Кіріспе

Гертвиг эпителийлік тамыр қабығы (HERS) немесе эпителийлік тамыр қабығы – дамитын тістің эмаль органының мойындық контурында орналасқан эпителийлік жасушалардың пролиферациясы. Гертвиг эпителийлік тамыр қабығы тіс түбірінде дентиннің қалыптасуын іске қосады, тіс қабыршағынан одонтобластардың дифференциациялануына себеп болады. Тамыр қабығы ақырында периодонтальды байланыспен ыдырайды, бірақ толық жойылмайтын қалдық бөліктері Малазездің эпителийлік жасушаларының қалдықтары (ERM) ретінде көрінеді. Бұл қалдықтар кистаға айналып, болашақта периодонтальды инфекцияларға себеп болуы мүмкін.

Функция

Қаптама бірнеше немесе қосымша тамырлардың (медиалдық өсу) және тамырдың бүйірлік немесе қосымша каналдарының (эпителийдің үзілуі) пайда болуына да жауапты. Бұл мәселе даулы, бірақ HERS цементогенезге және цемент секрециясына қатысуы мүмкін, немесе HERS-тен шыққан өнімдер эмальмен байланысты молекулалармен байланысты болуы мүмкін, сондай-ақ бұл ақуыздар клеткалық емес цементтің қалыптасуын бастауы мүмкін.

Басқа жануарлар

Сүтқоректілерде HERS уақытша құрылым болса, қосмекенділерде ол көбінесе тұрақты болып келеді. Мұнда тамыр эпителийі сүтқоректілердегідей тесіктелмейді. Омыртқалы жануарларда HERS дамуының 3 ерекше кезеңін байқауға болады. Телеостар мен хондрихтияларда HERS немесе тамыр тіптен қалыптаспайды, тіс дамуы тек тәж дамуымен шектеледі. Тіс пен сүйек арасында, эпителий ашық болатын тістің апикальді бөлігінде икемсіз қосылыс пайда болады. Амфибиялар мен крокодил емес бауырымен жорғалаушыларда эпителийдің фрагментацияланбауы арқасында үздіксіз тамыр қабығы немесе HERS қалыптасады. Тағы да, тістің апикальді бөлігінде, эпителий жоқ жерде, сүйек пен тіс арасында өте берік байланыс құрылады. Крокодилдерде және сүтқоректілерде HERS – өтпелі құрылым, ол фрагменттерге бөлініп, Malassez эпителийлі клеткаларының қалдықтарын құрайды. Тамыр эпителийіндегі кеңістіктер арқылы периодонтальды байланыстың элементтері миграцияланып, сүйек пен тамыр арасында икемді байланысты қалыптастырады.

Тарих

Гертвиг эпителиялық қабықшасы ешқандай сүтқоректі түрінде табылған жоқ. Оның орнына, бұл эпителий құрылымын Оскар Гертвиг 1874 жылы қосмекенділерде ашты (басқа жануарлардағы одан әрі талқылау үшін төмендегі ескертулерді қараңыз).