Кіріспе

Кәсіподақтар мен еңбек емес ұйымдар арасындағы одақтардың құрылуы

Қоғамдық синдикализм, сондай-ақ өзара синдикализм деп аталатын бұл құбылыс, ортақ мақсаттарға жету үшін кәсіподақтар мен еңбек емес ұйымдар арасындағы одақтарды құруға қатысты. Бұл кәсіподақтар жұмыс істейтіндерді, жұмыссыздарды және толық жұмыспен қамтылмағандарды ұйымдастыруға тырысады. Олар жұмыс орнында және одан тыс жерлерде өзгерістерді талап етеді, әлеуметтік реформа, денсаулық сақтау, жұмыс орындары, тұрғын үй және иммиграция сияқты мәселелер бойынша ұйымдастыру жұмыстарын жүргізеді. Жұмыс орнындағы жекелеген мәселелерді олар шешуге тырысатын кең ауқымды қоғамдық проблемалардың бір бөлігі ретінде қарастырады. Сауда кәсіподақтарынан айырмашылығы, қоғамдық синдикализмнің мүшелігі жұмыс орнына емес, ортақ мүдделер мен біртұтастыққа негізделген. Ол елдің, институционалдық және саяси жағдайларына, ішкі ұйымдастыруға, басшылыққа, ауқымға, ұйымдастыру стиліне, қаржыландыру көздеріне және коммуникация құрылымына қарай өзгеріп отырады. Олар түрлі формаларда кездеседі. Еңбек одағы(лары) / қоғамдық серіктес жоқ:

Ұйымдастыру қызметінің ауқымын кеңейту арқылы олар нақты жұмыс орындарынан тыс экономикалық әділеттілік мәселелерін қарастыра алады. Гесс осы идеяны қолдап, "Одақ ұйымының факторы ретінде қоғамдық факторлар" есімді еңбегінде қоғамдық факторлардың әрдайым синдикализмнің бір бөлігі болғанын айтады. Блэк "Қоғамдық синдикализм: Жаңа экономикада ұйымдастыру стратегиясы" атты мақаласында "қоғамдық синдикализм" термині алғаш рет 1960 жылдары қолданылғанын көрсетеді. Ол Джеймс О’Коннардың 1964 жылы осы терминді қолданғанын, болашақта жұмыс орындарының тұрақсыздығы салдарынан қоғамдық ұйымдастыру жұмысшы табының орталық құралына айналатынына сенгенін мәлімдейді. Джонс болашақтағы жұмыс орындарының біліктілігінің төмендеп, қауіпсіздік деңгейінің төмендейтінін болжады, сондықтан жұмыс орындары ұйымдастыру үшін қолайлы орын болмайды. Ол индустриялық құлдыраған қалалар мен қалалық апатты аудандарда қоғамдық синдикализмнің құрылатынын күтті. Сондай-ақ, ол қоғамдық синдикализмнің тұрғын үй, әлеуметтік қамсыздандыру және қоғамдық қызметтерді жақсарту үшін жұмыс істейтініне сенді. Тэттерсалл "Коалициялар және қоғамдық синдикализм: тиімді одақтық-қоғамдық ынтымақтастықты зерттеу үшін «қоғам» терминін пайдалану" атты мақаласында 1960 жылдары АҚШ-та «Демократиялық қоғам үшін студенттер» (SDS) ұйымы да «қоғамдық синдикализмді» құрғанын атап көрсетеді. Бұл қоғамдық синдикализмдер қоғамдық негізде құрылған жұмысшылар ұйымдары болды, сондай-ақ еңбек кеңестерінен де (еңбек кеңестері ұйымдастыру қызметінің үлкен бөлігін құраса да) пайда болды. Қоғамдық синдикализм АҚШ-та осы мәселелерге жауап ретінде пайда болды және төмен жалақы алатын жұмысшылар үшін еңбек нарығын қорғауға бағытталған жергілікті деңгейдегі іс-шараларды ұсынып келеді. Олар мүшелері мен одақтастарының күшін біріктіріп, сайланған шенеуніктерге оларды қолдау үшін қысым көрсетеді. Осылайша, АҚШ-тағы қоғамдық синдикализмдер өзгерістер жасау үшін (жалақы, жұмыс уақыты, еңбек жағдайлары) саясат пен мемлекеттік саясатқа сүйенеді. Қоғамдық синдикализмге мүшелік этникалық, нәсілдік, діни және географиялық факторларға негізделуі мүмкін. АҚШ-тағы қоғамдық синдикализмдердің ұйымдық құрылымы әртүрлі. Олар қоғамдық синдикализмдердің төрт құрылымын көрсетеді. Мысалы:

Қоғамдық ұйым / кәсіподақ серіктесі жоқ: Жұмысшылар орталықтары осы санатқа жатады. Еңбек одағы немесе кәсіподақтар / қоғамдық серіктес жоқ: SEIU-дың «Жанарлар үшін ұлттық әділдік» және CHOP Chicago үй шаруашылығын ұйымдастыру жобасы. Қоғамдық / еңбек серіктестігі, бірақ қоғамдық ұйым басым: Балтимордағы Индустриялық аймақтар қоры (IAF) және Американың штаттық, округтік және муниципалды жұмыс берушілер федерациясы (AFSCME) серіктестігі, сондай-ақ Омахадағы Индустриялық аймақтар қоры (IAF) және Біріккен азық-түлік және коммерциялық жұмысшылар (UFCW) серіктестігі. Қоғамдық-еңбек серіктестігі, бірақ кәсіподақ басым: AFL CIO-ның Стэмфорд ұйымдастыру жобасы.

Қоғамдық одақтардың қиындықтары

"Қоғамдық синдикализм: Жаңа экономикада ұйымдастыру стратегиясы" атты еңбегінде Блэк қауымдастық ұйымдарының аумақтық сипатқа ие болатынын көрсетеді. Бұл екі түрлі топтың бірдей қоғамдастықты ұйымдастыруға тырылған жағдайында қақтығысқа алып келуі мүмкін. Блэк сондай-ақ, ұйымдастыру жұмысының бағыты бойынша да даулар туындауы мүмкін екенін айтады. Ұйымның нақты мақсаттарына қатысты келіспеушіліктер, қысқа мерзімді және ұзақ мерзімді мақсаттар түрінде көрінеді. Блэк қоғамдық одақтың ішкі құрылымында (әсіресе, ұйымға тең қатысу принципі) де қақтығыстар туындауы мүмкін екенін анықтады. "Жапониядағы қоғамдық одақтар: Жапония мен басқа да индустриалды елдер арасындағы аймақтық еңбек қозғалыстарының ұқсастықтары мен айырмашылықтары" деген еңбегінде Судзуки қоғамдық одақтарға қатысты әртүрлі көзқарас туындатуы қиындықтарға себеп болатынын атап көрсетеді: қоғамдық одақтар нақты бір санатқа жатпауы мүмкін және коалиция құру мен әлеуметтік қозғалыстардың әртүрлі элементтерін біріктіре алады. Сузуки үшін кәсіподақтар мен ұйымдар, жұмыс істейтіндер мен жұмыссыз азаматтар арасындағы тең серіктестік орнату қиындық тудыруы мүмкін. "Community Unionism: A Comparative Analysis of Concepts and Contexts" еңбегінде Макбрайд пен Гринвуд дәстүрлі кәсіподақтардың қоғамдық ұйымдармен одақ құрғанда өз билігі мен бақылауын шектеуде қиындықтарға тап болуы мүмкін екенін айтады. Дәстүрлі кәсіподақтар иерархиялық принцип бойынша құрылған және қоғамдық ұйымдардан өзгеше жұмыс істейді, бұл проблемалар тудыруы мүмкін. Макбрайд пен Гринвуд сонымен қатар қоғамдық ұйымдардың кәсіподақтармен байланыс орнатуға мүмкіндік беретін қолжетімді кеңістіктердің жоқтығын анықтады. Олар мұндай одақтардың ресми кездесулер арқылы қалыптасатынын көрсетті. Бұл, қауымдастықтар арасындағы байланыстарды кеңейтуге кедеріл болуы мүмкін, себебі қарым-қатынас орнатудың бұл тәсілі өте шектеулі.