Америкалық фермер еңбекшісі Балдемар Веласкес туралы

Кіріспе

Балдемар Веласкес (15 ақпан 1947 жылы туған) – американдық еңбек одағы белсендісі. Ол АФЛ-КОФ-тың Шаруа еңбегін ұйымдастыру комитетін (Farm Labor Organizing Committee) бірге құрды және оның президенті болып табылады. 1989 жылы ол «МакАртур стипендиясы» (немесе «Дарын» гранты) иегері атанды, ал 1994 жылы Мексика мемлекетінің шетел азаматына берілетін ең жоғары наградасы – Ацтектердің бүркіт орденімен марапатталды.

Ерте өмір және білім

Веласкес 1947 жылы ақпанда Техас штатының Фарр қаласында дүниеге келген. Ол Кресенсио мен Висента Кастильо Веласкестің тоғыз баласының үшіншісі болды. Балдемардың әкесі Техас штатының Дрисколл қаласында мексикалық-американдық отбасында туған. Олар басқа көшіп келген жұмысшылармен бірге ақ төсекпен жабылған пикап көлігінде отырып, ыстық күлдің үстінде жиналатын, жылыну үшін жамылғыға оранып жатты. Бір жылы жұмыс беруші әкесінің жалақысын жартылай ғана төлегенде, отбасының жағдайы одан да нашарлап кетті. Веласкес өзінің алғашқы ереуілін 12 жасында ұйымдастырды, ол жазғы жұмыста жинаған жұмыскерлерге жақсы жалақы алуға көмектесті. Ол сегізінші сыныпта оқуда өте жақсы нәтижелер көрсетті. Pandora Gilboa орта мектебінде бейсбол, баскетбол, футбол және жеңіл атлетикамен айналысып, колледжге дайындық курстарын оқыды. Темплиннің ұстанымдары Веласкестің шаруалардың әлеуметтік әділдігін қамтамасыз етуге деген көзқарасына зор әсер етті. Ол жеке өмірін құрғаннан кейін, "Расалық теңдік конгресі" (CORE) ұйымында ерікті болып жұмыс істеуге шақырылды. 1968 жылдың жазында Балдемар Веласкес бірнеше апта CORE ұйымымен жұмыс істеп, Огайо штатының Кливленд қаласында афроамерикандық отбасымен бірге тұрды. Бітіргеннен кейін, студенттік несиесін төлеу үшін Мичиган штатында шиені жинап, Висконсин штатына барып, "Obreros Unidos" ұйымының негізін қалаушы Иса Саласпен (кейде "Джессе Салас" деп те аталады) кездесті. Веласкеске Ганди, Сесар Чавес және Мартин Лютер Кингтің идеялары үлкен әсер еткен. Бірақ бұл күш-жігер көбінесе сәтсіз аяқталды, сондықтан 1968 жылдың қыркүйек айында Веласкес Огайо штатындағы 10 қызанақ өсірушіге қарсы ереуіл жариялады. Бес өсіруші кәсіподақты мойындау туралы келісімге қол қойды, олар ең төменгі жалақы төлеуге және шектеулі медициналық сақтандыру ұсынуға келісті, сондай-ақ кәсіподақ мүшелерін немесе ұйымдастырушыларын кемсітпеуге уәде берді. Бірақ келесі жылы, өсірушілердің кәсіподаққа қарсы күресі (Америкалық фермерлік бюро федерациясының қолдауымен), кейбір өсірушілердің қызанақ нарығынан шығуы, кейбір өсірушілердің келісімдерін орындаудан бас тартуы және кейбір өсірушілердің жалақыны көтеруге және еңбек жағдайларын жақсартуға тырысуы (бұл жұмыскерлерді кәсіподақтан кетуге итермеледі) Веласкеске өзінің ұйымдастыру стратегиясын қайта қарауға түрткіс болды. 1970 жылдан 1983 жылға дейін Веласкес шаруаларға қоғамдық қолдау көрсету үшін ұзақ мерзімді стратегияны жүзеге асырды, олардың кездесетін кемсітушілікке, төмен жалақыға және көбінесе жағымсыз еңбек жағдайларына назар аударды. 1976 жылы Индиана штатының Уоррен қаласындағы қызанақ консервілеу зауытындағы жұмысшылар жалақыны төмендету үшін жұмыс берушінің жұмысшыларды көптеп жұмысқа алу тактикасына қарсы ереуілге шықты. Жұмысшылар өздерін зауытқа жауып, олардың талаптары орындалғанша, тез бұзылатын өнімді ішке кіргізбеуге уәде берді. Веласкес кәсіподақтың бірінші мақсаты Кэмпбелл шұба компаниясы болуы керек деп шешті. Мақсат үш тарапты келіссөздер жүргізу болды: өнімді сатып алушы (Кэмпбелл) өнім үшін сәл көбірек төлейді, бұл өсірушілерге шаруаларға әлдеқайда жоғары жалақы төлеуге мүмкіндік береді. 1978 жылы Веласкес Кэмпбеллмен келісімшарт жасасқан шаруаларды ереуілге шақырды, және 2000 шаруа жұмыстан бас тартты. Веласкес барлық ереуілшілерді зорлық-зомбылықсыз наразылық техникасына оқытуды талап етті, және ол жергілікті шіркеулермен және діни топтармен тығыз жұмыс істеді, сондықтан көптеген дін қызметкерлері мен монахтар қатысты (бұл зорлық-зомбылықтың алдын алуға көмектесті). Кэмпбелл ереуілге қатысы жоқ деп мәлімдеді (одақтың дауы өсірушілермен, шұба компаниясымен емес) және Веласкес 1979 жылы бойкот жариялады. 1984 жылы Демократиялық ұлттық конвенцияда Веласкес "Кэмпбеллді бойкот" деген жазулары бар шаруаларды көрермендердің арасында стратегиялық түрде орналастырды. Демократиялық партияның президенттікке үміткері Рев. Джесси Джексонның сөйлеу кезінде камералар осы жазуларға бағытталды, бұл бойкоттың беделін арттырды (бірақ басқа жағынан әсері аз болды). Ол Огайодағы 16 қызанақ өсіруші мен Мичигандағы 12 қызанақ өсірушіде 600 жұмысшыны ғана қамтыса да, 1986 жылдың жазында қосымша 71 өсіруші кәсіподақ ұйымдастыру сайлауын өткізуге келісті. Веласкес үш тарапты ұжымдық келісімшартты бекітуге жасалған алғашқы әрекеттер сәтсіз аяқталғандықтан тағы да бойкот жариялады. Веласкес жеке басымен Солтүстік Каролина штатындағы Зәйтүн тауынан Ралиге дейінгі төрт күндік 113 шақырымдық жорықты басқарды. 2004 жылдың 16 қыркүйегінде FLOC Mount Olive және өсірушілермен 8500-ден астам штаттың 10000 қонақ жұмысшысын қамтитын ұжымдық келісімшартқа қол қойды. Бұл штаттың шаруалары үшін бірінші кәсіподақ келісімшарты болды және штатқа қонақ жұмысшыларын жеткізу үшін Мексикада кәсіподақ жұмысқа орналастыру орталығын құруға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, ол сол жылы Халықаралық еңбек ұйымының шаруалар үшін жаһандық еңбек жағдайларының стандарттарын жасау комитетіне тағайындалған 15 адамның бірі болды. Кейіннен ол Флоридадағы Rapha Ministries ұйымымен шапликке бекітілді. 2010 жылғы мәліметтерге сәйкес, ол Policy Matters Ohio және Toledo Zoo кеңесінің мүшесі. 2010 жылдың қараша айында Огайо штатының губернаторы Тед Стрикленд оны испан тілінде сөйлейтін адамдарға қатысты мәселелерді талдайтын және ақпарат беретін штаттық комиссияға - Hispanic/Latino істері жөніндегі комиссияға тағайындады. Келесі жылы ол Джон Д. және Кэтрин Т. МакАртур қорынан "Гений гранты" деп аталатын MacArthur Fellow атанды. 1994 жылы National Council of La Raza оған Hispanic Heritage Leadership Award сыйлығын табыс етті. Веласкес сонымен қатар 1996 жылы Bowling Green State University, 1998 жылы Bluffton College және 1998 жылы Toledo University университеттерінен құрметті гуманитарлық ғылымдар докторы атағын алды.

Velásquez was born in February 1947 in Pharr, Texas. He was the third of nine children born to Cresencio and Vicenta Castillo Velásquez. Baldemar's father was born into a Mexican American family in Driscoll, Texas. They rode with other migrant workers in a pickup truck with a canvas covered bed, huddling around a can of hot ashes and covering themselves in blankets to stay warm. The family's poverty worsened one year when an employer paid his father only half the wages he was owed. Velásquez led his first strike at the age of 12, helping pickers at his summer job win better wages. He began to excel in his studies in the eighth grade, making honor roll. He attended Pandora Gilboa High School, where he participated in baseball, basketball, football, and track and field, and took college preparatory courses. Templin's teachings deeply influence Velásquez's approach to securing social justice for farmworkers. and Templin encouraged him to volunteer with the Congress of Racial Equality (CORE)—a civil rights organization in which Rustin played a major role. Baldemar Velásquez spent several weeks in the summer of 1968 working with CORE and living with an African American family in Cleveland, Ohio. After graduation, he spent time picking cherries in Michigan to pay off his student loans, and went to Wisconsin to meet with the founder of Obreros Unidos, Jesus Salas (also known as "Jesse Salas"). Velásquez had been deeply influenced by the ideas of Gandhi, César Chávez and Martin Luther King Jr. But the effort largely failed, and in September 1968 Velásquez called a strike against 10 tomato growers in Ohio. Five growers signed contracts recognizing the union, agreeing to a minimum wage and limited health insurance, and promising not to discriminate against union members or union organizers. But in the following year, sustained anti union opposition from the growers (backed by the American Farm Bureau Federation), the withdrawal of some growers from the tomato market, the refusal of some growers to honor their contracts, and the efforts of some growers to raise wages and improve working conditions (which led employees to abandon the union) caused Velásquez to rethink his organizing strategy. From 1970 to 1983, Velasquez implemented a long term strategy to build public support for the farmworkers, publicizing the discrimination, low wages, and often appalling working conditions they faced. In 1976, workers at a tomato cannery in Warren, Indiana, struck over the employer's tactic of overrecruiting workers in order to force down wages. The workers spontaneously barricaded themselves inside the cannery, refusing to allow the perishable crop inside until their grievances had been addressed. Velásquez decided that the union's first target should be the Campbell Soup Company. The goal was three way bargaining: The produce buyer (Campbell's) would pay slightly more for produce, which would allow growers to pay farmworkers much higher wages. Velásquez asked migrant workers in 1978 to strike growers with contracts with Campbell's, and 2,000 farm workers walked off the job. Velásquez required that all strikers be trained in nonviolent protest techniques, and he worked closely with local churches and religious groups so that large numbers of clergy and nuns were present (which inhibited violence). Campbell's denied any involvement in the strike (claiming the union's dispute was with the growers and not the soup company), and Velásquez announced a boycott in 1979. At the 1984 Democratic National Convention, Velásquez strategically positioned farmworkers in the audience with signs reading "Boycott Campbell's." Cameras focused on the signs during a prime time speech by Democratic presidential candidate Rev. Jesse Jackson, which raised the profile of the boycott (but otherwise seemed to have little effect). Although it only covered 600 workers at 16 tomato growers in Ohio and 12 cucumber growers in Michigan, an additional 71 growers agreed to hold union organizing elections in the summer of 1986. Once more, Velásquez decided on a boycott when initial attempts to secure a three way collective bargaining contract failed. Velásquez personally led a four day, 70 mile (113 km) march from Mount Olive, North Carolina, to Raleigh. On September 16, 2004, FLOC signed a collective bargaining agreement with Mount Olive and the growers which covered more than 8,500 of the state's 10,000 guest workers. It was the first union contract for farmworkers in the state, and the first to establish a union hiring hall in Mexico to supply the state with guest workers. The same year, he was one of only 15 individuals appointed to a committee of the International Labour Organization to create global working condition standards for farmworkers. He was later ordained a chaplain by Florida based Rapha Ministries. As of 2010 serves on the board of Policy Matters Ohio, and the Toledo Zoo. In November 2010, Ohio Governor Ted Strickland appointed him to the Commission on Hispanic/Latino Affairs, a state panel which analyzes the problems of and provides information about programs affecting Spanish speaking people in that state. He was named a MacArthur Fellow (the so called "Genius Grant") the following year by the John D. and Catherine T. MacArthur Foundation. In 1994, the National Council of La Raza bestowed on him the Hispanic Heritage Leadership Award. Velásquez has also received honorary Doctor of Humane Letters degrees from Bowling Green State University in 1996, Bluffton College in 1998, and the University of Toledo in 1998.