Кіріспе

Калифорниядағы тас жол. Quaking Aspen-нен Сьерра-Невада таулары арқылы Оланчаға дейін, Caltrans ұсынылған бағытты қабылдады, бірақ оны салудың ықтималдығы төмен, себебі бағыт бойында екі қорғалатын табиғи аймақ орналасқан – Алтын тротуар табиғи аймағы және Оңтүстік Сьерра табиғи аймағы. Салынбаған бағыт Quaking Aspen-нен солтүстік-шығысқа қарай жүріп, кішкентай жотадан өтеді, содан кейін Freeman Creek-тің шығыс жағынан, Freeman Creek Grove-тан өтіп, Kern өзенінің салаларына жақын жерден, Rattlesnake Creek және Beach Creek арқылы Beach Meadows аймағына барады. Бірнеше қыраттарды солтүстік-шығысқа қарай кесіп өте отырып, SR 190 Моначе тауының жанындағы Оңтүстік Форк Керн өзеніне жетеді, содан кейін Хайви асуына дейін осы су арнасымен оңтүстік-шығысқа қарай жүреді. Бұл асу, теңіз деңгейінен шамамен 2500 метр биіктікте орналасқан, тас жолды Сьерра жотасы арқылы Иньо округіне алып өтеді, және солтүстік-солтүстік-шығыс бағытта 12,0 миль (19,3 км) қашықтықтағы тік Шығыс Сьерраның жартастарын төмен түсіреді, Оланчадағы 395 АҚШ тас жолына (3650 фут / 1100 м биіктікте) жетіп аяқталады. SR 190-ның шығыс бөлігі Оуэнс аңғарындағы Оланчадан басталады, 395-ші АҚШ тас жолымен қиылысады. Бағыт Оуэнс көлінің оңтүстік-шығыс жағымен солтүстік-шығысқа қарай Келердің оңтүстік-шығысында SR 136 тас жолымен қиылысқанға дейін созылады, онда ол оңтүстік-шығысқа және шығысқа қарай Иньо тауларының оңтүстік жағымен бұрылады. Дарвинге бұрылыс жасағаннан кейін SR 190 Өлім аңғары ұлттық паркіне кіреді және Панаминт аңғарына қарай төмендеп бара жатқанда иіліп, бұрылысқа айналады. Тас жол аңғардан өтіп, солтүстік-шығысқа қарай Тоун асуынан өтеді, содан кейін Стовпип Веллстегі Өлім аңғарының солтүстік бөлігіне кіреді. Аңғардың ішінде, Скоттс Касл мен Беаттиге (Невада штаты) баратын Солтүстік тас жолымен қиылыста SR 190 Өлім аңғары арқылы оңтүстік-шығысқа қарай бұрылады, ол Солтүстік Америкадағы ең төменгі нүктесі – Бадвотер ойпатының жанындағы Фурнас Крик елді мекеніне дейін созылады. Ол аңғардан оңтүстік-шығысқа қарай Furnace Creek Wash бойымен кетеді, онда автомобиль жолы әдетте жылына кем дегенде бір рет кенеттен су тасқынынан жабылады. SR 190 Dante's View бұрылысынан шығысқа қарай бұрылады және көп ұзамай парктен шығып кетеді, содан кейін ол Death Valley Junction-те 127-ші мемлекеттік тас жолының аяғына дейін негізінен тік сызық бойымен жүреді. Бұл екі жолақты жол; Федералдық тас жолдар басқармасының пікірінше, бұл жолдар елдің экономикасы, қорғанысы және қозғалысы үшін маңызды. Портервиллдегі 65-ші мемлекеттік трассаның батысынан басқа, SR 190 Мемлекеттік көрікті тас жолдар жүйесіне жатады; Өлім аңғары ұлттық паркіне кіретін бөлігі Калифорнияның көлік департаментімен жүйеге қосылды, яғни бұл "көрнекі бұзушылықтарсыз" "есте қаларлық пейзаждардан" өтетін автомобиль жолының маңызды бөлігі, және осы белгілеуге қоғамдық қолдау күшті. Бұл бөлік Ұлттық көрікті жол ретінде белгілі – Өлім аңғары көрікті жолы.

Тарих

Өлім аңғары ұлттық паркіндегі Панаминт тау жотасының шығысындағы SR 190 жолы 1849 жылдың соңы мен 1850 жылдың басында Өлім аңғарының 49-шылары, Юта штатының Энтерпрайз қаласындағы Ескі испан жолын тастап, Уолкер асуына қысқа жол іздеген 49-шылардың тобымен жүрді. Пионерлер штат шекарасын Невададан Эш Медоузға жақын жерде өтіп, қазіргі SR 190 жолының бағытын ұстанды. Өлім аңғарында кен табылғаннан кейін, жол қарапайым жолға айналды, бірақ аңғарға кіретін көптеген саяхаттар, мысалы, жиырма қаңғыбас тобының боракс жолы оңтүстіктен жасалды. Өлім аңғарындағы екінші өркендеу – 1920 жылдары Герман Эйхбаум бастаған туризм. Лидадан (Невада штаты) немесе Таун үстінен ақылы жол салуға бірнеше рет тырысқаннан кейін, ол Дарвиннің оңтүстік-шығысы мен Стовпайп Веллстегі өзінің курорты арасындағы соңғы бағыттың бөлігін ғана қамту жоспарларын қысқартты. Жаңа Айхбаум ақылы жолы 1926 жылдың 4 мамырында аяқталды және жол ақысы: көлік құралына 2 доллар, әр адамға 50 цент белгіленді. 1933 жылы штат заң шығарушы органы штаттық автомобиль жолдары жүйесіне көптеген жолдарды қосты, оның ішінде жаңа (белгісіз) 127-жол, Типтонды Бейкермен Лон Пайн және Өлім аңғары тұйықталуы арқылы байланыстырды. Өлім аңғары ұлттық ескерткіші 1933 жылдың 11 ақпанында құрылды, ал 1934 жылдың желтоқсанында автомобиль жолдары бөлімі 30,35 миль (48,84 км) жол үшін 25 000 доллар төледі, бұл жолды Ұлттық парк қызметіне берді. Штаттық автомобиль жолдары бөлімі мен Ұлттық парк қызметі көп ұзамай Лоун Пайннан (АҚШ 395-те) Таун үстірті мен Өлім аңғары арқылы Бейкерге (АҚШ 91-де) дейінгі жолды ашты. Жұмыс 1937 жылдың қазан айында аяқталды, оның ішінде Дарвинді айналып өтетін 17,5 шақырымдық Дарвин кесімі және Панаминт Спрингс батысындағы ескі ақылы жол. Ұлттық парк қызметі азаматтық қорғау корпусының жұмыс күшін пайдалана отырып, саябақ арқылы өтетін жолды 1942 жылдың тамызына дейін сақтады, ол кезде аңғардың шығысына қарай 18 км қашықтықты дауыл шайып кетті. Сол кезде жөндеу жұмыстары штатка қайта тапсырылды, ол қираған бөлігін қайта салды. Дегенмен, тас жол үздіксіз емес еді, Типтоннан (Туларе округі салған) жол Quaking Aspen-де (Кэмп Нельсонның шығысында) аяқталады, ал Өлім аңғарынан Лоун Пайнның оңтүстік-батысында аяқталады. 1923 жылы Туларе округінің кәсіпкерлері Портервиллді Лоун Пайнмен байланыстыратын жаңа транс-Сиерра тасжолын салуға күш сала бастады, бірақ жол мемлекеттік тасжол болмағандықтан, мемлекеттік көмектің болмауына байланысты кері қайтты. Бірінші бөлігі, ол салынған жалғыз жол болып шықты, 1931 жылдың шілде айының басында Куакинг Аспенге ашылды (және 1933 жылы мемлекеттік автомобиль жолы болды). 24 шақырымдық Батыс Дивайд тасжолын, Гринхорн Саммитіндегі 155-ші мемлекеттік тасжолға дейін оңтүстікке жалғасуы тиіс округтік жолды, 1962 жылдың шілдесінде Куакинг Аспеннен оңтүстікке Джонсондейлге дейін аяқтау аяқталды. 1976 жылы Джонсондейлден Шерман асуы арқылы АҚШ Орман қызметі және Туларе және Иньо округтері (соңғысы округтік жол J41) ұстаған жаңа жол аяқталды, бұл SR 190 батыс сегментіндегі көлікке АҚШ 395-ке жетуге мүмкіндік берді, бірақ ұсынылған SR 190-дан ұзағырақ жол арқылы. 1959 жылдың наурыз айында Туларе округі Оланча асуына (Одан оңтүстікке қарай орналасқан Хайви асуы мүмкін баламалы орын ретінде қарастырылды) ұсынылған тасжолдың орналасуын өзгертуге мақұлдады. Заң шығарушы орган сол жылдың соңында 127-ші маршруттың негізгі желісін сол жерге көшіріп, 395-ші АҚШ-ты Оланчадан кесіп өтті. Килерден оңтүстік-шығысқа қарай Лоун Пайнға дейінгі ескі жол тармақ ретінде қалды және SR 190 деп әлі де белгіленді. Сондай-ақ 1959 жылы Лоун Пайннан Өлім аңғарына дейінгі Бейкерге дейінгі бастапқы маршрут Калифорния автожолы мен автокөлік жолы жүйесіне қосылды, бірақ ешқандай бөліктері жаңартылмады. Типтон мен Өлім аңғарының тұйықталуы арасындағы шығыс-батыс бөлігі 1964 жылы қайта нөмірленіп, 190 мемлекеттік бағыт атауын алды, ал солтүстік-оңтүстік бөлігі 127 мемлекеттік бағыт болды, өйткені ол белгіленген еді; Лоун Пайнға дейінгі тармақ жаңа 136 мемлекеттік бағыт болды. 1970 жылдардың ортасына қарай экологиялық қозғалыстар жоспарланған байланысты тоқтатты.