Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістанның тәуелсіздік күрескері және саясаткері (1911 – 1974)
Indian independence activist and politician (1911 – 1974)
Мридула Сарабхай (6 мамыр 1911 – 26 қазан 1974) – Үндістанның тәуелсіздік күрескері және саясаткері. Ол Ахмадабад қаласының Сарабхай өнеркәсіп отбасының мүшесі болған.
Mridula Sarabhai (6 May 1911 – 26 October 1974) was an Indian independence activist and politician. She was a member of the Sarabhai industrialist family of Ahmedabad.
Ерте өмір
Мридула Үндістанның Ахмадабад қаласында бай бизнесмен отбасында дүниеге келді. Ол Амбалал Сарабай мен Сарла Девидің сегіз баласының бірі және Викрам Сарабайдың қарындасы болды. Бірақ ол келесі жылы оқуын тоқтатты, көрінеу Тұз сатьяграхасына қатысу үшін. Кішкентай кезінде ол Гандидің шетелдік тауарлар мен мекемелерге бойкот жариялау шақыруына құлақ қойды және осы себепті шетелге оқуға барудан бас тартқан деседі.
Mridula was born in Ahmedabad, India to an affluent business family. She was one of eight children of Ambalal Sarabhai and Sarla Devi, and a sister of Vikram Sarabhai. but dropped out the following year, ostensibly in order to participate in the Salt Satyagraha. At a young age, she heeded Gandhi's call to boycott foreign goods and institutions, and is said to have refused for this reason to go abroad to study.
Конгрессмен және бостандық күрескері
Мридула жас кезінде Махатма Гандидің ықпалына түсті. Он жасында ол Конгрестің Ванара Сенасы (“Маймыл әскері” – Индира Ганди ұйымдастырған балалар белсенділерінің тобы) құрамында жұмыс істеді, сатьяграхилерге хабарлар мен су жеткізді. Жавахарлал Нерудің ықпалымен, ол 1927 жылы Раджкотте өткен Жастар конференциясын ұйымдастыруға көмектесті. Ол тұз сатьяграхасы кезінде Конгресс-Сева Далға қосылып, шетелдік мата мен британдық тауарларды бойкоттауды ұйымдастырды. Тұз сатьяграхасына қатысқандығы үшін британдықтар оны түрмеге қамады. 1934 жылы ол Гуджараттан делегат ретінде Бүкіл Үндістан Конгресс Комитетіне сайланды. Бірақ, кейінгі жылдары оның тәуелсіз ұстанымы штаттың басқа басшыларымен келіспеушіліктер тудырды. Партия оны кандидат ретінде тіркемегенде, ол өзін-өзі ұсынып, ең көп дауыспен жеңіске жетті. Ол Конгрестің ұйымдық жұмысында маңызды рөл атқарды, әйелдер қанатын басқарды. Ұлттық жоспарлау кеңесіндегі Әйелдердің жоспарлы экономикадағы рөлі жөніндегі кіші комитетінің хатшысы болып тағайындалды. Бұл есеп Конституцияны және алғашқы бюджеттерді әзірлеу кезінде алғашқы заң шығарушылар тарапынан пайдаланылды. 1946 жылы Пандит Неру оны Конгресс партиясының Бас хатшыларының бірі және Конгресс Жұмыс комитетінің мүшесі етіп тағайындады. Ол отставкаға келіп, Гандидхиге еріп Ноахалиге кетті, қаңтарда бүліктер басталғанда. Үндістанның бөлінуінің қиын жылында ол қоғамдық келісім мен үйлесімді қалпына келтіруде белсенді рөл атқарды, бірінші Патнада, 15 тамыз 1947 жылы Гандидхинің рұқсатымен ту көтеру рәсіміне қатысты. Пәнджабтағы бүліктер туралы естігенде, ол дереу Нерумен байланысып, кейін бейбітшілікті сақтау үшін сол жерге ұшып барды. Бөлініс кезіндегі қақтығыстарда қоғамдық келісімді сақтаудағы оның рөлін Үндістан мен Пәкістанның басшылары жоғары бағалады. Бірақ, Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін бірнеше жыл өткен соң ол Конгреске көңілі тоқ емес болды. Кейінгі жылдары ол Кашмирден тыс жерде Шейх Абдулланың ынталы және дауысты жақтасы болды. Кейін ол өзі Кашмир ісі бойынша бірнеше айға сотсыз тұтқындалды, бірақ оған ешқандай сөз байласу бойынша айып тағылмады.
At an early age, Mridula came under the influence of Mahatma Gandhi. As a child of ten, she worked with the Vanara Sena ("Monkey Army" a group of child activists organised by Indira Gandhi) of the Congress and carried messages and water for the satyagrahis. Influenced by Jawaharlal Nehru, who was to become her mentor and paramour she helped with the organization of the Youth Conference in Rajkot in 1927. She joined the Congress Seva Dal during the Salt Satyagraha and organized the boycott of foreign cloth and British goods. She was even imprisoned by British for her role in salt satyagraha. In 1934, she was elected to the All India Congress Committee as a delegate from Gujarat. However, in subsequent years her independent stances caused friction with other leaders from the state. When the party refused to nominate her, she contested as an independent and won with the largest margin of votes. She played a significant role in the organizational machinery of the Congress, heading its women's wing. She was appointed the Secretary, Sub Committee on Women's Role in the Planned Economy for the National Planning Board. The report was later used by early legislators during the drafting of the Constitution and the first few budgets. In 1946, Pandit Nehru appointed her as one of the General Secretaries of the Congress party and a member of the Congress Working Committee. She resigned and followed Gandhiji to Noakhali when riots broke out. During the turbulent year of Partition of India, she took active lead in restoring communal amity and harmony, firstly at Patna, where she was attending the flag hoisting ceremony on 15 August 1947, with permission from Gandhiji. When she heard of riots being broken in Punjab, she immediately contacted Nehru and later rushed there to take active role in peace keeping. Her role in preserving communal harmony during the violence of partition was praised by leaders from India and Pakistan. However, some years after independence of India, she became disillusioned with Congress. In later years, she became an ardent and vocal supporter of Sheikh Abdullah outside Kashmir, Later, even she, herself, was imprisoned several months without trial over the Kashmir case, although, she was never charged of conspiracy.