Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Польшаның қараша көтерілісі шайқасы
Battle of the Polish November Uprising
Игание шайқасы 1831 жылдың 10 сәуірінде Ресей және Польша әскерлері арасында болды. Бұл қараша көтерілісінің соңғы маңызды шайқастарының бірі және поляктардың соңғы маңызды шабуылы еді.
The Battle of Iganie was fought on 10 April 1831 between Russian and Polish forces. It was one of the last major battles of the November Uprising and the last major offensive for the Poles.
Өмірбаян
25 ақпандағы Грохов шайқасынан кейін генерал Ханс Карл фон Дибичтің Прага арқылы ресейлік әскерін жылжытуы болмады, ол қаланың оңтүстігінен Висла өзенін кесіп, оны "құрлықтан" басып алуға тырысты. 4000-ға жуық сарбаз (мылтық және қылышпен қаруланған) және 16 зеңбірекпен қаруланған поляктар ресейлік оқ-дәрі қоймасы болған Сидльце қаласына қарқынды жылдамдықпен бет алды. 1831 жылдың 10 сәуірінде поляктар генерал Григорий Розеннің әскерлерімен Сидльцеден батысқа қарай бірнеше шақырым жердегі Игание ауылының жанындағы Мучавка өзені бойында кездесті.
Following the battle of Grochów of 25 February, the Russian advance under General Hans Karl von Diebitsch through Praga did not occur, and he decided to cross Vistula river south of the city trying to take it "from land". The Poles, numbering some 4,000 men (both bayonets and sabres) and 16 cannons advanced rapidly towards the town of Siedlce, a major Russian munitions depot. On 10 April 1831 the Poles encountered forces of Gen. Grigorij Rosen in the village of Iganie, several miles west of Siedlce, at the Muchawka river.
Сипаттама
Праджинский, қалған поляк күштері жақын арада келеді деп сеніп, тек авангардымен ресейліктерге шабуыл жасауға шешім қабылдады. Генерал Йозеф Бемнің басшылығындағы атты артиллерия бөлімдері өздерінің жылдамдығын пайдаланып, орыс жаяу әскері қорғаған Игание ауылын сәтті атқылады. Бұл Праджинский жетекшілігіндегі поляк жаяу әскеріне ауылды қайтарып алуға мүмкіндік берді. Бастапқы тосыннан кейін генерал Гейсмардың басшылығымен ресейлік әскерлер өзен арғы жағына қайта жиналып, поляктарға қарағанда әлдеқайда көп артиллериясымен оқ атуды бастады. Поляктардың аздығын байқаған орыс қолбасшысы артиллериялық шабуылды тоқтатып, жаяу әскерге өзен арғы жағындағы поляк бекіністеріне шабуыл жасауға бұйрық берді. Бірақ ресейліктер шайқасқа кіргеннен кейін көп ұзамай, Праджинскийдің жаяу әскері мен генерал Людвик Кичкидің кавалериясының біріккен күштері ресейліктерді арттан кесіп, өзен үстіндегі жалғыз көпірді басып алды. Ресейдің оттық күші басым болғандықтан, жетістік ұзаққа соқпады, бірақ поляктар Розеннің бақылау корпусына ауыр шығын келтірді. Дибичпен кездесуден ортасы шайқас кезінде оралған Розен Гейсмарға әскерге басшылық етуді жалғастыруды бұйырды.
Prądzyński, believing the remainder of the Polish forces would arrive shortly, decided to assault the Russians with his avant garde only. The mounted artillery units under Gen. Józef Bem took advantage of its mobility and successfully shelled the village of Iganie defended by Russian infantry. This allowed for the Polish infantry led by Prądzyński himself to recapture the village. After the initial surprise, the Russian forces under General Geismar managed to regroup across the river and started shelling the Poles with their artillery, much superior in numbers. Seeing the numerical inferiority of the Poles, the Russian commander ordered the artillery barrage to stop and the infantry to charge the Polish positions from across the river. However, shortly after the Russians entered the combat, the combined forces of Prądzyński's infantry and Gen. Ludwik Kicki's cavalry managed to cut the Russians from their rear and seize the sole bridge above the river. Due to Russia superiority in fire power the success was short living, although Poles managed to inflict heavy casualty on Rosen's Observational Corps. Rosen, who arrived back from his meeting with Diebitsch in the middle of the battle, ordered Geismar to continue with commanding the troops.
Салдары
Сол күні шайқас алаңына келген поляк бас қолбасшысы, генерал Ян Скриньецкий, орыс әскерлеріне тағы бір шабуыл жасау туралы ұсынысқа қарсылық танытты. Осылайша, поляктар Дембе-Вельки шайқасынан кейін екінші рет Дибичтің негізгі жабдықтау жолдарын қиып тастау – басты мақсатына жете алмады, және осы себепті поляктардың күш-жігері толыққанды нәтиже бермеді.
The Polish commander in chief General Jan Skrzynecki who arrived at the battlefield later that day opposed the idea of another push on Russian forces, thus Poles for the second time after the Battle of Dębe Wielkie did not achieve their main objective — to cut Diebitsch's main supply lines, and because of that the Polish effort was somewhat useless.