Джованни Джероламо Савольдо: Венециялық суретші және өнерінің қайта жандануы
Giovanni Girolamo Savoldo
Джованни Савольдо – Венециялық суретші, қатаң реализм, түс пен жарықтың шеберлігімен ерекшеленеді. Релігиялық туындылары мен портреттерінен хабардар болыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші (шамамен 1480-1485 – 1548)
Italian painter (c. 1480–1485 – 1548)
Джованни Жироламо Саволдо, сондай-ақ Жироламо да Брешиа деп аталған (шамамен 1480-1485 – 1548 жылдан кейін), негізінен Венецияда жұмыс істеген итальяндық Жоғары Ренессанс кеземіндегі суретші, бірақ ол Солтүстік Италияның басқа қалаларында да өнер табатын. Ол түстерді және кезбе теңдікті (кьяроскуро) нәзік қолдануымен, сондай-ақ көбінесе діни сюжеттерді бейнелейтін, бірнеше портреттері бар шығармаларының шынайы реализмімен танымал. Оның портреттері аксессуарлары немесе фондық ортасы арқылы қызығушылық тудырады; "кейбіреулері тіпті ірі повестемелерден алынған үзінділер сияқты көрінеді". Савольдоның барлығы шамамен 40 картинасы белгілі, оның ішінде алты портрет; оның тек бірнеше эскиздері ғана белгілі. Ол өмір бойында жоғары бағаланған; оған бірнеше картинаны қайта салу тапсырылған, ал оның туындыларының көшірмелері басқа суретшілермен жасалған. Дегенмен, ол көпшіліктің назарынан тыс қалды, ал оның көптеген туындылары өнер саудасы арқылы әйгілі суретшілерге, әсіресе Джорджонеге жатқызылды. Оның өнері туралы хабардарлық 19 ғасырда қайта жанданды, бірақ көптеген картиналардың мерзімі мамандар арасында әлі де даулы болып қала береді.
Giovanni Girolamo Savoldo, also called Girolamo da Brescia (c. 1480–1485 – after 1548), was an Italian High Renaissance painter active mostly in Venice, although he also worked in other cities in northern Italy. He is noted for his subtle use of color and chiaroscuro, and for the sober realism of his works, which are mostly religious subjects, with a few portraits. His portraits are given interest by their accessories or settings; "some even look like extracts from larger narratives". About 40 paintings by Savoldo are known in all, six of them portraits; only a handful of drawings by him are known. He was highly regarded in his own lifetime; several repetitions of works were commissioned from him, and copies of his work made by others. He slipped from general awareness, however, and many of his works were assigned to more famous artists, especially Giorgione, by the art trade. Awareness of his oeuvre revived in the 19th century, though the dating of many paintings remains controversial among specialists.
Өмірбаян
Савольдо Брешиада туған, бірақ оның ерте жылдары туралы көп мәлімет жоқ. Кейбір дереккөздерде оның есімі Жироламо Брешиано деп аталады. 1506 жылы Пармаға келсе, 1508 жылы флоренциялық суретшілер гильдиясына қосылған. Осы кезеңде ол «Мысырға қашу кезіндегі демалыс» (Аугсбург), «Қарғамен тамақтанған Илия» (Вашингтонның Ұлттық көркемсурет галереясы) және «Жақтау» туындыларын аяқтады. 1515 жылы ол «Қарулы сарбаздың портретін» салған, ол дәстүрлі түрде Фокс Гастон деп танылады. Сондай-ақ, осы кезеңнен «Ақсүйек Әулиенің азғырылуы» да бар. Бұл жұмысында, Тимкен өнер мұражайында сақталғанда, Савольдо әулиені дұғаға қолын жиып, тозақтық көріністен күннұрлы пейзажға қашатынын бейнелеген. Сол кездегі басқа солтүстік итальян суретшілері сияқты Савольдо фламанд суретіне, әсіресе фламанд суретшісі Иероним Босхтың қорқынышты жандарға қызығушылық танытқан, бұл оның осы жұмыстағы азаптаушыларды бейнелеуіне әсер еткен. Қашып бара жатқанда, әулие қолын монастырға бұрып, оның христиандық монахтығының негізін қалаушы екенін еске салады. Бұл туындыларды Венециядан келген тапсырыс берушілер бағалаған, Савольдо 1521 жылға дейін сол жерге көшіп кеткен. 15 маусымда 1524 жылы Савольдо Пезаро қаласындағы Сан-Доменико шіркеуі үшін (қазір Миланның Пинакотека ди Брерасында сақталған) алтарьдық суретке келісімшартқа қол қойды. 1527 жылы ол Брешиалық Аверолди отбасы үшін Сент-Жерромды салған, бұл сурет Лондонның Ұлттық галереясында орналасқан. 1530-шы жылдардан бастап Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясындағы туған күн, оның замандасы Корреджионың сол тақырыптағы жарқыраған суретінен әсер алғандай көрінеді. 1533 жылы Савольдо Веронадағы Санта-Мария шіркеуінде Төрт қасиетті Мадоннаны суретке түсірді, ал 1537-1538 жылдары Брешиядағы Санта-Кроче шіркеуінің бас алтары үшін (Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қираған) сурет жасады. 1540 жылдан бастап Венециядағы Сан-Джоббе және Брешиядағы Сан-Барнаба шіркеулері үшін екі туған күн суреті, сондай-ақ әйгілі Магдалина суреті сақталған. Савольдоның Венециядағы шәкірттерінің арасында Паоло Пино болды. Савольдо өмірінің бірнеше жылын Миланда өткізген болуы мүмкін, және 1534 жылы Милан герцогы Франческо II Сфорца үшін суреттер салғандығы белгілі. Оның туындыларының саны көп емес, шамамен 40 картина мен он суреттен тұрады. Оның «Санкт-Мэттью және періште» (1534; Метрополитен өнер мұражайы), Андреа Байер «италиялық суреттегі ең әсерлі түнгі көріністердің бірі» деп атаған, Римдегі Контарелли шіркеуіндегі Караваджоның әйгілі суретіне ұқсас, қараңғы фонға қарама-қарсы тұрған жарқыраған көйлек. Оның Мария Магдалинасы (1535-1540; Лондон, Ұлттық галерея), Савольдоның осы тақырыпта салған бірнеше нұсқаларының бірі, жарық эффектілерінің шедеврі болып табылады. Магдалинаның беті көлеңкеде, басын жабатын ақ атлас шапанмен оралған, ал күміс түсті маталар қызыл жеңнің көрінуімен толықтырылған.
Savoldo was born in Brescia, but little is known about his early years. Some sources claim that he was known as Girolamo Bresciano. By 1506 he was in Parma, and by 1508 he had joined the Florentine painters' guild. In this period he finished the Rest on the Flight into Egypt (Augsburg), the Elijah Fed by the Raven (National Gallery of Art, Washington), and a Deposition. In 1515 he painted the Portrait of a Clad Warrior, traditionally identified as Gaston of Foix. Also from the same period is his Temptation of Saint Anthony. In this work, which is in the Timken Museum of Art, Savoldo shows the saint with his hands clasped in prayer, fleeing from a hellish vision into a daylight pastoral landscape. Like other northern Italian painters of the time, Savoldo was interested in Flemish painting, particularly the nightmarish monsters of the Flemish artist Hieronymus Bosch, which influenced his depiction of the tormentors in this work. As the saint flees, his hands point to a monastery, a reminder that he was the father of Christian monasticism. These works were appreciated by the commissioners from Venice, where Savoldo relocated before 1521. On June 15, 1524, Savoldo signed a contract for an altarpiece for the church of San Domenico in Pesaro (now in the Pinacoteca di Brera, Milan). In 1527, he completed a Saint Jerome for the Brescian family Averoldi, probably the depiction of that saint in the National Gallery, London. From the 1530s dates a Nativity at the National Gallery of Art in Washington, which seems influenced by the lambent painting of the same subject by his contemporary, Correggio. In 1533 Savoldo painted a Madonna with Four Saints in the church of Santa Maria in Organo (in Verona), while in 1537–1538 he executed the altarpiece for the main altar of Santa Croce, Brescia (destroyed during World War II). From 1540 are the two Nativity paintings for the church of San Giobbe of Venice and the church of San Barnaba of Brescia, as well as the famous Magdalene painting. Savoldo's students in Venice included Paolo Pino. Savoldo may have spent some years of his life in Milan, and is known to have made paintings for Francesco II Sforza, Duke of Milan, in 1534. His corpus of works is not large, comprising about 40 paintings and ten drawings. His Saint Matthew and the Angel (1534; Metropolitan Museum of Art), which Andrea Bayer has called "one of the most evocative nocturnal scenes in Italian painting", prefigures Caravaggio's famous painting in the Contarelli Chapel in Rome, with a luminescent gown standing in contrast to the dark background. His Mary Magdalene (c. 1535–1540; London, National Gallery), one of several versions Savoldo painted of this subject, is a masterpiece of lighting effects. The Magdalene is shrouded in a white satin mantle that covers her head, leaving her face in shadow, with the silvery expanse of drapery relieved by the merest glimpse of a red sleeve.