1839 ж. Мысыр мен Османлы империясы арасындағы Незиб шайқасы. Мысыр әскерінің жеңісі, тактикалық қателер, және фон Мольтке кеңесі. Тарих, соғыс, Османлы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мысыр мен Осман империясы арасындағы шайқас (1839)
Соғыс деректемесі
| қақтығыс = Незиб шайқасы
| бөлігі = Мысыр-Осман соғысы (1839–1841)
| кампания =
| сурет = Hafiz and von Moltke at Nezib.jpg
| суреттің сипаттамасы = Гельмут фон Мольтке (сол жақта) Хафиз пашаға кеңес береді
| күні = 24 маусым 1839
| орны = Мезар, Незибтің оңтүстік-батысы
| нәтижесі = Мысырдың жеңісі
| жауынгер1 = Мысыр
| жауынгер2 = Осман империясы
| қолбасшы1 = Принц Ибрахим Паша, Ахмад Паша әл-Мункали
| қолбасшы2 = Генерал Хафиз Осман Паша, капитан Гельмут фон Мольтке, Бедир Хан бек
| күші1 = ≈30,000–46,000
| күші2 = ≈30,000–80,000
Battle between Egypt and the Ottoman Empire (1839)
Warbox
| conflict = Battle of Nezib
| partof = the Egyptian–Ottoman War (1839–1841)
| campaign =
| image = Hafiz and von Moltke at Nezib. jpg
| caption = Helmuth von Moltke (left) advises Hafiz Pasha
| date = 24 June 1839
| place = Mezar, southwest of Nezib
| result = Egyptian victory
| combatant1 = Egypt
| combatant2 = Ottoman Empire
| commander1 = Prince Ibrahim Pasha Ahmad Pasha al Munkali
| commander2 = General Hafiz Osman Pasha Captain Helmuth von Moltke Bedir Khan Beg
| strength1 = ≈30,000–46,000
| strength2 = ≈30,000–80,000
Шайқас
Үлкен шайқас басталғанға дейін бірнеше сағат бұрын фон Мольтке Хафиз-пашадан Биречик маңындағы қауіпсіз және нығайтылған позицияға шегінуге және күтілетін күштерді күтуге шақырды, себебі Хафиз-пашаның әскері сапа жағынан египеттіктердің шабуылына төтеп бере алмады. Бастапқыда Хафиз Мольткемен келісті, бірақ көп ұзамай мұллаларының кеңесімен әскерін қазіргі орнында ұстап тұруға шешім қабылдады. Хафиз-пашаның Осман әскері Незибтің оңтүстік-батысындағы Мезарда орналасқан, ал сол жағында Незиб өзені болды. Ибрагим өз күштерін Османдық артиллериясының қатты атысы астында Османдық қатарға қарай жылжытты. Сонымен бірге, Османдық қатар египеттік артиллерияның отына түсті және шығынға ұшырады. Ибрагимнің жаяу әскері Османдық қатарға жеткен кезде Хафиздің әскері толық жеңіліске ұшырады, египеттік артиллерия олардың рухын жоңқылтты. Османдық әскері көбінесе жақында бағындырылған күрдтерден жасақталған, олардың рухы төмен еді.
Several hours prior to when the major combat began, von Moltke had pleaded Hafiz Pasha to withdraw to a more secure and fortified position near Birecik and to await expected reinforcements, as Hafiz Pasha's forces were outmatched in quality by the advancing Egyptians. Initially Hafiz acquiesced to Moltke, but not long after he decided to maintain his army's position, due to the advice of his mullahs. The Ottoman troops under Hafiz Pasha were positioned at Mezar, southwest of Nezib, with the Nezib river on their left. Ibrahim advanced his force, under heavy Ottoman artillery fire, towards the Ottoman lines. At the same time, the Ottoman line began to take Egyptian artillery fire, and were suffering losses. By the time Ibrahim's infantry had encountered the Ottoman line, Hafiz's army was in complete rout, the Egyptian artillery having broken their morale. The Ottoman army was composed mainly of recently subdued Kurdish conscripts, and their morale was low.
Еуропалық араласу
Түрік әскері талқандалып, қару-жарағының көбісі тартылып алынды, мыңдаған тұтқындар Мысыр әскеріне адал болуға келісіп, Мысырға жіберілді. Осылайша Ибрагим Паша Осман астанасына кіруге мүмкіндік алды. Осман флоты бұл жайтты біліп, Александрияға, Мысырға бет бұрды, сонда флот қолбасшысы барлық флотын Мұхаммед Әлиге бағындыруға тапсырды. Бірақ Ұлыбритания бастаған Еуропа елдері, Мысырдың шығыста күшті империя құрып, Ұлыбританияның Үндістандағы колонияларына сауда жолын бұзуына қарсы болды. Еуропалық флоттар жиналды және 1840 жылғы Лондон шарты жасалды. Нәтижесінде Мысыр жаңадан бағындырған барлық территорияларынан айырылып, жеңісінің нәтижесінен құр қалды. Ақырында Мысыр әскері Леванттан толығымен шығарылып, шектеулер енгізілді, оның ішінде Мысыр әскерінің саны 18 мың сарбаздан аспауы керек болды, ал бұрын ол 300 мыңнан асып кеткен еді. Сонымен қатар, Мұхаммед Әли паша Мысыр мен Суданға билігі Осман мемлекетіне бағынышты екенін қабылдауға міндетті болды.
The Turkish army was wiped out, the spoil of its weapons was almost complete, and thousands of prisoners agreed to transfer their allegiance to the Egyptian army, so they were dispatched to Egypt, and thus the road became open for Ibrahim Pasha to enter the Ottoman capital, and the Ottoman fleet learned of this matter, so he headed to Alexandria, Egypt, so that the fleet commander would hand over his entire fleet to Muhammad Ali to be under his command. But European countries, led by Britain, refused to see a strong empire in the East in Egypt threatening Britain's trade route to its colonies in India. European fleets gathered and the London Treaty of 1840 was concluded, which resulted in Egypt being stripped of all its newly acquired territories and deprived of the fruits of its victory, and indeed the matter ended with the complete withdrawal of the Egyptian forces from all of the Levant and the imposition of restrictions, including that the size of the Egyptian army was not to exceed 18 thousand fighters, whereas before it had exceeded 300 thousand. Moreover, Muhammad Ali Pasha was required to accept that his rule for Egypt and Sudan was subordinate to the Ottoman state.