Виллем ван Аэлст: Голландиялық табиғат суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Willem van Aelst
Вилем ван Аэлст (1627-1683) – Голланд суретшісі, гүлдер мен аңдарды бейнелейтін натюрморт шебері. Дельфт қаласында туып өскен, өнерін тағылымымен дамытқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солтүстік Нидерландының Алтын ғасыр суретшісі (1627–1683)
Golden Age painter from the Northern Netherlands (1627–1683)
Виллем ван Аэльст (16 мамыр 1627 – 22 мамыр 1683 күні жерленген) – Голландияның Алтын ғасыр суретшісі, гүлдер немесе аңдарды бейнелейтін табиғат көріністерін салуда маманданған.
Willem van Aelst (16 May 1627 – buried 22 May 1683) was a Dutch Golden Age artist who specialized in still life painting with flowers or game.
Өмірбаян
Ван Аэльст Делфт қаласында белгілі қалалық судьялар отбасында дүниеге келді. Ол өлі табиғат суретшісі Эверт ван Аэльстен сурет салуды үйренді. 1643 жылдың 9 қарашасында Делфттегі Киелі Лука гильдиясының шебері ретінде тіркелді. 1645 жыл мен 1649 жыл аралығында Францияда тұрды. 1649 жылы Ван Аэльст Флоренцияға сапар шегіп, Тоскананың ұлы герцогі Фердинанд II де Медичидің сарай суретшісі қызметін атқарды. Ол онда Гильермо д’Оланда деп танылды. Сол кезде ұлы герцог екі голландтық – Матиас Витхус және Отто Марсеус ван Шрикті де жұмысқа алды, соңғысы Ван Аэльст стиліне ықпал еткен өлі табиғат суретшісі болды. Фердинанд II Ван Аэльстке алтын тізбек пен медаль табыс етті, бұл оның құрмет көрсетуінің және талантына деген мойындығының белгісі болды. Ван Аэльст Римге барып, Римде белсенді голланд және фламанд суретшілерінің қауымдастығы – Bentvueghels мүшесі болған деген болжам бар. Бұл болжам оның 1657/58 жылдары туындыларына есімін жазып, одан кейін «алиас (және салынған таяқша пішіні)» деп қосуына негізделген. Кейбіреулер мұны Bentvueghels мүшелері қабылдайтын лақап аты – De Vogelverschrikker (голланд тілінде «қорқытушы») дегенге сілтеме деп түсіндірді, бірақ мұны растайтын құжаттар жоқ. 1656 жылы ол Нидерландыға қайтып, Амстердамда тұрақты қоныстанды. Ол өзінің буынының ең көрнекті өлі табиғат суретшісіне айналды, бұл оған Принсенграхт көшесінде тұруға мүмкіндік берді. Ол Амстердамда 1683 жылы немесе одан кейін қайтыс болған болуы керек, өйткені оның соңғы жұмысы осы жылға дейін дайындалған. Ван Аэльст Рейчел Руйш, Исаак Денис, Мария ван Остервик және Эрнст Стувенге сабақ берді.
Van Aelst was born in Delft to a family of prominent city magistrates. He learned to paint from his uncle, the still life painter Evert van Aelst. On 9 November 1643 he enrolled as a master of the Guild of Saint Luke at Delft. Between 1645 and 1649 he lived in France. In 1649 Van Aelst travelled to Florence, where he served as court painter to Ferdinando II de' Medici, grand duke of Tuscany. Here he was known as Guillielmo d'Olanda. At this time, the grand duke also employed two fellow Dutchmen Matthias Withoos and Otto Marseus van Schrieck, the latter also a still life painter who probably influenced Van Aelst's style. Ferdinando II publicly presented Van Aelst with a gold chain and medal, as a testimony of his approbation and an acknowledgement of his talents. It has been conjectured that Van Aelst visited Rome where he became a member of the Bentvueghels, an association of mainly Dutch and Flemish artists active in Rome. This conjecture is based, not very convincingly, on his practice during the years 1657/58 to sign his works with his name followed by: ‘alias (and a drawn stick figure)'. Some interpreted this as a reference to a Bent name (the nickname that a member of the Bentvueghels would adopt) – De Vogelverschrikker (Dutch for 'scarecrow') – but there are no documents confirming this. In 1656 he returned to the Netherlands to settle permanently in Amsterdam. He became one of the most prominent still life painters of his generation, which allowed him to live on the Prinsengracht. He must have at Amsterdam died in 1683 or shortly thereafter, as his latest dated work is from that year. Van Aelst taught Rachel Ruysch, Isaac Denies, Maria van Oosterwijck, and Ernst Stuven.