Кіріспе
Ампаро Поч и Гаскон (1902–1968), испандық анархист, пацифист, дәрігер және белсенді. Поч и Гаскон Сарагосада дүниеге келген. Ол «Мухерес Либрес» ұйымының негіс қалаушыларының бірі болды және Федерика Монсены Денсаулық сақтау және әлеуметтік көмек министрлігінде әлеуметтік көмек директоры болып тағайындалды. Ол Барселонада «Мухерес Либрес» ұйымын ұйымдастыруға жауапты болды және үкіметтік лауазымын пайдаланып, «либераториос де проституция» (проституциядан құтылу орталықтары), онда проституциямен айналысатын әйелдерге медициналық көмек, психотерапия және кәсіби оқыту арқылы экономикалық тәуелсіздікке қол жеткізуге мүмкіндік беретін орталықтар құруды қолдады. Ол әйелдердің сексуалдық денсаулығы туралы хабардарлықты арттыру үшін жұмыс істеді және сексуалдық еркіндікті, моногамияға және сексуалдық екі стандартқа қарсы жақтады. «Мухерес Либрес» ұйымының негіс қалаушылары Люсия Санчес Саорнил мен Мерседес Комапосададан өзгеше, ол соғыстан бұрын реформашыл treintista CNT мүшесі болған. Ол әйелдердің табиғатына қатысты көбірек мәнді көзқарас ұстанды, әйелдерге аналық рөлінде үндеді және аналықты табиғи, әйелдік жағдай ретінде қабылдады. Ол аналық тақырыбында көп жазды, бала тәрбиесіне анархистік көзқарас қалыптастырды. Доктор Ампаро Поч пацифист айналымдарында да белгілі есім. Поч и Гаскон өзінің әріптесі, пацифист Хосе Броккамен бірге Испанияның соғысқа қарсы тұрушылар лигасының (Liga Española de Refractarios a la Guerra) тең төрағасы болды, бұл топ абсолютті соғысқа қарсылық білдірді.
Amparo Poch y Gascón (15 October 1902 – 15 April 1968) was a Spanish anarchist,
pacifist, doctor, and activist in the years leading up to and during the Spanish Civil War. Poch y Gascón was born in Zaragoza. She was one of the founding members of the Mujeres Libres and was appointed director of social assistance at the Ministry of Health and Social Assistance by Federica Montseny. She was responsible for organizing the Mujeres Libres in Barcelona and used her government position to promote the establishment of liberatorios de prostitución (liberation homes for prostitutes, where prostitutes could receive health care, psychotherapy and professional training to enable them to acquire economic independence through socially acceptable means). She worked to promote awareness about women's sexuality and advocated for sexual freedom and against monogamy and the sexual double standard. Unlike her co founders in the Mujeres Libres, Lucía Sánchez Saornil and Mercedes Comaposada, she had been a member of the reformist treintista CNT before the war. She held a more essentialist view of women's nature, appealing to women as mothers and embracing motherhood as a natural, feminine state. She wrote extensively on the topic of motherhood, promoting an anarchist approach to child rearing. Dra. Amparo Poch is also a name well known in pacifist circles. Poch y Gascón was the co leader of the Liga Española de Refractarios a la Guerra, a group of absolutist
war resisters, along with her colleague, fellow pacifist José Brocca.
Жазу
Poch-тың поэзия, эссе, роман, памфлет, журнал және газеттер сияқты әртүрлі форматтағы көптеген жариялымдары бар. Олардың бәрі саяси мақсатқа қызмет етсе де, Поч Азамат соғысының қақ ортасында испандық әйел болу сезімін әдемі әрі жеке басынан шығарды. Оның "Амор" романы суретшінің оқиғасын айтады және оның арқылы Почтың анархизм мен бағынбаушылыққа деген қызығушылығын көрсетеді. Азамат соғысы кезінде оның даулы мақалалар мен өлеңдерді жариялаудағы жігерлілігіне көптеген адамдар теріс қарады, олардың пікірінше, өлім-қырғынға толы қоғамда әлеуметтік мәселелер тоқтатылуы керек еді. Ол "Los Mujeres Libres" журналымен ең көп танымал болғанымен, оның жанды, шикі поэзиясы гендерлік теңдіктің қажеттілігі туралы халықты хабардар етуге көмектеседі.
Еркін әйелдер
Ампаро Поч и Гаскон "Мухерес Либрес" ұйымы мен журналының негізін қалаушы мүшесі болды. "Мухерес Либрес" – Испанияда Испан азамат соғысы кезінде белсенділік танытқан анархистік әйелдер ұйымы. "Мухерес Либрес" заманауи феминизмді қабылдамады, себебі олар оның гендерлік артықшылықтар жүйесін нығайтады, тіпті қазіргідей емес болса да, деп сенді. "Мухерес Либрес" сол аттас журналды шығарды және Испаниядағы жұмысшы және шаруа жігіттерінің әйелдерінің санасын арттыруға белсенді түрде атсалысты. Ұйым әйелдердің сексизмге қарсы күреске көмектесетін әлеуметтік революцияға жұмыс істеудегі рөлін баса көрсетіп, қолдады. "Мухерес Либрес" Испан азамат соғысында антифашистік күштерге көмек көрсетті.
Азамат соғысы медициналық санитария өзгерістері
Медициналық білімі мен тәжірибесі арқылы ол денсаулық сақтау және медициналық мәселелерге көмектесу үшін санитарлық орталықтарды тиімді ұйымдастыра алды. Ол әскерлерге арналған кейбір медпункттердің қаншалықты нашар күйде екенін көрді және олар жақсырақ жағдайға лайық екенін түсінді. Тіпті бейбітшілдік көзқарасын ұстанғандықтан да, антифашистік қозғалысқа қатыспау мүмкін болмады. Ол 1936 жылы Синдикалист партиясының Ангел Пастанья полкінің тоғызыншы батальонына қосылды. Барлығы 1486 жауынгер, оның ішінде 83 әйел болды. Адамдарды емдеуге деген табиғи қажеттілігі оның ұзаққа соғыста қалуына кедерес келтірді. Соғыстың қалған бөлігін милиция дәрігері ретінде өткізді. 1936 жылдың 26 тамызында Республика қорғаушыларының жетімдерді қорғау кеңесіне енді, ол кеңес Мемлекеттік білім министрлігімен құрылған еді. Осы мойындаумен, сондай-ақ Испания азамат соғысының басында алған құнды тәжірибесімен, ол оқыту арқылы үлкен әсер ете алды. Барселонада Поч жауынгерлерді құтқару және емдеу бойынша оқу бағдарламасын басқарды. Ол қарсылық күштерінің командирлеріне тұншығу, жарақаттар, қан кету және тіпті қан құю сияқты жағдайлар туралы толыққанды білім берді.
Францияда жер аударылу
1939 жылы Азамат соғысында фашистер жеңіске жеткеннен кейін Пох Францияға күштеп жер аударылды. Пох өмірінің соңына дейін Францияда босқын ретінде өмір сүрді, көбінесе аз төленетін жұмыстар арқылы күнкөрісін қамтамасыз етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол антифашистік күштерді қолдауын жалғастырды және Францияда дәрігерлік практикамен айналыса бастады. Франсиско Франконың режимі салдарынан Пох Испанияға қайта орала алмады және 1968 жылы Францияның Тулуза қаласында қайтыс болды.