Кіріспе
Гректің әулиесі Тит (/tɪtəs;; Тит) ерте христиан миссионері және шіркеу басшысы, апостол Пауылдың серігі және шәкірті, бірнеше Пауылдың хаттарында, соның ішінде Титке арналған хатта есімдері аталады. Ол Пауылдың христиан дініне келген жұртшылықтан саналады және дәстүр бойынша, Крит аралының епископы болып тағайындалды. Тит Иерусалимдегі кедейлерге көмек ретінде Пауылдың Қорынтқа жіберген хатын алып келді. Иеронимнің айтуынша, Тит осы хаттың (2 Қорынттықтарға хат) жазушысы болған. Кейін Критте Тит әрбір қалаға пресвитерлерді (ақсақалдарды) тағайындап, өмірінің соңына дейін сонда қалды, Гортинада қайтыс болды. Ол Пауылдың хатшысы және аудармашысы болғандықтан, Пауыл оны христиан дініне шақырған болуы мүмкін. 48 немесе 49 жылдары Тит Пауылмен бірге Иерусалимде Мұса заңына қатысты кеңеске қатысты. 55 немесе 56 жылдары күзінде Пауыл Азиядан кеткен кезде Титті Ефестен Қорынтқа жіберді, оған 1 Қорынттықтарға хатты жеткізу және Пауылдың "Қиын сапарынан" кейін туған жағдайды түзетуге толық өкілеттік берді, әсіресе Пауылдың беделіне сын саққан белгілі бір адамның жеке реніші мен қарсылығына байланысты. Осы сапарда Тит 2 Қорынттықтарға хатта айтылған, бірақ қазір жоғалған, Пауылдың "Қатаң хатының" жеткізушісі болды. Бұл миссия сәтті аяқталғаннан кейін Тит солтүстікке сапар шегіп, Пауылмен Македонияда кездесті. Апостол Титтің табысына қуанды және сол жерде 2 Қорынттықтарға хат жазды. Содан кейін Тит 2 Қорынттықтарға хатты алып, үлкен топпен бірге Қорынтқа қайтып келді. Кейінірек Пауыл оған қосылды. Қорынттан Пауыл Титті Иерусалимдегі христиандарға садақа жинауды ұйымдастыруға жіберді. Осылайша Тит қиын мәселелерді шешуге, бейбітшілік орнатуға, әкімшілік жұмыстарды жүргізуге және миссионерлік қызметке белсенді қатысты. Ерте шіркеу дәстүрі бойынша, Пауыл Римдегі алғашқы тұтқындығынан босатылып, Крит аралына уағыз айту үшін тоқтаған. Басқа шіркеулердің қажеттіліктеріне байланысты, ол басқа жерде болуы керек болды, сондықтан шәкірті Титті осы аралдың епископы етіп тағайындады және ол бастаған жұмысты аяқтау үшін қалдырды. Хризостом бұл Пауылдың Титке деген құрметін көрсетеді дейді. Кейін Тит Далмацияға сапар шекті. Жаңа өсиетте оның қайтысы туралы ештеңе айтылмаған. 2 Қорынттықтарға және Ғалаттықтарға хаттардағы "Тит" есімі Тімотедің бейресми есімі болуы мүмкін, себебі екеуі де Пауылдың жақын серіктері болғанымен, олар ешқашан бірге көрінбейді. Теория бойынша, 1 Кор. 4:17, 16.10; 2 Кор. 2:13, 7:6, 13–14, 12:18; және Елшілердің істері 19:22 – де бір адамның, Тит Тімотенің саяхаты туралы айтылған. 2 Тімоте бұған қарсы шығып, Титтің Далмацияға кеткенін мәлімдейді. Пауылдың Тімотені сүндеттегенімен, Титті сүндеттеуден бас тартқаны олардың екі түрлі адам екенін көрсетеді, бірақ Ғалаттықтардың кейбір қолжазбалары (мысалы, Мариус Викторинус) Пауылдың Титті де сүндеттегенін көрсетеді.
Titus ('/t//aɪ//t//ə//s/ TYtəs; ; Títos) was an early Christian missionary and church leader, a companion and disciple of Paul the Apostle, mentioned in several of the Pauline epistles including the Epistle to Titus. He is believed to be a Gentile converted to Christianity by Paul and, according to tradition, he was consecrated as Bishop of the Island of Crete. Titus brought a fundraising letter from Paul to Corinth, to collect for the poor in Jerusalem. According to Jerome, Titus was the amanuensis of this epistle (2 Corinthians). Later, on Crete, Titus appointed presbyters (elders) in every city and remained there into his old age, dying in Gortyna. He seems to have been converted by Paul, whereupon he served as Paul's secretary and interpreter. In the year 48 or 49 CE, Titus accompanied Paul to the council held at Jerusalem, on the subject of the Mosaic rites. In the fall of 55 or 56 CE, Paul, as he himself departed from Asia, sent Titus from Ephesus to Corinth, with full commission to remedy the fallout precipitated by Timothy's delivery of 1 Corinthians and Paul's "Painful Visit", particularly a significant personal offense and challenge to Paul's authority by one unnamed individual. During this journey, Titus served as the courier for what is commonly known as the "Severe Letter", a Pauline missive that has been lost but is referred to in 2 Corinthians. After success on this mission, Titus journeyed north and met Paul in Macedonia. There the apostle, overjoyed by Titus' success, wrote 2 Corinthians. Titus then returned to Corinth with a larger entourage, carrying 2 Corinthians with him. Paul joined Titus in Corinth later. From Corinth, Paul then sent Titus to organize the collections of alms for the Christians at Jerusalem. Titus was therefore a troubleshooter, peacemaker, administrator, and missionary. Early church tradition holds that Paul, after his release from his first imprisonment in Rome, stopped at the island of Crete to preach. Due to the needs of other churches, requiring his presence elsewhere, he ordained his disciple Titus as bishop of that island, and left him to finish the work he had started. Chrysostom says that this is an indication of the esteem Paul held for Titus. Later, Titus traveled to Dalmatia. The New Testament does not record his death. It has been argued that the name "Titus" in 2 Corinthians and Galatians is nothing more than an informal name used by Timothy, implied already by the fact that even though both are said to be long term close companions of Paul, they never appear in common scenes. The theory proposes that a number of passages—1 Cor. 4:17, 16.10; 2 Cor. 2:13, 7:6, 13–14, 12:18; and Acts 19.22—all refer to the same journey of a single individual, Titus Timothy. 2 Timothy seems to dispute this, by claiming that Titus has gone to Dalmatia. The fact that Paul made a point of circumcising Timothy but refused to circumcise Titus would indicate that they are different men, although certain manuscripts of Galatians have been taken (by Marius Victorinus, for example) to indicate that Paul did circumcise Titus.
Құрмет
Тит мерекесі Триденттік күнтізбесіне енгізілмеген. 1854 жылы қосылғанда, ол 6 ақпанға белгіленді. 1969 жылы Католик шіркеуі бұл мерекені 26 қаңтарда Пауылдың екі шәкірті Тит пен Тимофейді тойлау үшін, киелі Пауылдың нанымға келген күнінен кейін тойлауға шешім қабылдады. Америкадағы евангелистік лютеран шіркеуі осы екеуін Силаспен бірге сол күні тойлайды, ал Англия шіркеуі мен Епископ шіркеуі (Тимофеймен бірге) 26 қаңтарда құрметтейді. Шығыс православие шіркеуі Титті 25 тамызда және 4 қаңтарда еске алады. Оның қабірлік қалдықтары, қазір тек бас сүйегінен ғана тұрады, Кипрдің Ираклион қаласындағы Киелі Тит шіркеуінде сақталады, ол 1966 жылы түрік оккупациясы кезінде Венецияға әкетілгеннен кейін қайтарылды. Тит – АҚШ армиясының капелландық корпусының қадірлі қамқоршысы. Корпус Тит орденін белгіледі, ол Қорғаныс министрлігімен былай сипатталған: text=Тит ордені – капелландар мен капелландық көмекшілердің қызметіндегі ең үздік жетістіктерін мойындау үшін капелландардың басшысы табыстайтын жалғыз марапат. Тит ордені бірегей және көзге түсетін бөлімдік министрлік командасының бақылаушы-бағалаушы бағдарламасына жасаған еңбегі үшін беріледі. Бұл марапат американдық әскерге діни қолдау көрсетудегі доктриналық негіздегі, шынайы жағдайға жақын әскери дайындықтың маңыздылығын мойындауды көздейді.
text=Order of Titus award is the only award presented by the Chief of Chaplains to recognize outstanding performance of ministry by chaplains and chaplain assistants. The Order of Titus is awarded for meritorious contributions to the unique and highly visible Unit Ministry Team Observer Controller Program. The award recognizes the great importance of realistic, doctrinally guided combat ministry training in ensuring the delivery of prevailing religious support to the American Soldier.