Кіріспе

Маннозидоз – манозидаза ферментінің жетіспеушілігінен туындайтын ауру. Оның екі түрі бар: альфа-маннозидоз және бета-маннозидоз. Екі дертім де лизосомамен байланысты және ұқсас белгілермен көрінеді; біріншісі лизосомалық α-манозидазаның бұзылуынан, ал екіншісі лизосомалық β-манозидазаның бұзылуынан пайда болады. Екі жағдайда да бұл бұзылу нәтижесінде маннозаға бай олигосахаридтер жүйке тінінде және орган тінінде жинақталады. Альфа және бета-маннозидоздың екеуі де аутосомалық рецессивті генетикалық мутациялар салдарынан туындайтыны мәлім.

Альфа-маннозидоз

Альфа-манозидоз – есту қабілетінің жоғалтылуына, интеллектуалдық кемістікке, бет және қаңқа аномалияларына, сондай-ақ иммунологиялық жетіспеушілікке алып келетін тұқым қуалайтын лизосомалық сақталу ауруы. Басты ерекшеліктері – қаңқа аномалиялары, есту қабілетінің нашарлауы, ақыл-ой функциялары мен сөйлеудің біртіндеп төмендеуі және психоз ұстамаларының жиі кездесуі. Иммундық жетіспеушілік қайталанатын инфекциялармен көрінеді, әсіресе өмірдің алғашқы он жылында. Альфа-манозидоздың себебі – 19-шы хромосомада (19 p13.2 q12) орналасқан MAN2B1 генінің аутосомдық рецессивті мутациялары. Диагнозды лейкоциттер немесе басқа ядролы жасушалардағы қышқыл альфа-маннозидаза активтілігін анықтау арқылы қоюға болады, одан кейін генетикалық тестілеумен расталады.

Бета-маннозидоз

Бета-манозидоз – гликопротеиндердің ыдырауына қатысатын бета-манозидаза ферментінің жетіспеушілігінен туындайтын өте сирек кездесетін метаболикалық сақтау ауруы. Клиникалық көрінісі жеңіл түрден ауыр түрге дейін ауытқуы мүмкін және есту қабілетінің төмендеуі, ақыл-ой кемістігі, жоғары белсенділік, мінез-құлық проблемалары, сондай-ақ тыныс жолдары мен теріде қайталама инфекциялар сияқты белгілерді қамтиды.