Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық романист (1974 жылы туған), «Махаббат тарихы» кітабының авторы.
American novelist (born 1974)
the author of The History of Love
Николь Краусс (18 тамыз 1974 жылы туған) – америкалық автор, ең белгілі туындылары – «Адам бөлмеге кіреді» (2002), «Махаббат тарихы» (2005), «Ұлы үй» (2010) және «Қараңғы орман» (2017) романдары. Олар 35 тілге аударылған. Оның әңгімелері «The New Yorker», «Harper's», «Esquire» журналдарында және «Granta» журналының «40 жасқа дейінгі үздік американдық романистер» жинағында жарияланған. Сонымен қатар, оның шығармалары «Best American Short Stories 2003», «Best American Short Stories 2008» және «Best American Short Stories 2019» жинақтарына енген. 2011 жылы Николь Краусс «Ұлы үй» романы үшін Анисфилд-Вольф кітап сыйлығының лауреаты атанды. 2020 жылы «Адам болу» атты әңгімелер жинағы жарық көрді.
Nicole Krauss (born August 18, 1974) is an American author best known for her four novels Man Walks into a Room (2002), The History of Love (2005), Great House (2010) and Forest Dark (2017), which have been translated into 35 languages. Her fiction has been published in The New Yorker, Harper's, Esquire, and Granta's Best American Novelists Under 40, and has been collected in Best American Short Stories 2003, Best American Short Stories 2008 and Best American Short Stories 2019. In 2011, Nicole Krauss won an award from the Anisfield Wolf Book Awards for Great House. A collection of her short stories, To Be a Man, was published in 2020
Тақырыптар
Краустың еңбегі жиі еврей тарихы мен жеке басын қалыптастыру арасындағы байланыс, тіл мен коммуникацияның түсіністік тудырудағы шектеулі мүмкіндіктері, жалғыздық және естелік тақырыптарын зерттейді. Бұл тақырыптар оның алғашқы романы «Адам бөлмеге кіреді» романында айқын көрінеді, онда басты кейіпкер барлық когнитивтік қабілеттерін сақтай отырып, жылдар бойғы естеліктерін жоғалтады. Когнитивтік нейроғылым мен метафизика принциптерін пайдалана отырып, «Адам бөлмеге кіреді» жеке тұлға мен болмысты қалыптастыруда өмірлік тәжірибе, материалдық дүние және когнитивтік естеліктің салыстырмалы рөлін қарастырады. Краустың бұрынғы туындыларынан өзгеше, оның кейінгі романдары дәстүрлі повестеу құрылымын күдік тудырып, кейіннен оны толығымен қабылдамай, постмодернизм әдебиетіне тән тақырыптарды іздеуге бет бұрады. Фрагментация және сызықты емес повестеу оның туындыларында бірнеше баяндаушылардың көмегімен жиі кездеседі, олардың повестеу жолдары тікелей қиылыспауы мүмкін, бірақ мағыналары резонанс пен үлгілердің ұқсастығы арқылы туындайды («Махаббат тарихы», «Үлкен үй», «Қара орман»). «Махаббат тарихы» және «Қара орман» метафикция және интертекстуалдық тәсілдерді қолданады, романның формасының шындығына күмән келтіреді және оқырман мен мәтін арасындағы дәстүрлі келісімге қарсы тұрады. «Қара орман» романының бірнеше басты кейіпкерлерінің бірі – автордың аты-жөнімен және бірнеше өмірбаяндық деректерімен ортақ романист, оның ішінде кейіпкердің екі баласы бар адамға жасаған сәтсіз некесі туралы ойлар, көркем әдебиеттің шектеулері, Франц Кафканың өмірі мен шығармаларына қызығушылық және «еврей мистикасы, Израиль және жаратылыс» тақырыбына ден қою. 2017 жылдың тамызында «The Guardian» газетіне берген сұхбатында Краус былай деді:
Krauss's work often explores the relationship between Jewish history and identity, the limited capacity of language and communication to produce understanding, loneliness, and memory. These themes are readily appreciable beginning in her first novel Man Walks Into a Room, wherein the protagonist loses years of lived memory while retaining all cognitive function. Playing with tenets of cognitive neuroscience and metaphysics, Man Walks Into a Room considers the relative roles of lived experience, materiality, and cognitive memory in shaping personal identity and being. In a departure from her earlier work, Krauss's later novels progressively question and abandon traditional narrative structure in pursuit of themes more characteristic of late postmodern literature. Fragmentation and nonlinear narrative become increasingly present in her work through the use of multiple narrators whose narrative arcs may not directly meet but whose meanings are derived from resonance and pattern similarity (see The History of Love, Great House, Forest Dark). The History of Love and Forest Dark employ techniques of metafiction and intertextuality, questioning the veracity of the novel's form and antagonizing the traditional contract between reader and text. The co protagonist of Forest Dark in particular is a novelist who shares the author's name and several biographical details, including reflections on a failed marriage to a man with whom the character has two children, considerations of the constraints of fiction, a fascination with Franz Kafka's life and writing, and a preoccupation with "Jewish mysticism, Israel and creation." In an August 2017 interview with The Guardian, Krauss is quoted saying:
«Бір жағынан, жеке тұлға басынан аяғына дейін белгілі бір дәрежеде ойлап тапқан нәрсе. Өзімізден гөрі не нәрсе шынайы емес, не нәрсе жаратылыс? Неге біз адамдардың өмірінде не дұрыс, не дұрыс емес екенін білуге соншалықты мүдделіміз? Автобиография, автофикшн және фикцияның өзін ажыратудың қажеттілігі бар ма? Қай фикция автордың көзқарасы мен естелігі және әлемді түсінуінің терең ойын қамтымайды?»
“In a sense, the self is more or less an invention from beginning to end. What is more unreal, what is more a creation than the self? Why do we have such a heavy investment in knowing what is true and what isn’t true about people’s lives? Why is it even valid to make a distinction between autobiography, auto fiction and fiction itself? What fiction doesn’t contain a deep reflection of the author’s perspective and memory and sense of the world?”
Шындық пен фикция арасындағы шекараның бұл айқын бұлыңғырлануы объективизмді жоғары салыстырмалылыққа қарай ықпалдайды және Краустың постмодернисттік әріптестеріне ортақ гештальтпен біріктіреді.
This evident blurring of the distinction between reality and fiction seems to reflect a rejection of objectivism in favor of sublime relativism, and unites Krauss with the wider gestalt common to her postmodern peers.
Жеке өмір
Краусс Нью-Йорктің Бруклинде тұрады. Кейін Краусс израильдік журналист және романист Гон Бен Аримен бес жылдық қарым-қатынас бастады, ол бірнеше жыл бұрын оған сұхбат берген кезде танысқан. Краусс жүзу мен билеуді ұнатады.
Krauss lives in Brooklyn, New York. Krauss subsequently embarked on a five year relationship with the Israeli journalist and novelist Gon Ben Ari, whom she met when she granted him an interview several years earlier. Krauss enjoys swimming and dancing.