Кіріспе
Қытайлық жекпе-жек шебері (1887–1958) Сингапурлық актриса Ву Ихуэй 吳翼翬 (кантон тілінде Нг Йик Фэй) (1887 – 1958) – қытайлық жекпе-жек шебері және ғалым. Ол Люхэбафа өнерін алғаш рет көпшілыққа таныстырып, оқып-үйренуге мүмкіндік берді, сондай-ақ өзінің замандастарының көптеген шеберлеріне әсер еткен белгілі жауынгер және ұстаз болды.
the Singaporean actress
Wu Yihui 吳翼翬 (Cantonese Ng Yik fai) (1887 – 1958) was a Chinese martial artist and scholar. He was the first person to open teachings and spread the art of Liuhebafa in public, and was a prominent fighter and instructor who influenced many of the masters of his generation.
Өмірбаян
У Ихуй бастапқыда Қытайдың солтүстік-шығысындағы Тиелиң қаласынан шыққан, бірақ кейін Пекинде тұрған. Ол білімді, әкімшілік қызметте болған отбасынан тегін, жақсы мінезді және жекпе-жек өнерінде өте талантты адам еді. Ол сондай-ақ каллиграфия мен сурет салуды жақсы білген, әлеуметтік өмірді және саяхаттауды ұнатқан. У Ихуй 1887 жылдың 30 қарашасында дүниеге келген. 1896 жылы Хэнань провинциясының Кайфэн қаласында жеке оқуын бастады. 1900 жылы Люхэбафаны үйренуге кірісті. Келесі жылы оқуын жалғастыру үшін Пекиндегі мектепке түсті. Сол жылы ол Люхэбафа шеберлері Ян Гуосин мен Чэнь Гуандидің шәкірті болды. 1903 жылы Бейян әскери мектебіне бірінші кезеңге дайындалды. 1907 жылы Баодин әскери академиясын бітіріп, Бейян армиясына жіберілді, онда бірінші дивизияның штаб офицері болып тағайындалды. 1915 жылы Пекиндегі мемлекеттік өнеркәсіптің инвентаризация бөлімінде жұмыс істеді. 1921 жылы Кайфэн қаласындағы орта мектепте әдебиет сабағын оқытты. 1928 жылы Шанхайдың Оңтүстік жоғары мектебінде мұғалім және офицер болып жұмыс істеді, ал келесі жылы Шанхайдың Сюхуэй колледжінде әдебиет пен жекпе-жек өнерін оқытты. 1932 жылы Шанхай жастар қауымдастығының жауынгерлік өнерлер бойынша оқытушысы болып, Люхэбафаға сабақ берді. 1935 жылы бірінші жекпе-жек өнерінің сынағына қатысты. 1936 жылы генерал Чжан Цзицзян оны Орталық жекпе-жек өнер академиясының білім беру бөлімінің меңгерушісі етіп тағайындады. Сол жылы екінші жекпе-жек өнерінің емтиханына қатысты. Келесі жылы жапон соғысы басталғанда, ол Орталық жекпе-жек өнер академиясымен бірге алдымен Вьетнамның Бирмасына, кейін Юньнань провинциясының Куньмин қаласына көшіп барды. 1944 жылы ол табиғи ресурстар комитетінің комиссары, сондай-ақ фабриканың әскери қауіпсіздік бригадасының бастығы болып тағайындалды. 1945 жылы Шанхайда Люхэбафаны оқытты. 1947 жылы Тяньцзинь темір және болат зауытының табиғи ресурстар комитетінің басшысы, сондай-ақ машина жасау зауытының директоры болып тағайындалды. 1949 жылы Ұлттық жекпе-жек өнерін оқытушы институтында көмекші нұсқаушы болды. Сонымен қатар, ол жауынгерлік өнерлер ассамблеясының төрағасы болды. 1951 жылы Шанхай электр компаниясының жұмысшылар одағы клубында Люхэбафаны оқытты. 1957 жылы ол қала әкімі Чэн Идің Шанхай әдебиет және тарих институтына алғашқы кітапханашы болып тағайындалды. У Ихуэй 1958 жылдың 29 наурызында Шанхай қаласындағы үйінде қайтыс болды. Ескерту: Қытайлық дәстүр бойынша, қайтыс болған адамның жасына 3 жыл қосып айту арқылы ұзақ өмір сүргенін көрсетеді. Осы себепті кейбір жазбаларда Ву 1961 жылы қайтыс болғаны көрсетілген, бірақ оның отбасы бұл оқиғаның 1958 жылы болғанын растады. Икуанның негізін қалаушы Ван Сяньцзай 1928 жылы Ву Ихуэй туралы былай деді: "Мен ел аралап, мыңнан астам адаммен жауынгерлік күреске түстім, мен жеңе алмаған 2,5 адам болды, олар Хюнанның Ши Тхэфуы, Фуцзяньнің Фан Ицзуаны және Шанхайдың Ву Ихуэйі". Ван Сяньцзай мен Ву Ихуэй жақын дос болған. У Люхэбафаны оқытуды бастағанда Ван өзінің 4 шәкіртін У-дың үйретуіне жіберді. Олар: Хан Синьчжао, Чжан Чансин, Чжао Даосин және Гао Чжэн Донг. Бұл 4 шәкірт кейіннен Икуанның "Төрт Алмаз Жауынгерлері" ретінде танылды.