Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық мадам және автор (1900–1962)
American madam and author (1900–1962)
Перл "Полли" Адлер (16 сәуір 1900 – 9 маусым 1962) – американдық мадам және автор, ең белгілі туындысы – "Үй – үй емес" (A House Is Not a Home) атты кітабы, ол авторы қайтыс болғаннан кейін сол атпен фильмге бейімделді. 2021 жылы Пулитцер сыйлығының иегері, тарихшы Дебби Апплегейт Адлердің өмірі мен дәуірі туралы "Мадам: Полли Адлердің, джаз дәуірінің символының өмірбаяны" атты толыққанды еңбегін жариялады.
Pearl "Polly" Adler (April 16, 1900 – June 9, 1962) was an American madam and author, best known for her work A House Is Not a Home, which was posthumously adapted into a film of the same name. In 2021, Pulitzer Prize–winning historian Debby Applegate published a comprehensive account of Adler's life and times entitled Madam: The Biography of Polly Adler, Icon of the Jazz Age with Doubleday.
Ерте өмір
Ресейлік еврей тегінен шыққан Перл Адлер, Гертруда Коваль мен тігінші Моррис Адлердің тоғыз баласының үлкені болды. Ол Еуропа бойынша сапарлап жүрген кезде ауыл раввинінен білім алды. Отбасы Польша шекарасына жақын, Ресей империясының (кейіннен Батыс Белоруссия) Янов қаласында тұрды. Погромдардың саны артып келе жатқанда, ата-анасы оны 13 жасында Америкаға туысымен бірге жіберді. Сапардың ортасында туысы алғашқы мүмдікке қол жеткізіп, кері қайтуға шешім қабылдады, нәтижесінде Адлер өзіне өзі қалды. Бірінші дүниежүзілік соғыс отбасының қалған бөлігінің соғыс аяқталғаннан кейін ғана Америкаға көшіп келуін кешіктірді. Соғыс оның әкесі жіберген ай сайынғы жәрдемақыны алуына да кедері келтірді. Ол Массачусетс штатының Спрингфилд қаласындағы туыстарымен бірге тұрып, үйді тазалап, мектепке барып, 14 жасында жергілікті қағаз фабрикасында жұмыс істеді. Келесі жылы ол Бруклинге көшіп, туыстарымен бірге тұрды. Туыстарынан шеттетілген ол Манхэттенге көшіп, фабрикада жұмыс істеді. 19 жасында ол Манхэттендегі театр өнерінің мамандарымен араласа бастады және Нью-Йорк қаласындағы Риверсайд драйвтегі актриса мен шоу-қызбен бірге пәтерде тұрды. Бұл көше қаланың идиш тілінде "Allrightniks Row" деп аталды, яғни оның тұрғындары "өмірге жете алған" дегенді білдіреді. Оның борделінің тұрақты клиенттерінің арасында Питер Арно, Гарольд Росс, Дези Арназ, Джордж С. Кауфман (ол есепшоты болды және әр айдың соңында көрсетілген қызметтер үшін төлейтін), Роберт Бенчли болды.
Of Russian Jewish origin, Pearl Adler was the eldest of nine children of Gertrude Koval and Morris Adler, a tailor who travelled throughout Europe on business. Her early education was from the village rabbi. The family lived at Yanow, a city of Imperial Russia, (later in western Belarus) near the Polish border, when, with the number of pogroms increasing, her parents sent her, at age 13, to accompany a cousin to America. Halfway through the journey, her cousin decided to turn back at the first opportunity, ultimately leaving Adler on her own. World War I delayed the rest of her family from immigrating to America until after the end of the war. The war also prevented her from receiving the monthly allowance sent by her father. She lived for a time with family friends in Springfield, Massachusetts, where she cleaned house and attended school and, at age 14, began working in the local paper mill; the following year she moved to Brooklyn, living for a time with cousins. Ostracized by her cousins, she moved to Manhattan and continued working in a factory. At 19, she began to enjoy the company of theater people in Manhattan, and became an apartment mate of an actress and showgirl on Riverside Drive in New York City. The street was known in the city's Yiddish slang as "Allrightnik’s Row", suggesting that its residents had "made it". Her brothel's patrons included Peter Arno, Harold Ross, Desi Arnaz, George S. Kaufman, who had an account and would pay for the services rendered at the end of each month, Robert Benchley,
Адлер – зерек бизнесмен, маркетингке бейім болған. Ол жариялылыққа қол жеткізу өзіне тиімді екенін түсінді және сәнді киім киіп, түнгі клубтарда жарқырап көзге түсіп, әдемі қызметкерлеріне назар аудару арқылы газеттерде жарияланым жасады. Өзінің бизнесін ашық ұстау үшін ол қалалық және құқық қорғау органдарына үлкен пара берді. 1962 жылы ол Лос-Анджелесте өкпе рагынан қайтыс болды. "Үй – үй емес" атты туындысы екі жылдан кейін, Адлер рөлінде Шелли Винтерспен фильмге түсірілді.
Adler was a shrewd businesswoman with a mind for marketing. She determined that gaining publicity would be to her advantage, and she cultivated newspaper coverage by dressing flamboyantly, making grand appearances at nightclubs and drawing attention to her beautiful employees. She also made large bribes to city and law enforcement officials to keep her business open. She died of lung cancer in Los Angeles in 1962. A House Is Not a Home was made into a movie two years later, starring Shelley Winters as Adler.
1943 жылдың қаңтары
Полли Адлер кеше Белвью ауруханасының түрме бөлімшесіне түскені белгілі болды, ол он жетінші рет сот отырысын күтуде, себебі оған жезөкшелік үйін ұстағандығы айып тағылған. "—
"Polly Adler is in the prison ward of Bellevue Hospital, it became known yesterday, awaiting a hearing for the seventeenth time for maintaining a house of prostitution. "—
Пэрл Дэвис, Полли Адлер ретінде танымал, оған қарсы жезөкшелік үйін ұстап тұру және ұстап тұру туралы айыпты сот төрешісі Томас Х. Каллен әйелдер сотында полиция қылдырық істі дәлелдей алмағандықтан жоққа шығарды. "—
"A charge of keeping and maintaining a house for prostitution against Pearl Davis, better known as Polly Adler, was dismissed by Magistrate Thomas H. Cullen in Woman's Court yesterday after the court ruled that police had failed to establish a case. "—
Теледидар және кино бейнелеулері
Шелли Винтерс Адлердің кітабының 1964 жылғы фильмдегі нұсқасында Адлер рөлін сомдады. "M*A*S*H" телесериалының "Бюллетень тақтасы" атты эпизодында "Бірінші жылдық Полли Адлердің туған күніне арналған далалық ас және барбекю" деп аталатын кеш/пикник өтеді, түскен барлық қаржы Тереза әпкенің жетімдер үйіне жұмсалады. Пикник сахнасы офицерлер мен қатардағы әскерлердің тартысқа түсуімен аяқталады. "Қайырлы сау бол, жаман әлем" эпизодында полковник Поттер: "Корпус кезекшімнің кеңсесі неге Полли Адлердің тұрғын бөлмесі сияқты көрінеді?" деп сұрайды, содан кейін Клингер үйден келген заттармен кеңсеге жаңа безендіру жасайды.
Shelley Winters portrayed Adler in the 1964 film version of Adler's book. The television show M*A*S*H episode "Bulletin Board" features a party/picnic called the "First Annual Polly Adler Birthday Cook out Picnic and Bar B Que", with all proceeds going to Sr. Teresa's Orphanage. The picnic scene climaxes with a tug of war between the officers and enlisted men. In the episode "Goodbye, Cruel World", Colonel Potter asks "Why does my company clerk's office look like Polly Adler's parlor?" after Corporal Klinger does some redecorating with items sent from home.
Өлім
Адлер Лос-Анджелестегі Ливан кісілік ауруханасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол Лос-Анджелестегі Синай мемориалдық саябағындағы Маймонид бөліміне жерленген. 62 жасында ол анасы мен 6 бауырын, сондай-ақ оның кітабының аяқталмаған жалғасы туралы әңгімелерді қалдырып кетті.
Adler died of cancer in Cedars of Lebanon Hospital in Los Angeles, California. She is buried in the Maimonides section of Mt. Sinai Memorial Park in Los Angeles. At 62 years old, she left her mother and 6 brothers behind, as well as rumors of an unfinished sequel to her book.
Аудармалар
Полли Адлер: П. ханым және оның қыздары, Лихтенберг Verlag, Мюнхен, 1965
Polly Adler: Madam P. und ihre Mädchen, Lichtenberg Verlag, München, 1965