Батыс Австралия саяхатшысы және білім берушісі Токиннің өмірі мен қызметі
John Tonkin
Австралиялық саяхатшы Тонкин білім берудегі жетістіктері: мектептерді біріктіру, жарақаттарды жаңарту, сабақ көлемін азайту. Аборигендерді бөліске салуға қарсы болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер
Australian politician
Тонкин білім берудегі ең үлкен жетістіктерін бір мұғалімдік мектептерді үлкен мектептерге біріктіруде, бұл ауылдық аймақтарда кең таралған; мектептердің материалдық базасын жаңартуда; сыныптардағы оқушылар санын азайтуда; және мұғалімдерді даярлау деңгейін арттыруда көрді. Ол оппозицияның аборигендер мен ақ нәсілді оқушыларды бөліп оқыту туралы ұсыныстарын қабылдамады, өйткені оқыту тәжірибесінде абориген балаларының "ақ нәсілді балалармен бірдей жақсы оқығанын, тіпті кейде олардан да жақсы оқығанын" байқағанын айтты. Сол сайлауда Тонкиннің Солтүстік-Шығыс Фримантельдегі мандаты қайта бөлу салдарынан таратылды, сондықтан ол жаңадан құрылған Мелвилл округіне ауысты. 1951 жылдың маусым айында Уайз Еңбек партиясының төрағасы қызметінен кетіп, Солтүстік территорияның әкімшісі болып тағайындалды. Одан кейін өткен дауыс беруде Хоук партия жетекшісі болып сайланды, ал Тонкин оның орынбасары болды.
Tonkin saw his greatest achievements in education being the merging of one teacher schools into larger schools, commonplace in rural areas; upgrading school facilities; reducing class sizes; and improving teacher training. He rejected calls from the opposition for the establishment of segregation between Aboriginal and white students, saying that he had observed from his teaching experience that Aboriginal children "learned just as well as the white children, and behaved just as well, in some cases even better". In that election, Tonkin's seat of North East Fremantle was abolished due to a redistribution, so he transferred to the newly created seat of Melville. Wise resigned as Labor Party leader in June 1951 to be appointed administrator of the Northern Territory. In the ensuing leadership ballot, Hawke was elected leader and Tonkin was elected as his deputy.
Хоук үкіметі (19531959)
Алты жыл оппозицияда болғаннан кейін, Лейбористер партиясы 1953 жылғы штаттық сайлауда жеңіске жетті. Лейбористер партиясының жетекшісінің орынбасары Хоук Тонкинге өзінің ведомстволарын таңдауға рұқсат берді. Ол өзін Құрылыс және Сумен жабдықтау министрі етіп тағайындады. Ол бұл лауазымдарға қызығушылық танытты, себебі олар "көп шығын көретін ведомстволар" еді, сондай-ақ бұл лауазымдар "адам ең көп нәрсеге қол жеткізе алатын ең үлкен мүмкіндік" екенін айтты. Ол Оңтүстік Перт қаласын орталық бизнес аймағымен байланыстыратын Суан өзені арқылы салынатын Нарроуз көпірі мен трассасын жоспарлауға және құрылысын бастауға қатысты. Сондай-ақ, Нарроуз көпірінен Каннинг тас жолына дейінгі Квинна тас жолының бірінші кезегі де осы кезде басталды. Нарроуз көпірі Маунтс-Бейде үлкен аумақта жерді қайта жаңартуды қажет еткендігі үшін көп дау тудырды. Тонкин автокөліктің көбеюі "табиғат жағдайларына белгілі бір деңгейде тигізуді" талап ететініне өкініш білдірді. 1959 жылдың ақпанында Тонкин көпірдің жаңа атын жариялады: "Алтын Батыс көпірі". Бұл атау Алтын қақпа көпірінің атын және танымал жергілікті сусын "Алтын Батыс" атын көшіргендігі үшін даулы болды. 1959 жылғы штаттық сайлауда Лейбористер партиясы жеңілгеннен кейін атау Нарроуз көпіріне қайта өзгертілді. Көпір 1959 жылдың қараша айында Бренд үкіметі тарапынан ашылды. Сумен жабдықтау министрі ретінде Тонкин Ұлы Оңтүстік аймағына ауқымды Ауыл шаруашылығы сумен жабдықтау схемасын кеңейтуді басқарды және Серпентин тоғанын жоспарлауды бастады. 1958 жылы ол Батыс Австралияға инвесторларды тарту үшін Еуропа мен Америка Құрама Штаттарына сауда миссиясын жетектеді. Тонкиннің потенциалды компанияларға ұсынған жеңілдіктері оппозиция тарапынан тым жомарт деп сынға алынды.
After six years in opposition, Labor won the 1953 state election. As deputy Labor leader, Hawke allowed Tonkin to choose his own portfolios. He chose to make himself the minister for works and the minister for water supplies. He was attracted to those positions as they were "big spending departments", saying that those positions were "the greatest opportunity where one can achieve most". He was involved in planning and beginning the construction of the Narrows Bridge and interchange, which crossed the Swan River to link South Perth with the central business district, and the first stage of the Kwinana Freeway from the Narrows Bridge to Canning Highway. The Narrows Bridge was controversial for requiring large amounts of land reclamation within Mounts Bay. Tonkin said that although he regretted it, the increase in car traffic required "some encroachment upon natural conditions". Tonkin announced a different name for the bridge in February 1959: the "Golden West Bridge". This name was controversial for copying the name of the Golden Gate Bridge and the name of a popular local soft drink, "Golden West". The name was reverted to the Narrows Bridge after Labor was defeated in the 1959 state election. The bridge was opened by the Brand government in November 1959. As the minister for water supplies, Tonkin managed the extension of the Comprehensive Agricultural Water Supplies Scheme to the Great Southern region and initiated planning for the Serpentine Dam. In 1958, he led a trade mission to Europe and the United States to attract investors to Western Australia. The concessions Tonkin offered to potential companies were criticised by the opposition as being too generous.
Оппозицияда (1959-1971)
Хоук пен Еңбек партиясы 1959 жылғы штаттық сайлауда Дэвид Брэнд пен Коалициядан жеңіліске ұшырады. Бірақ Хоук Еңбек партиясының басшысы қызметін сақтап қалды. Брэнд үкіметі дереу ставкалар жөніндегі Корольдік комиссияны құрды, ол көбінесе ат жарысына қатысып, кредит ставкаларына қарсы болғандықтан Тонкинге бағытталғандай болды. Дегенмен, комиссия Тонкинге қарсы ешқандай айып таққан жоқ. Еңбек партиясы 1962 жылғы штаттық сайлауда жеңіске бір орын жетпей қалды, бірақ 1965 жылғы штаттық сайлауда көптеген орындарды жоғалтты. 1966 жылдың желтоқсанында Хоук отставкаға кетті, ал Тонкин Еңбек партиясының басшысы болып сайланды, осылайша оппозиция жетекшісіне айналды. Герб Грэм жетекшінің орынбасары болып сайланды. Тонкин ұлттық деңгейде танымал болды, ол жеке мектептерге мемлекеттік көмекке қарсылығын тоқтатуды қолдаған Еңбек партиясының жақтаушысы болды. Ол федералдық Еңбек партиясының жетекшісі Гоуф Уитлэм және осы мәселені қолдаған көптеген саясаткерлерге қосылды. Тонкин Батыс Австралияда жекеменшік мектептерге, әсіресе католик мектептеріне қаржы жұмсау мемлекеттік мектептер жүйесіне түсетін қысымды азайтып, ата-аналарға мектеп таңдау мүмкіндігін ұсынатынын айтты. Тонкин 1966 жылы Квинсленд штатындағы Surfers Paradise қаласында өткен Еңбек партиясының ұлттық конференциясында сөз сөйлеп, партияны жеке мектептерге мемлекеттік көмекке қарсылығын қайта қарауға көндірді. Тонкин сондай-ақ Коалицияның үкімет ішіндегі құпиялылығын үнемі сынады. Губернатор сэр Дуглас Кендрю 1971 жылдың 3 наурызында Тонкин мен оның министрлер кабинетін қызметке бекітті. Он екі мүшеден тұратын министрлер кабинетін Еңбек партиясының мүшелері таңдады, ал Тонкин министрлік лауазымдарды бөлуге жауапты болды. Тонкиннің өзі премьер-министр, білім министрі, қоршаған ортаны қорғау министрі және мәдениет министрі болып тағайындалды, соңғысы жаңа лауазым болды. Кабинет мүшелерінің тек екеуі – Тонкин мен вице-премьер Грэм бұрынғы министрлік тәжірибесіне ие болды. 69 жасында ол қызметке кіріскен кездегі ең қарт премьер-министр болды және Батыс Австралияда туған алғашқы Еңбек партиясының премьер-министрі еді. Бір орындық көпшілік болғандықтан, спикердің дауысы шешуші болды және Еңбек партиясының мандатын жоғалтуы үкіметтің құлауына әкелуі мүмкін еді. Сондықтан үкімет палатада толық қатысуды қамтамасыз етуге мұқият болды, заң жобалары жеңіліске ұшырамауы үшін. Бұған қоса, үкімет Заң шығарушы кеңесте көпшілікке ие болмады, себебі Коалициядан 62 000 дауыс көп алғанмен, ауылдық жерлерді дұрыс есептемеу салдарынан бұл кеңесте олардың үстемдігі болмады. Бұл заң шығару процесін қиындатты, сондықтан Тонкин үкіметінің кезеңінде Заң шығарушы кеңес 21 заң жобасын мақұлдамады.
Hawke and the Labor Party lost the 1959 state election to David Brand and the Coalition. Hawke continued on as Labor leader though. The Brand government promptly established the Royal Commission on Betting, which was seen to be targeting Tonkin as he often went to the horse races and was an opponent of credit betting. Nevertheless, the commission made no findings against Tonkin. Labor came within one seat of winning the 1962 state election, but in the 1965 state election, the party lost a lot of seats. Hawke resigned in December 1966 and Tonkin was elected leader of the Labor Party, thus becoming the leader of the opposition. Herb Graham was elected deputy leader. Tonkin achieved national prominence when he emerged as a strong advocate for the Labor Party to drop its opposition to state aid for private schools, joining deputy federal Labor leader Gough Whitlam and many others who believed that the Labor Party could not be elected as long as it opposed state aid for private schools. Tonkin said that in Western Australia, funding for private schools, and particularly Catholic schools, had reduced pressure on the public school system and offered parents more choice in schools. Tonkin spoke at the Labor Party's 1966 national conference at Surfers Paradise, Queensland, and managed to convince the party to reverse its opposition to state aid for private schools. Tonkin also persistently criticised the Coalition's alleged secrecy within government. Governor Sir Douglas Kendrew swore Tonkin and his ministry in on 3 March 1971. The twelve man ministry was chosen by the Labor caucus and Tonkin had the responsibility of allocating the specific ministerial positions. Tonkin himself was sworn in as the premier, minister for education, minister for environmental protection, and minister for cultural affairs, a new position. Only two members of the ministry had previous ministerial experience: Tonkin and Deputy Premier Graham. At age 69 years, he is the oldest premier at the time of swearing to date and was the first Labor premier to be born in Western Australia. With just a one seat majority, the speaker's vote became the deciding vote and any by election in a Labor seat had the potential to cause a change in government. The government had to be careful that it had a full attendance within the house so that its bills would not be defeated. Additionally, the government did not hold a majority in the Legislative Council, despite receiving 62,000 more votes than the Coalition, due to a pro rural malapportionment. This made it difficult to pass legislation, and so over the course of the Tonkin government, 21 bills were voted down by the Legislative Council.
Бюджеттік мәселелер
Батыс Австралия үкіметінің қаржылық жағдайы Тонкиннің премьерлік кезінде нашар болды. Тонкин 1971 жылы сәуірде өткен премьерлер конференциясында федералдық қаржыландырудан 5,6 миллион доллар (қазіргі шақта шамамен <есептелген сома> миллион долларға тең) алуға қол жеткізді, бұл тапшылықты басқарылатын деңгейге жеткізуге көмектесті. Тонкин қаржыландыруды қажет ететін сайлау алдындағы уәделерін орындай алмайтынын жариялады, ал оппозиция жетекшісі Брэнд бюджеттің жағдайы нашар болғанын білгенде Тонкин мұндай кең ауқымды уәделер бермеуі керек екенін айтты. 1971 жылдың қыркүйек айында қазынашы Том Эванс ұсынған бюджет халыққа ұнамады. 1971 жылдың 30 қыркүйегінде бас прокурор және теміржол министрі Рон Бертрамның денсаулығына байланысты отставкаға кетуі Тонкиннің алғашқы кабинеттік қайта құруын қажет етті. Ол осы мүмкіндікті пайдаланып өзін қазынашы етіп тағайындады, білім беру саласын Эвансқа, ал қоршаған ортаны қорғауды Рон Дэвисқа берді, өзіне мәдениет саласын қалдырды. Қайта құру барысында Артур Бикертон тұрғын үй министрі ретінде кабинетке қосылды.
The financial state of the Government of Western Australia was poor throughout Tonkin's premiership. Tonkin managed to secure A$5.6 million (equivalent to A$5.6 in 1971 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ) in federal funding at the premier's conference in April 1971 which went some way towards getting the deficit to manageable levels. Tonkin announced that he would not be able to implement the election promises which required funding, to which Opposition Leader Brand responded by saying that Tonkin should not have made such lavish promises when it was known the budget was in bad shape. The budget handed down by Treasurer Tom Evans in September 1971 was unpopular. The resignation of Attorney General and Minister for Railways Ron Bertram on 30 September 1971 due to ill health necessitated Tonkin's first cabinet reshuffle. He took the opportunity to appoint himself treasurer and give away the portfolios of education to Evans and environmental protection to Ron Davies, leaving himself with cultural affairs. In the reshuffle, Arthur Bickerton was added to the cabinet as the minister for housing.
Аскот кезекті сайлауы
1971 жылғы 8 қазанда спикер Мерв Томс парламент еденінде құлап, кейін қайтыс болды, бұл Аскот округіне қосымша сайлау өткізуді қажет етті. Лейбористер көпшілігін жоғалтқандықтан, Коалиция жақтастары Коалиция жеңіске жетеді деп сеніп, мерзімінен бұрын сайлау шақыруды талап етті. Либерал партиясының орынбасары Чарльз Корт Тонкинге, олар бір депутаттары кем болғанда үкіметке сенімсіздік білдіру туралы ұсыныс енгізбейтінін айтты, бірақ Отандастар партиясының жетекшісі Кроуфорд Нальдер мұндай кепілдік бермеді. Сенімсіздік білдіру ұсынысынан жеңіліп қалу қаупін сезіне отырып, Тонкин губернатор Кендрюге парламентті жабылуға мәжбүр етті, яғни қосымша сайлаудан кейін ғана отырыстар өтетін болды. Сайлауда жеңіске жеткен партия үкімет құратындықтан, екі тарап та белсенді науқан жүргізді. Корт әдеттен тыс көтеріңкі көңілде болды, тіпті Белмонтта есік қағып, лейбористік депутат Дон Тейлорды таң қалдырды. Лейбористердің үміткері Мал Брайс либералдық үміткер Фред Чейниге қарсы жеңіске жетті, бірақ округтегі үлесі шамамен 10 пайызға төмендеді. Лейбористердің Брайан Беркі бұрынғыда қауіпсіз саналған округте 30 дауыс айырмасымен қосымша сайлауда жеңіске жетті. Whitlam үкіметінің министрі Фред Дейлидің Форрест Плейсте жасаған қауқырт сөздері фермерлерді ашуландырып, Whitlam-ға заттар лақтыруға себеп болды. Whitlam үкіметінің тағы бір даулы шешімі – көпшілік үлесі шетелдік компанияларға тиесілілігі және экологиялық алаңдаушылықтарға байланысты Бунбери маңындағы алюминий зауыты үшін Alwest бірлескен кәсіпорнын тоқтату болды. Сайлау нәтижесінде лейбористер 0,81 пайыз дауыс жоғалтты. Ең үлкен өзгерістер ауылдық аймақтарда болды, нәтижесінде Коалиция Албани, Мерредин-Йилгарн, Пилбара және Тудиай округтерін жеңіп алды, бұл Коалицияға сайлауда жеңіске жетуге жеткілікті болды. Тонкиннің орнын 1974 жылғы 8 сәуірде премьер-министр болып Чарльз Корт басты. Көптеген адамдар лейбористердің жеңілісіне Whitlam үкіметін кінәлады. Корт: «Джон Тонкин Канберрада досын табудың орнына, Австралияны аударып тастауға тырысқан адаммен кездесті», – деді. Тонкиннің әйелі Джоан Whitlam-ның Батыс Австралиядағы лейбористерге зиян келтіргеніне келісті. Ал вице-премьер Дон Тейлор Корттың либералдарды «жақсы басшылықпен» жеңіске жеткізгенін және Whitlam-ның үлкен рөл атқармағанын айтты.
On 8 October 1971, Speaker Merv Toms collapsed on the floor of parliament and later died, necessitating a by election in the seat of Ascot. Labor had lost its majority and Coalition supporters called for a snap election, believing that the Coalition would win. Deputy Liberal leader Charles Court told Tonkin that he would not bring a motion of no confidence against the government while they were down one member, but Country Party leader Crawford Nalder gave no such guarantee. Deciding that he should not risk being defeated in a motion of no confidence, Tonkin had Governor Kendrew prorogue parliament, which meant there would be no sittings until after the by election. As the party that won would be the government after the election, both sides campaigned hard. Court was unusually exuberant, even going doorknocking in Belmont, much to the surprise of Labor MP Don Taylor. The Labor candidate Mal Bryce ended up winning the by election against Liberal candidate Fred Chaney, albeit with a reduction in the seat's margin by around 10 per cent. Labor's Brian Burke won the resulting by election by just 30 votes in what was previously a safe seat. Inflammatory comments by Whitlam government minister Fred Daly at Forrest Place enraged the farmers and led to objects being thrown at Whitlam. Another unpopular action by the Whitlam government was the blocking of an Alwest joint venture for an aluminium refinery near Bunbury due to its majority foreign ownership and environmental concerns. The election resulted in a swing against Labor of 0.81 per cent. The largest swings were in rural areas, and this led to the Coalition winning the seats of Albany, Merredin Yilgarn, Pilbara, and Toodyay, enough for the Coalition to win the election. Tonkin was succeeded as premier by Charles Court on 8 April 1974. Many people laid the blame for Labor's defeat on the Whitlam government. Court said that "John Tonkin, instead of finding himself with a friend in Canberra, found himself with a person who was trying to tip Australia upside down". Tonkin's wife Joan agreed that Whitlam damaged Labor in Western Australia. On the other hand, Deputy Premier Don Taylor said that Court had led the Liberals to victory by "good generalship" and that Whitlam had not been a big factor.
Кейінгі өмірі
Тонкин оппозиция басшысы ретінде қызметін жалғастырды, Батыс Австралиядағы алғашқы ресми көлеңкелік министрлікті басқарды. Ол 1976 жылдың 15 сәуірінде басшылық лауазымынан қанағаттанды және 1977 жылғы штаттық сайлауда өзінің мандатын қайта жаңартудан бас тартты. Мельвилл округінде оның орнын Барри Ходж, ал Еңбек партиясының басшысы ретінде Колин Джеймисон басты. Тонкин парламентте 43 жыл, 10 ай және 11 күн қызмет етті, бұл оны 2021 жылға дейін Батыс Австралия Парламентінің ең ұзақ қызмет еткен депутаты етті. Сол жылы Тонкинге Шығыс Фримантл қаласының құрметті азаматы атағы берілді. Зейнетке шыққаннан кейін ол Шығыс Фримантлде, содан кейін Оңтүстік Пертте тұрды. 1995 жылдың 20 қазанында Оңтүстік Перттегі Конкорд зейнеткерлер үйінде дүние салды. Бес күннен кейін Уэсли шіркеуінде мемлекеттік азалау рәсімі өтті, ал оның денесі Фримантл зиратында өртеліп, күлі шашылды.
Tonkin continued on as opposition leader, heading the Tonkin shadow ministry, the first formal shadow ministry in Western Australia. He resigned as leader on 15 April 1976 and chose not to recontest his seat at the 1977 state election. He was succeeded in the seat of Melville by Barry Hodge and as the leader of the Labor Party by Colin Jamieson. Tonkin had served in parliament for 43 years, ten months and eleven days, making him the longest serving member of the Parliament of Western Australia as of 2021. In the same year, Tonkin was made a freeman of the Town of East Fremantle. In his retirement, he lived in East Fremantle and later South Perth. He died at Concorde Nursing Home in South Perth on 20 October 1995. A state funeral service was held at Wesley Church five days later and he was cremated at Fremantle Cemetery.
Мұра
1985 жылы Бичборо-Госнелл тас жолы төртінші кезеңі ашылғаннан кейін Тонкин тас жолы деп аталды, ол Кловердейлдегі Харди жолын Редклифтегі Ұлы шығыс тас жолымен байланыстырды. Тонкин 1985 жылғы 1 мамырда аталған кезеңнің ашылу салтанатында таспаны кесті. 1985 жылы Батыс Австралия Су басқармасының (кейін Су корпорациясы) Лидервиллдегі бас кеңсесі Джон Тонкин су орталығы деп аталды. Шығыс Фримантлдегі саябақ Джон Тонкин қорығы деп аталды. Тонкин 1939 жылдан 1989 жылға дейін тұрған Шығыс Фримантлдегі үйі, Престон Пойнт жолындағы Калифорния бунгалосы 2003 жылы Мемлекеттік мұра орындары тізіміне енгізу үшін қарастырылды, бірақ мұра министрі Том Стивенс үйді тізімге қоспауды бұйырды. Алайда, 2004 жылдың тамызында Қалалық жоспарлау апелляциялық трибуналы бұл шешімді жоққа шығарды. Жергілікті мұраны қорғау белсенділері мен Батыс Австралияның Ұлттық қоры үйді мұра ретінде тіркеуді талап етті. Үй 2007 жылы бұзылды. 2011 жылдың қыркүйегінде Мандурадағы Мандура орта мектебі мен Мандура аға колледжінің бірігуінен құрылған жаңа мектепке Джон Тонкин колледжі деген ат берілді. Тонкиннің отбасы мүшелері, оның ішінде жесірі Джоан, 2011 жылғы 16 қарашада өткен ресми ат беру рәсіміне қатысты. Мектеп 2012 оқу жылының басында есігін ашты.
In 1985, the Beechboro–Gosnells Highway was renamed Tonkin Highway upon the opening of stage four, which linked Hardey Road in Cloverdale to Great Eastern Highway in Redcliffe. Tonkin cut the ribbon at that stage's opening ceremony on 1 May 1985. The headquarters of the Water Authority of Western Australia (later Water Corporation) in Leederville was named the John Tonkin Water Centre in 1985. A park in East Fremantle is named John Tonkin Reserve. The East Fremantle house which Tonkin lived in from 1939 to 1989, a California bungalow on Preston Point Road, was assessed for placement on the State Register of Heritage Places in 2003, but the minister for heritage, Tom Stephens, directed that the house not be added to the register, but the Town Planning Appeal Tribunal overturned the decision in August 2004. Local heritage activists and the National Trust of Western Australia called for the house to be heritage listed. The house was eventually demolished in 2007. In September 2011, it was announced that the new school in Mandurah formed by the merger of Mandurah High School and Mandurah Senior College would be named John Tonkin College. Members of Tonkin's family, including his widow Joan, attended the official naming ceremony on 16 November 2011. The school opened at the start of the 2012 school year.