Кіріспе

Амори III де Монфор (18 немесе 19 сәуірде 1137 ж. қайтыс болған) – француз ақсұлуы, Иль-де-Франс аймағындағы Монфор-л-Амури, Эпернон және Ходанның иегері (1101–шамамен 1137 ж.) және Нормандиядағы Эврё графы (1118–шамамен 1137 ж.).

Өмір

Амори – Симон I, Монфор сеньоры және оның әйелі Аньес д’Эврю, Эврю графы Ришардың қызы. 1098 жылы Уильям Руфус Францияда жорық жүргізіп, француздық Вексенге енді. Руфустың шабуылдаған алғашқы қамалдарының бірі – Амори III қорғаған Худан қамалы еді. Бірақ Амори тез жеңіліп, Уильямның әскеріне қосылды. Саймон және басқа кастелян Уильям Руфустың әскеріне қарсы сәтті қорғанысты, содан кейін бітімге келісіп, Уильям Англияға қайтты. 1104 жылы Симон II қайтыс болғаннан кейін, Амори оның орнына Монфор сеньоры болды. Амори Генридің ең жек көретін жауы еді. Оның әпкесі – танымал Бертраде де Монфор, оның жүрегіндегі туысы – Анжу графы Фулк V, ал оның туысы Франция королі Людовик VI онымен неке арқылы байланысты болды. Француз және ағылшын патшалары тағы да келіспеушілікте болған кезде. Амори Генриге Нормандияның орталығында графтық иелікте ұстағысы келмейтін соңғы адам еді. Амори бас тартты, және көтеріліс жалғасты, Амори енді Генриге қарсы көтерілуге көбірек нормандарды шақырды. 1119 жылы Генри Эврю қамалын қайтадан қоршады, бірақ Генридің жүрегіндегі туысы, Шампань графы Теобальд II олардың арасында бітімге келісті. Амори қамалды патшаға тапсырды, және осылайша Генри оны Эврю графы ретінде бекітті. Келесі жылы Амори Бургтерольд шайқасында Уильям Клитоны Генри I-ге қарсы қолдады, бірақ шайқас алаңынан қашып бара жатқанда Уильям де Гранкур тұтқынға алды. Бірақ Вильгельм тұтқынды Генриге тапсырудың орнына, Аморимен бірге шет елге кетуге шешім қабылдады. Сол жылы Амори корольмен татуласып, Генридің билігінің соңына дейін онымен жақсы қарым-қатынаста болды.