Кіріспе
Уоррего өзенінің атымен аталған Уоррего (HMAS Warrego) – Австралия Корольдік Әскери-теңіз флотының (ААК) «Өзен» класты торпедалық кеме-жойғышы. 1909 жылы тапсырыс берілген кеме Шотландияда салына бастады, бірақ Австралияның кеме жасау индустриясы соғыс кемелерін салу тәжірибесін алу үшін Кокату аралы кемежайында бөлшектелді де, қайта құрастырылды. 1912 жылы ААК-ге қабылданып, Уоррего өзінің алғашқы жылдарын Австралия суларында өткізді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Уоррего аймақтағы неміс колонияларын бейтараптандыру және неміс Шығыс Азия эскадрильясын іздеп табу, жою міндетімен Австралия күштеріне бекітілді. 1914 жылы Рабаулды басып алу және Бита-Пака шайқасына қатысты. Австралия, Жаңа Гвинея және Оңтүстік-Шығыс Азия суларында патрульдеуден кейін, 1917 жылы Уоррего мен оның бірқатар кемелері Жерорта теңізіне жіберілді және суасты қайтару күштері ретінде қызмет етті. Кеме 1918 жылы Дураццо шайқасының екінші кезегіне қатысты. Соғыс аяқталғаннан кейін Уоррего Австралияға оралды және резервке қойылды. 1920 және 1928 жылдары қысқа мерзімге қайта қолданысқа енгізілді, бірақ 1928 жылы қызметтен босатылды және жоюға белгіленді. Кеме жартылай бөлшектелді, содан кейін Кокату аралында тұруға арналған кеме ретінде пайдаланылды. 1931 жылы Уоррего өз орнында батып, су астындағы жарылыстар арқылы қиратылды.
HMAS Warrego, named for the Warrego River, was a of the Royal Australian Navy (RAN). Ordered in 1909, construction of the destroyer started in Scotland, but she was then broken down and reassembled at Cockatoo Island Dockyard in order for the Australian shipbuilding industry to gain experience in warship construction. Warrego was commissioned into the RAN in 1912, and spent her early career operating in Australian waters. At the start of World War I, Warrego was assigned to the Australian force tasked with neutralising German colonies in the region, along with finding and destroying the German East Asia Squadron. She was involved in the capture of Rabaul and the Battle of Bita Paka during 1914. After patrol work in Australian, New Guinea, and South east Asian waters, Warrego and her sister ship were assigned to the Mediterranean in 1917, and served as an anti submarine patrol force. The ship participated in the Second Battle of Durazzo in 1918. After the war's end, Warrego returned to Australia, and was placed in reserve. The destroyer was reactivated for short periods in 1920 and 1928, but was paid off in 1928 and marked for disposal. The destroyer was partially disassembled, then used as an accommodation hulk at Cockatoo Island. Warrego sank at her berth in 1931, and was demolished with underwater charges.
Дизайн және құрылыс
Уаррегоның ығысу көлемі 700 тонна, жалпы ұзындығы 246 фут (75 м), ені 24 фут (7 м) және ең көп су тартылымы 8 фут (2 м) болды. Эсминец үш "Яроу" май отынды қазандығымен жабдықталған, олар Парсонс турбиналарына қосылып, үш пернелік білікке 10 000 ат күшін берді. Уаррегоның ең жоғары жылдамдығы болды, ал крейсерлік жылдамдығы болды, бұл кемеге шамалы қашықтыққа жүзуге мүмкіндік берді. Кеме экипажында бес офицері бар 66-дан 73-ке дейін адам болды. Уаррегоны Fairfield Shipbuilding and Engineering Company құрастырды, бірақ ол дайын болғаннан кейін эсминец бөлшектелді және кемемен Австралияға тасымалданды. 1910 жылдың желтоқсанында ол Коккату аралы кеме жасаушылығында қайта құрастырылды. Мұның себебі – Коккату аралына соғыс кемелерін құрастыруда тәжірибе беру арқылы Австралияның кеме жасау өнеркәсібінің деңгейін көтеру болды. Эсминец 1911 жылдың 4 сәуірінде Қорғаныс министрі Джордж Пирстің әйелімен суға түсірілді. Кеме соғыс кезіндегі қызметі үшін екі шайқас наградасын алды: "Рабаул 1914" және "Адриатика 1917–18". 1919 жылдың 26 наурызында Дарвинге келген алты эсминецтің ілесіп келген крейсері болды: жанармай бітіп қалғандықтан Уаррего Паррамата мен Ярраны портқа сүйреуге мәжбүр болды.
Пайдаланудан шығару және тағдыры
1928 жылдың 19 сәуірінде «Уаррего» соңғы рет есептен шығарылды, және су астындағы жарылғыш зарядтармен күлдірілуі тиіс болды.