitors to the island use the area as a launching spot.