Кіріспе

Аннет – Сцилли аралдарының елуге жуық адам тұрмайтын аралдарының екінші үлкені, Сент-Агнестен батысқа қарай орналасқан, ұзындығы және ауданы шамамен. Төмен жатқан бұл аралды Батыс Порттың тар жер тілкесі екіге бөледі, кейде осы жерді толқындар шайып кетеді. Аралдың солтүстік бөлігінде Аннет-Хед және Карн-Айрландтың екі гранитті шоқысы мен Хейкок деп аталатын үш кіші шоқысы бар. Оңтүстік Карн сияқты аралдың оңтүстік жағындағы тасты тіректер кішірек. Аннет – құстарды қорғау орны және Силли аралдарындағы теңіз құстарының негізгі көбею ортасы. Арал жыл бойына жұртшылыққа жабық, себебі жазда көбею кезеңінде теңіз құстарына, ал қыста Атлантикалық сұр итке кедергі келтірмеу мақсатында, ол Арнайы ғылыми қызығушылық таныту орны (SSSI) ретінде белгіленген. Сонымен қатар, ол Силли аралдарының көрнекті табиғи сұлулық аймағының (AONB), Силли мұра жағалауының және Plantlife ұйымының Силли аралдарындағы маңызды өсімдіктер аймағының бір бөлігі болып табылады. Аралды Корнуолл герцогтігінен жалға алған Силли аралдарының жабайы табиғат қоры басқарады.

Фауна

Аннет теңіз құстарының ортасы ретінде ерекше маңызға ие. Мұнда 12 түр ұялайды, олардың екеуі – Еуропалық дауыл құсы (Hydrobates pelagicus) және қара арқалы шаян (Larus fuscus) – ұлттық деңгейде маңызды көбею популяцияларына ие. Дауыл құсы жартасты жағалаудың тұрақты бөліктеріндегі тастар арасында көбейеді. Аралдардағы Манкс сшиарвотердің (Puffinus puffinus) ең ірі популяциясы осы жерде көбейеді, ал жыл сайын көбейтін басқа түрлер – тоқылдақ (Fratercula arctica), үлкен қара арқалы шаян (Larus marinus), бритвалы шаян (Alca torda), киттивак (Rissa tridactyla), фулмар (Fulmarus glacialis), шалқа шаян (L. argentatus) және қара қанатты шаян (G. aristotelis). Кәдімгі терн (Sterna hirundo) және корморант (Phalacrocorax carbo) көп жылдар бойы аралда көбейеді, ал арктикалық терн (S. paradisaea) өте сирек кездеседі.

Сүтқоректілер

1996 жылы Силли аралдары Еуропалық теңіздік қорғалатын аймақ деп жарияланды және Теңізді басқару ұйымы оны кем дегенде алты жылда бір рет бақылауға міндетті. Сұр итшапан (Halichoerus grypus) – тіркелген түр және 2005 және 2010 жылдары зерттеулер жүргізілді. Анет аралдарындағы итшапандардың саны бойынша төрт үздік орынның бірі болып табылады және 2010 жылдың тамыз-желтоқсан айлары аралығында байқалған бала итшапандардың жартысынан астамы Анетте (85-тің 46-сы) болды. Сирек кездесетін киттер туралы мәліметтер көбінесе жағаға шығып қалған жануарлардан алынған, ал Британдық мұражай Ұлыбритания үшін мұндай есептерді жариялаған алғашқы ұйым болды. Жағаға шығу оқиғалары – сирек түрлердің аймақта тіршілік ететінінің немесе өтіп бара жатқанының көбінесе жалғыз белгісі болып табылады. 1917 жылы құрып бара жатқан түрдің еркегі – қанатты кит (Balaenoptera physalus) жағаға шығып қалды. Natural England (бұрынғы English Nature) 1990 жылдары егеуқұйрықтарды жою бағдарламасын бастады, ал қазір Wildlife Trust жүйелі түрде оларды жоюмен айналысады. Анеттен қоңыр егеуқұйрықтар (Rattus norvegicus) жойылды және жүргізілген зерттеуге сәйкес, Сент-Агнес және Гуг аралдарынан егеуқұйрықтарды жою, егеуқұйрықтардың басып кіруінің ең мүмкін көзін жою арқылы Анеттегі көбейетін құстарға пайда әкелер еді. Зерттеу сонымен қатар, шағын сүтқоректілерге де жою бағдарламасының пайдалы екенін көрсетті, бұл Анеттегі Силли сұңқарының (Crocidura suaveolens) популяциясына көмектесуі керек. 2013 жылдың 8 қарашасында Сент-Агнес және Гуг аралдарында егеуқұйрықтарды жою бағдарламасы басталды және желтоқсан айында бірде-бір жағдай тіркелмегендіктен, сәтті болып көрінеді. 2014 жылдың қаңтар айында егеуқұйрықтардың белгілерін тексеру үшін жою тобы Анетке барады. Қоян (Oryctolagus cuniculus) да тіркелген. 2002 жылы табылған қара құстың түйіршігінде кішкентай сүтқоректінің бас сүйегі болды, зерттеу нәтижесінде ол су құйрығы (Arvicola terrestris) екені анықталды, бұл Силли аралдарында ешқашан табылған емес. Су құйрығы ең жақын материктегі Корнуоллде жойылды, ал бас сүйегінің бастапқы орны белгісіз.