Екінші дүниежүзілік соғысындағы M15/42 танкысының тарихы
M15/42 tank
M15/42 – 2-дүниежүзілік соғыстағы Италияның соңғы орта танкысы. M13/40 және M14/41 негізінде жасалған, P26/40-қа дейін уақытша шешім болды. Негізгі деректер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Carro Armato M15/42 – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Италияда жасалған соңғы орта танк. Ол бұрынғы M13/40 және M14/41 орта танктерінің негізінде құрылған, ал жасалуына Солтүстік Африка кампаниясының тәжірибесі себеп болды. Бұл танк, P26/40 танктерінің көптеп өндірілуіне дейін қолданылуға арналған уақытша шешім болды.
The Carro Armato M15/42 was the last Italian medium tank produced during World War II. It was based on the earlier M13/40 and M14/41 medium tanks, and was built with the lessons from the North African Campaign in mind. The tank was meant to be a stopgap until the heavier P26/40 tank could be produced in numbers.
Даму
M13/40 және M14/41 орта танктерінің кемшіліктерін көргеннен кейін, итальяндық армия P26/40 ауыр танк өндіріске дайын болғанға дейін уақытша шешім қажет деп шешті. Давиде Гульельми жазған және «Storia Militare» журналында жарияланған зерттеуде неміс әскерлерінің 124 танкты тұтқынға алғаны және 1944 жылы тағы 28 танк өндірілгені туралы мәліметтер келтірілген. Демек, барлығы 152 бірлік құрайды. Каппеллано осы журналдың 2013 жылғы 6-шы нөмірінде өндіріс туралы басқа статистика ұсынды. Оның зерттеуі Ансальдоның түпнұсқа құжатына негізделген. 1941 жылғы прототипке қоса, 1942 жылы 103 машина, 1943 жылдың бірінші тоқсанында 36 машина жиналған, сондай-ақ 1943 жылдың 31 желтоқсанына дейін 80 машина өндіру жоспарланған; алайда, соңғы көрсеткіштерге қол жеткізілгені белгісіз. Бұған қоса, зерттеуде Италия капитуляциясынан кейін өндірілген M15/42 танктері туралы ештеңе айтылмаған. Кейінгі жарияланымдарында Каппеллано қару тоқтатылғанға дейін 220 танк, ал қару тоқтатылғаннан кейін тағы 28 танк құрастырылғанын көрсеткен. Каппеллано сонымен қатар, қару тоқтатылғанға дейін және кейін салынған 85 басқару бөлімшесі туралы да мәлімдеген.
After witnessing the inadequacies of their M13/40 and M14/41 medium tanks, the Italian Army decided that they needed a stopgap design until the heavier P26/40 was ready for production. A study, written by Davide Guglielmi and published in the bimonthly magazine Storia Militare, talks about 124 tanks captured by the German armed forces and 28 more produced during 1944. The total, therefore, would amount to 152 units. Cappellano on publication number 6 of 2013 of the same journal recorded different production statistics. His study was based on an original Ansaldo document. In addition to the prototype dating back to 1941, there are reported 103 vehicles assembled in 1942 and 36 in the first quarter of 1943, plus 80 planned up to December 31, 1943; however it is not known if this last quote was reached. Furthermore, the study does not mention the M15/42 produced after the Italian capitulation. In later publications, Cappellano would list production numbers as 220 before the armistice, with an additional 28 tanks built post armistice. Cappellano also sites a total of 85 command units built before and after the armistice.
Жауынгерлік қолдану
Италия 1943 жылдың 1 қаңтарында М15/42 танкісін жасауды бастады, ал 1943 жылдың ортасына дейін шамамен 90 данасы шығарылды. 1943 жылдың 8 қыркүйегінде Кассибильдегі келісімге қол қойылғаннан кейін, 135-ші броньды дивизияның итальяндық бөлімшелері Римдегі оларды қарусыздандыруға тырысқан неміс әскерлерімен шайқасты. Осы шайқаста М15/42 танкілері де қолданылды. Келісімнен кейін Германия қалған барлық М15/42 танкілерін тартып алды. Немістердің басқаруымен тағы 28 дайын емес М15/42 танкісі жасалды. Неміс әскерінде М15/42 көбінесе Югославияда соғысты, 1944 жылдың желтоқсанына қарай онда 85 танк орналастырылды.
Italy began producing the M15/42 on 1 January 1943, and by mid 1943 had produced about 90. After the armistice of Cassibile on 8 September 1943, Italian formations from the 135th Armoured Division Ariete II fought against German troops moving to disarm them in Rome. The M15/42s were among the tanks they used in this battle. After the armistice, Germany confiscated all remaining M15/42s. Under the Germans, an additional 28 incomplete M15/42s were produced. In German service, the M15/42 fought mostly in Yugoslavia, with 85 tanks being stationed there by December 1944.
M.42 командалық танкі
M15/42 өздігінен жүретін артиллериялық бөлімдерде қызмет етуге арналған "M42 өздігінен жүретін командалық танк" жобасының негізі болды. Мұнарасы алынып тасталды және айналмалы платформасы 8 мм қалыңдықтағы брондалған плитамен жабылды, онда екі есік жасалды; шатырына 8 мм калибрлі Breda Mod. 38 әуеге қарсы пулеметі орнатылды. Казематтағы екі Breda Mod. 38 пулеметтерінің орнына 13,2 мм калибрлі бір Breda Mod. 31 пулеметі, екі Magneti Marelli радиостанциясы (RF1 CA және RF2 CA) және екі қосымша аккумулятор корпуста орналастырылды; соңында қашықтық өлшегіш орнатылды. 1943 жылы 45 дана M42 танкысы өндірілді. Германия шағын санына қол жеткізіп, оларды Panzerbefehlswagen M42 772 (i) белгісімен қаруландырып, соғыс аяқталғанға дейін Италия майданында пайдаланды.
The M15/42 served as the basis for the design of the "M42 Self Propelled Command tank", intended to serve in departments equipped with self propelled guns. The turret was removed and the rolling ring closed with an 8 mm thick armored plate, in which two doors were obtained; on the roof was mounted a Breda Mod. 38 of 8 mm in anti aircraft function. The two Breda Mod. 38 in the casemate were instead replaced by a single Breda Mod. 31 of 13.2 mm and two Magneti Marelli radios, an RF1 CA and an RF2 CA and two extra batteries were placed in the hull; finally a rangefinder was installed. The M42 was produced in 45 units in 1943. A small number was captured by Germany, which placed them in service under the designation Panzerbefehlswagen M42 772 (i): they were employed in the Italian war theater until the end of hostilities.
Өздігінен жүретін қарулар
M15/42 әртүрлі өздігінен жүретін артиллериялық құралдардың жасалуына негіз болды: Semovente 75/34, Semovente 75/46 және Semovente 105/25. 1943 жылы M15/42 негізінде, жеңіл броньды мұнарада төрт 20 мм Scotti Isotta Fraschini зениттік қаруларын орналастырған, өздігінен жүретін зениттік артиллериялық құралдың прототипі жасалды. Соғыс тоқтағаннан кейін немістер бұл көлікті тартып алды және оны Panzer IV орта танкысынан (Flakpanzer IV) жасалған өздігінен жүретін зениттік артиллериялық құралдарының үлгісі ретінде пайдаланған болуы мүмкін.
The M15/42 served as a basis for the development of various self propelled guns: the Semovente 75/34, Semovente 75/46 and the Semovente 105/25 A prototype self propelled anti aircraft gun carrying four 20 mm Scotti Isotta Fraschini anti aircraft guns in a lightly armoured turret, based on the M15/42, was produced in 1943. After the armistice the Germans captured this vehicle, and may have used it as a model for their self propelled anti aircraft guns, derived from the Panzer IV medium tank (Flakpanzer IV).