Кіріспе
Хью Нельсон (25 мамыр 1830 – 3 наурыз 1893) – канадалық саяхатшы және Британдық Колумбияның төртінші лейтенант-губернаторы. Ол Ирландияның Антрим графтығындағы Ларн қаласының Магераморн ауылында, әкесінің Шор Коттедж резиденциясында Роберт Нельсон мен Фрэнсис Куинннің ұлы болып дүниеге келді. 1854 жылы Калифорнияға эмиграциялады. 1858 жылы Британдық Колумбияға келді, бірақ сол жылы келген көптеген адамдардан өзгеше, ол алтын іздеу үшін емес, оның орнына, колонияны британдық доминион ретінде құруға қатысу үшін келді. Алтын кендерінен қашықтап, серіктесі Джордж Дицпен бірге Виктория мен Нью-Вестминстер және Йель арасындағы жүк және жол тасымалы нарығында үстемдік құрған B. C. & Victoria Express компаниясын құрды. Сондай-ақ, үшінші серіктесі Сеуэлл Муди болған Moody, Dietz and Nelson ағаш өңдеу фирмасын құрды, бұл фирма қазіргі Солтүстік Ванкувердегі Модивилл ағаш тілімінің операциялық атауы болды. Жүк тасымалдау фирмасы Фрэнк Барнард ағаға ерте сатылды, оның B. C. Express компаниясы Карибу аймағына және одан жүк тасымалдау бойынша жетекші фирмаға айналды.
Hugh Nelson (25 May 1830 – 3 March 1893) was a Canadian parliamentarian and the fourth Lieutenant Governor of British Columbia. Born in his father's residence, Shore Cottage in Magheramorne, Larne, County Antrim, Ireland, the son of Robert Nelson, Esq. and Frances Quinn, he emigrated to California in 1854. He arrived in British Columbia in 1858, but unlike the horde of others who arrived in that year he had not come in pursuit of gold but to participate in the building of the colony as an English dominion. Eschewing the goldfields themselves, he founded the B. C. & Victoria Express Company, which had the dominant share of the freight and travel market between Victoria and New Westminster and Yale, with partner George Dietz, and also the lumbering firm Moody, Dietz and Nelson, the third partner of which was Sewell Moody, which was the operating name of Moodyville Sawmill Co. in what is now North Vancouver. The freighting firm was sold off early on to Frank Barnard Sr., whose B. C. Express Company then became the leading firm for shipments and travel to and from the Cariboo region
Although active in politics, he did not stand for office to the Legislative Council until 1870 (for the colonial riding of New Westminster), by which time he had become one of the principal promoters of British Columbia's merger with the Confederation of Canada. He was a member of the Yale Convention, which ushered in BC's union with Canada, and was on the committee of that body charged with seeing the agreement come into effect. He was a member of the colonial Legislative Assembly of British Columbia, and in 1871 was one of the first Members of Parliament from British Columbia to the House of Commons, representing
New Westminster District. A Liberal Conservative, he was re elected in 1872. He did not run in 1874. In 1879, he was appointed to the Senate of Canada representing the senatorial division of Barkerville, British Columbia. He withdrew from business in 1882, and in February 1887, married Emily Stanton, daughter of J. B. Stanton, Esq., of the Canadian civil service. He and resigned his senate seat in 1887, when he was appointed Lieutenant Governor of British Columbia. In 1892, he resigned as Lieutenant Governor and returned to England where he died the following March of Bright's disease.
Саясатқа белсенді қатысқанмен, 1870 жылға дейін Нью-Вестминстер округі үшін Заңнамалық кеңеске сайлауға түспеді, сол кезде ол Британдық Колумбияның Канада Конфедерациясына қосылуын ынталандырушылардың біріне айналды. Ол Британдық Колумбияның Канадамен бірігуіне бастама берген Йель конвенциясының мүшесі болды және осы органның келісімнің күшіне енуін қамтамасыз етуге жауапты комитетіне кірді. Британдық Колумбияның отарлық заң шығару жиналысының мүшесі болды және 1871 жылы Нью-Вестминстер округінен Канаданың Парламентіне сайланған алғашқы депутаттардың бірі болды. Либералды-консервативті саясаткер ретінде 1872 жылы қайта сайланды. 1874 жылы сайлауға қатыспады. 1879 жылы Британдық Колумбиядағы Баркервилл сенаторлық округын өкілдік ететін Канада Сенатына тағайындалды. 1882 жылы бизнестен шығып, 1887 жылдың ақпанында Канада мемлекеттік қызметкері Дж. Б. Стентонның қызы Эмили Стентонға үйленді. 1887 жылы Британдық Колумбияның лейтенант-губернаторы болып тағайындалғанда сенаттан кетті. 1892 жылы лейтенант-губернатор лауазымынан кетіп, Англияға оралды, ол келесі наурыз айында Брайт сырқатынан қайтыс болды.
Hugh Nelson (25 May 1830 – 3 March 1893) was a Canadian parliamentarian and the fourth Lieutenant Governor of British Columbia. Born in his father's residence, Shore Cottage in Magheramorne, Larne, County Antrim, Ireland, the son of Robert Nelson, Esq. and Frances Quinn, he emigrated to California in 1854. He arrived in British Columbia in 1858, but unlike the horde of others who arrived in that year he had not come in pursuit of gold but to participate in the building of the colony as an English dominion. Eschewing the goldfields themselves, he founded the B. C. & Victoria Express Company, which had the dominant share of the freight and travel market between Victoria and New Westminster and Yale, with partner George Dietz, and also the lumbering firm Moody, Dietz and Nelson, the third partner of which was Sewell Moody, which was the operating name of Moodyville Sawmill Co. in what is now North Vancouver. The freighting firm was sold off early on to Frank Barnard Sr., whose B. C. Express Company then became the leading firm for shipments and travel to and from the Cariboo region
Although active in politics, he did not stand for office to the Legislative Council until 1870 (for the colonial riding of New Westminster), by which time he had become one of the principal promoters of British Columbia's merger with the Confederation of Canada. He was a member of the Yale Convention, which ushered in BC's union with Canada, and was on the committee of that body charged with seeing the agreement come into effect. He was a member of the colonial Legislative Assembly of British Columbia, and in 1871 was one of the first Members of Parliament from British Columbia to the House of Commons, representing
New Westminster District. A Liberal Conservative, he was re elected in 1872. He did not run in 1874. In 1879, he was appointed to the Senate of Canada representing the senatorial division of Barkerville, British Columbia. He withdrew from business in 1882, and in February 1887, married Emily Stanton, daughter of J. B. Stanton, Esq., of the Canadian civil service. He and resigned his senate seat in 1887, when he was appointed Lieutenant Governor of British Columbia. In 1892, he resigned as Lieutenant Governor and returned to England where he died the following March of Bright's disease.
Отбасы
Хью Нельсон 17 қыркүйек 1885 жылы Исаак Брок Стентон мен оның әйелі Мария Уилсонның қызы Эмили Стентонға үйленді. Эмили Канадада туып, онда білім алған. Олар Хью Нельсонның қызмет еткен кезінде Оттавадағы Купер көшесі, 354-ші үй және Викториядағы Үкімет үйінде тұрды. Ол 1893 жылдың 3 наурызында Лондонда қайтыс болды.