Жорж Тиль: Француз опера әншісінің өмірі мен мансабы
Georges Thill
Жорж Тиль – Францияның ең ұлы лирикалық-драмалық тенорі, опера әншісі (1897-1984). Париж операсында өнер шебері, Еуропа мен Оңтүстік Америка сахналарында жылданған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз опера әншісі Жорж Тиль (14 желтоқсан 1897 – 17 қазан 1984) – француз опера әншісі, көбінесе өз елінің ең көрнекті лирикалық-драмалық теноры деп есептеледі. Парижде дүниеге келген ол 1924 жылдан 1953 жылға дейін әншілік карьерасын жалғастырды, оның ең жақсы жылдары 1930-шы жылдарға келді.
French opera singer
Georges Thill (14 December 1897 – 17 October 1984) was a French opera singer, often considered to be his country's greatest lyric dramatic tenor. Born in Paris, his career lasted from 1924 to 1953, peaking during the 1930s.
Мансап
Неаполитандық тенор Фернандо Де Лусияның (1860–1925) шәкірті Тилл 1924 жылы Париж операсында опералық дебютін жасады. Ол ондаған жылдар бойы сол жерде және Опера Комикте өнер көрсетіп, қарбалас кестемен жұмыс істеді. Бұған қоса, ол Еуропа және Оңтүстік Американы аралап, Миланның Ла Скала театрында, Рим операсында, Верона Аренасында, Вена мемлекеттік операсында, Буэнос-Айрестің Колон театрында және Лондонның Ковент-Гардендегі Корольдік опера театрында көрермендер мен сыншылардың жоғары бағасын алды. 1931–1932 жылдары Нью-Йорктегі Метрополитен операсында екі маусым бойы жеті рөлде 14 қойылымға қатысты; алайда, ол бейтаныс американдық мәдени ортаға бейімделуде қиындықтарға тап болды, денсаулығына қатысты мәселелер туды және нәтижесінде Метрополитеннің қамқорлары оны бұрынғыдай жақсы қабылдамады. 1940 жылдары дауысының күші төмендеп, 1953 жылы сахнадан кетуге мәжбүр болды. 1984 жылы Драгиньян қаласында қайтыс болды. Тиллдің опералық репертуары хронологиялық тұрғыдан Глюктен Пуччиниге дейін, сондай-ақ Гуно, Массенет, Берлиоз, Мейербер, Вагнер, Верди және Леонкавалло сияқты композиторлардың шығармаларын қамтыды. Ол сонымен қатар ән кештерін өткізіп, студияға жиі баратын. Ол француз, итальян және неміс опералық ариялар мен дуэттерін 78 айналымдық пластинкаларға жаздырды және француздық Columbia Records компаниясымен бірге Массенеттің «Вертер» операсының толық жазбасын жасады. Оның 1927 жылдан шамамен 1940 жылға дейінгі 78 айналымдық пластинкаларындағы ең жақсы үлгілері дауысының керемет әсемдігін, талғампаздығын, стильдік өрнегін және айқын дикциясын көрсетеді. Тилл сонымен қатар бірнеше кинофрагменттерде және француз тіліндегі фильмдерде ойнады, оның ішінде Густав Шарпентьердің операсы негізінде түсірілген «Луиза» (1939) фильмі бар. Бұл фильмді Абель Ганс түсірді, ал Грейс Мур Тиллдің серіктесі болды. Жеке өмірінде Тилл, жанынан табылмаған музыкант болса да, сахнадан тыс көңілді өмір салтын ұнататын, кейіннен өзінің екі жақтан да шамды жағуға бейімділігінің дауысының гүлдену кезеңін қысқартқанын айтты.
A pupil of the Neapolitan tenor Fernando De Lucia (1860–1925), Thill made his opera debut at the Paris Opéra in 1924, and he continued to appear there and at the Opéra Comique for several decades, undertaking a busy schedule of performances. In addition, he sang throughout Europe and in South America, receiving the acclaim of audiences and critics at La Scala, Milan, the Rome Opera, the Verona Arena, the Vienna State Opera, the Teatro Colón, Buenos Aires, and the Royal Opera House, Covent Garden, London. He also gave 14 performances, of seven roles, across two seasons (1931–1932), at the Metropolitan Opera in New York City; but he had difficulty fitting in with the unfamiliar American cultural environment, experiencing health difficulties, and he was less well received by the Met's patrons as a consequence. His voice began to show signs of decline during the 1940s and he retired from the stage in 1953. He died in 1984 in Draguignan. Chronologically, Thill's operatic repertoire ranged from Gluck to Puccini and embraced works by Gounod, Massenet, Berlioz, Meyerbeer, Wagner, Verdi and Leoncavallo, among others. He also gave song recitals and was a frequent visitor to the recording studio. He cut many 78 rpm discs of French, Italian and German operatic arias and duets, and participated in the recording of an entire performance of Massenet's Werther by French Columbia Records. The finest of his 78s, dating from 1927 to circa 1940, display the gleaming tone of his voice at its superlative best, as well as demonstrating his spotless taste, stylish phrasing and pellucid diction. Thill also appeared in several film clips and French language motion pictures, including Louise (1939), based on Gustave Charpentier's opera. It was directed by Abel Gance and featured Grace Moore as Thill's co star. Privately, Thill, while a dedicated musician, enjoyed a convivial off stage lifestyle, and he later blamed his propensity to burn the candle at both ends for shortening the span of his vocal prime.
CD-ге жазылған таңдамалы жазбалар
Thill-дің 78 айналымды пластинкаларының көптегені EMI және Preiser лейблі арқылы CD-де қайта басылған. Naxos Records компаниясы екі дискілік жинақты шығарды, онда ол Массене арияларының алтауын орындаған, сондай-ақ 1931 жылғы қаңтарда жазған Массененің «Вертер» операсының бас рөлін толыққанды жазды. Бұл жазбада ол Нинон Валлин және Жермен Фералдимен бірге Париж операсының хоры мен оркестрімен өнер көрсетеді: дирижер – Эли Коэн. (Naxos Historical 8.110061-62.)
Many of Thill's 78 rpm records are available on CD reissues by EMI and the Preiser label. Naxos Records has produced a two CD set featuring his singing of six Massenet arias plus his recording of the complete title role of Massenet's Werther, which he made in January 1931. On it, he partners Ninon Vallin and Germaine Féraldy, with the Chorus and Orchestra of the Paris Opera: Élie Cohen, conductor. (Naxos Historical 8.110061 62.)