Неміс опера әншісі Элизабет Шуманның өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Неміс сопраносы Элизабет Шуманн (13 маусым 1888 – 23 сәуір 1952) – опера, оперетта, оратория және Lied жанрында орындаған неміс лирикалық сопраносы. Ол көптеген жазбаларды мұра етіп қалдырды.

Мансап

Мерзебургте туған Шуманн Берлин мен Дрезденде әншілік мансабы үшін оқыды. 1909 жылы Гамбургте сахнаға тұңғыш рет шықты. Оның мансабының бастапқы кезеңі жеңіл субретта рөлдерімен басталды, кейіннен көбінесе лирикалық рөлдерге, сондай-ақ кейбір колоратуралық және тіпті бірнеше драмалық рөлдерге дейін кеңейді. Ол 1919 жылға дейін Гамбург мемлекеттік операсында қызмет етті, сонымен қатар 1914/1915 маусымында Нью-Йорктегі Метрополитен операсында ән орындады. 1919 жылдан 1938 жылға дейін Вена мемлекеттік операсының жұлдызы болды. Оның ең танымал рөлі – Рихард Штраустың «Розенкавалер» операсындағы Софи, бірақ ол Моцарттың шығармаларында да өте жақсы болды, «Сықырлы флейта» операсындағы Памина, «Дон Жуан» операсындағы Зерлина, «Сераилден құтылу» операсындағы Блондинка және «Фигароның некесі» операсындағы Сусанна рөлдерін орындады. Операдағы сәнді мансабына қарамастан, ол Lied жанрында да шебер болды. Лотте Леманн, оның басты бәсекелесі, оның неміс Lied өнерінің ең таза стилін бейнелейтінін айтып, оған құрмет көрсетті. Оның дауысы аса қуатты болмаса да, өте жақсы өңделгендігі, көптеген әншілер зейнеткерлікке шыққаннан кейін де концерт беруге мүмкіндік берді. Бұл оның Шуберттің «Du bist die Ruh» шығармасын орындауында ерекше көзге түседі, ол көптеген әншілерге қарағанда дауыстың тұрақтылығы мен тазалығын талап етеді. Осы техника оған «Розенкавалер» сияқты драмалық опералық рөлдерде де көмектесті. Оның вибратоны ешқашан дөрекі болмады, дауысқа көлем мен дыбыс берді. Дирижер Карл Альвин 1920 жылдан 1938 жылға дейін оның екінші күйеуі болды. 1938 жылы ол Нью-Йоркке эмиграциялады, онда 1952 жылдың 23 сәуірінде 64 жасында қайтыс болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол концерттер берді, бірақ негізінен жеке және Филадельфиядағы Кертис музыка институтында ән оқытты. Оның Кертистегі шәкірттерінің бірі – сопрано Флоренс Кирк. Соғыстан кейін ол Еуропада көптеген концерттер берді, әсіресе Англияда сәтті оралды. Ол өміршеңдігімен, әдемілігімен және сәнімен танымал, көпке ұнайтын суретші болды. Ол Рихард Штраус, Отто Клемперер, Лотте Леманн, Бруно Вальтер, Вильгельм Фуртвенглер және 20 ғасырдың бірінші жартысындағы басқа да көрнекті музыканттармен тығыз байланыста болды.

Born in Merseburg, Schumann trained for a singing career in Berlin and Dresden. She made her stage debut in Hamburg in 1909. Her initial career started in the lighter soubrette roles that expanded into mostly lyrical roles, some coloratura roles, and even a few dramatic roles. She remained at the Hamburg State Opera until 1919, also singing during the 1914/1915 season at the Metropolitan Opera, New York. From 1919 until 1938, she was a star of the Vienna State Opera. Her most famous role was that of Sophie in Richard Strauss's Der Rosenkavalier, but she also excelled in Mozart, taking the roles of Pamina in The Magic Flute, Zerlina in Don Giovanni, Blonde in Die Entführung aus dem Serail and Susanna in The Marriage of Figaro. Despite her glittering operatic career, she excelled in lieder. Lotte Lehmann, in many ways her rival, paid her the tribute of saying that she represented perhaps the purest singing style of German lieder. The production of her voice, which was not particularly powerful, was so good; and enabled her to continue giving recitals long after many singers retire. This is most evident in her rendering of Schubert's "Du bist die Ruh" which requires a steadiness and purity of tone beyond most singers. This technique sustained her in dramatic operatic roles like Der Rosenkavalier. Her careful use of vibrato, never coarse, gave volume and sonority. The conductor Karl Alwin was her second husband from 1920 until 1938. In 1938, she emigrated to New York City where she lived until her death on 23 April 1952, aged 64. During World War II she gave recitals but mainly taught singing, privately and at the Curtis Institute of Music in Philadelphia. One of her pupils at Curtis was soprano Florence Kirk. After the war she gave many recitals in Europe, making a particularly successful comeback in England. She was a much loved artist, admired for her vivacity, elegance, and beauty. She was closely connected with Richard Strauss, Otto Klemperer, Lotte Lehmann, Bruno Walter, Wilhelm Furtwängler, and other leading musicians of the first half of the 20th century.

Өлім

Элизабет Шуман Нью-Йорк қаласында, Нью-Йорк штатында қайтыс болды. Ол Англияның Руислип қаласындағы Сент-Мартин шіркеуіне жерленген. Оның ұлы да сол жерге көмілген.

Құрметтер

Вена мемлекеттік операсының құрметті мүшесі және Вена филармониясының алғашқы әйел құрметті мүшесі.