Кіріспе

Британдық табиғат зерттеушісі және автор.

Челси политехникасы (зоология). Оның ағасы Виктор Ротшильд, 3-ші Ротшильд бароны, ал әпкелерінің бірі (Кэтлин Энни) Панноника Ротшильд (Баронесса Ника де Коенигсвартер) кейін бибоп джазына құмар болып, Телониус Монк пен Чарли Паркерге демеушілік көрсетті. Оның әкесі 500-ге жуық жаңа биттер түрін сипаттаған, ал оның әкесінің інісі Лайонель Уолтер Ротшильд Трингте жеке табиғат тарихы мұражайын салған. Төрт жасында ол көбелектер мен гусеницаларды жинап, үйретілген бөденені төсегіне алып жатқан. 1914 жылы Мириамның алтыншы туған күні қарсаңында, Ротшильдтер Австро-Мажарстанда демалып жатқанда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталды. Олар батысқа қарайғы алғашқы пойызбен үйлеріне асықты, бірақ төлей алмағандықтан, венгр жолаушысынан ақша қарызға алды, ол: «Бұл менің өмірімдегі ең мақтанды сәт. Ротшильдке ақша қарыз беруге болатынын есімде жоқ!» деді. Әкесі 15 жасында өз-өзіне қол жұмсағаннан кейін, ол әкесінің інісімен жақын болды. Ол 17 жасқа дейін үйде оқыды, содан кейін мектепке баруды талап етті. Ол Челси ғылым және технология колледжінде зоология бойынша кешкі сабақтарға, ал күндіз Лондонның Бедфорд колледжінде әдебиет сабақтарына қатысты.

Жеке өмір

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ротшильд Алан Тьюрингпен бірге кодтарды бұзу жұмысына Блетчли Паркте қабылданып, британ үкіметі оның еңбегі үшін Қорғаныс медалімен марапаттады. Сонымен қатар, ол Ұлыбритания үкіметін нацистік Германиядан еврейлерді көбірек қашқын ретінде қабылдауға ықпал етті. Ол 49 еврей баласына баспана ұйымдастырды, олардың кейбіреулері Аштон-Волдтағы үйінде тұрды. Олардың алты баласы болды: төрт биологиялық – Мэри Россиска (1945–2010), Чарльз Дэниел (1948 ж.т.), Шарлотта Тереза (1951 ж.т.) және Йоханна Мириам (1951 ж.т.); және екі асырап алынған. 1957 жылы олардың некесі ажырасты, бірақ бұрынғы жұбайлар жақсы қарым-қатынаста болды. Ротшильд көптеген әлеуметтік мәселелерді қолдады, соның ішінде жануарлардың әл-ауқатын қорғауды. Чарльз Ротшильд құрған блохалар жинағы қазір Табиғи тарих мұражайының коллекциясының бөлігі болып табылады, ал оның алты томдық каталогы (G. H. E. Hopkinsпен бірлесіп және Артур Смит салған суреттерімен) аяқталуына отыз жыл кетті. Бұл жұмыс бастапқыда 1930 жылдары көкжауық індеті кезінде Ротшильд жасаған байқауларынан туды, бірақ шамамен 60 жыл өткен соң ғана басталды. Ротшильд осы тақырыпта қолжазба дайындады, ал нәтижелері оның қайтысынан кейін 12 жыл өткен соң жарияланды. Ротшильд 1960 жылдары Оксфорд генетика мектебінің мүшесі болды, онда ол экологиялық генетик Э. Б. Фордпен танысты. Ротшильд әкесі (Ротшильдтің қоры – уақыт пен нәзік табиғат) және оның ағасы (Құрметті Лорд Ротшильд) туралы кітаптар жазды. Ол энтомология, зоология және басқа да салалар бойынша 350-ге жуық мақала жазды. Мансабының кейінгі кезеңінде Ротшильд шабындықты қалпына келтіруге қызығушылық танытты. Ортағасырлық шабындықты қайта жасауға 1000 жыл қажет деген пікірге жауап ретінде ол: «Мен он жылдың ішінде өте жақсы еліктеуге болады, маған он бес жыл керек болды», – деді. Ол Аштон-Волд имениесінде бірнеше тұқымдық қоспаларды жасады, олардың ішінде «Фермердің қарғысы» деп атаған қоспасы да болды. Тағы бір тұқымдық қоспаны Уэльс принці Чарльз өзінің Хайгроув елімінде қолданды. Ол 1984–1985 жылдары Оксфордта Романс лекциясын оқыды. Ротшильд 1985 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және 2000 жылы Британ империясының Дама командирі атағын алды. Британдық арт-терапияның негізін қалаушы Эдвард Адамсон және оның серіктесі, әріптесі Джон Тимлин Аштон-Волдқа жиі келіп тұратын. 1983 және 1997 жылдар аралығында Адамсонның ауруханадағы прогрессивті өнер студияларында Адамсонның ынталандыруымен құрылған, психикалық аурулары бар адамдардың 6000 сурет, салынған картина, мүсін және керамикалық бұйымдарынан тұратын әсерлі Адамсон коллекциясы Аштондағы ортағасырлық амбарда орналастырылып, көпшілыққа көрсетілді. Ротшильд Адамсон коллекциясы қорының сенімдісі және кейіннен демеушісі болды. Адамсон коллекциясының көп бөлігі қазір Велком кітапханасына көшірілді. Адамсонның барлық қағаздары, хат-хабарлары, фотосуреттері және басқа материалдары қазір Велком кітапханасындағы «Эдвард Адамсон мұрағаты» ретінде жинақталуда.